เราอายุ 23-24 ปี เราออกมาทำงาน ได้3ปี แม่มีลูกทั้งหมด4คน คนโต อายุ35 คนกลางอายุ31 เราอายุ23 น้องเล็กอายุ17 เราเหนื่อยกับคำถามของทุกคนมากว่าไครจะดูแลแม่ เราออกมาทำงาน ตั้งแต่อายุ20 กว่าจะออกมาได้ก็เหนื่อยกับคำว่าไครจะดูแลแม่ แม่เรา อายุ56 ปี อาชีพ อยู่บ้าน ไม่ได้ทำอะไร ก่อนอื่นจะเล่าคร่าวๆไห้ฟังก่อน ช่วง เรา อายุ18 เรามาเรียน ที่ชลบุรี เหตุผลที่มาเพราะ พี่สาวกับพี่ชายจะไห้ ออกจากโรงเรียนมาหางานทำ แต่เพราะเราอยากเรียน และส่งเงินไห้ครอบครัว เราจึง บอกพวกเขาว่า เรา จะหาเงินเรียนเองโดยการออกมาทำงานไปด้วยเรียนไปด้วยมันคือวิธีที่ดีที่สุด พอเราจะออกมาจริงๆพี่สาวกับพี่ชายก็ได้แต่รั้ง ว่าไครจะดูแลแม่ ตอนนั้น เราตอบเขาไปว่า เราจะดูแลอยากไห้แม่สบาย ไม่อยากไห้ตัวเองเป็นภาระ เพราะพี่สาวส่งเงินมาแม่กับน้องก็จะได้ใช้เต็มที่โดยที่ตัวเอง จะได้ ได้หาช่วยอีกแรง เพราะถ้าอยู่เรียนก็ไม่ได้เรียน แถมยังต้อง ใช้เงินที่พี่ส่งมาด้วย เราจึงตัดสินใจออกมา เราหาเงินเรียน เองจนขบ ปวส อายุ20ก็มาทำงานโรงาน แต่เงินไม่พอโอทีไม่ค่อย มีก็ว่า จะไปใต้หวัน กับแฟน แต่แฟนเราก็หมั้นแล้วแล้วก็กำลังจะแต่งงาน แล้วทีนี้ เราก็ไปปรึกษาพี่ชายกับแม่ แม่ก็โอเค ไห้ไป แต่เราไม่ได้ปรึกษาพีาสาว พอพีาสาว รู้ก็โทร มาหาเรา แล้วถามว่าถ้าไปแล้วไครจะดูแลแม่ พูดประชดตลอด พอเราอธิบาย ว่าอยากหาเงิน อยากรีบกลับบ้าน เขาก็เอาแต่พูดว่าแล้วแต่ แล้วก็ ไม่พูดอะไรอีก แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น เรากับแม่ก็ชอบ ทะเลาะกันบ่อยเราชอบพูดไม่ดีกับแม่ แม่ ทำไม่ดี สอนลูกในทางที่ผิด เราตักเตือนด้วยถ้อยคำแรงๆ พี่ก็จะพูดเสมอว่า ทำอย่างไรได้อย่างนั้น พอแม่กินเหล้า พี่ชายกับพี่สาว ก็โทรมาหาเรา ไห้บอกแม่หน่อยพอเราพูดแรงๆก็ด่าเรา แล้วจะมาบอกเราทำไมถ้ารู้ว่าเราเป็นคนจริงจังพูดแรง แต่ไม่ได้พูดแรงตลอดนะ ก็มีบางครั้งที่พี่โทรมาบอก เรากดดัน อยู่คยเดียวเพราะมีแต่คนกลัวบาป จึงเป็นเรา ที่รับบาปพวกเขาแทน เราร้องไห้ตลอด เวลาที่ได้ยินไครจะดูแลแม่ เราถามหน่อย แม่มีลูกคนเดียวหรอ ทำไมทุกคนถึงเอาความกดดันมาไว้ที่เราหนักหนา ?
เหนื่อยกับคำถามไครจะดูแลแม่