ตามหัวข้อเลยครับ
รายละเอียดยาวหน่อยนะครับ👇
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้คือ แม่เกลียดพ่อผม
พ่อผมก็เหมือนรู้สึกเฉยๆกับแม่แต่ก็ยังพยายามเอาใจแม่ผมถึงมันจะไม่มีประโยชน์ก็เถอะ
และแม่ก็ไม่ชอบผมด้วยอาจจะเป็นเพราะผมเป็นลูกของพ่อมั้งครับ แต่แม่แทบไม่ด่าพี่ชายฝาแฝดผมเลย
แม่เป็นคนอารมณ์ร้อน ด่าผมกับพ่อบ่อยๆ
แม่มักตะโกนด่าผมอย่างหยาบคายอยู่หลายครั้ง
ผมรู้สึกอิจฉาคนอื่นนะครับ ที่แม่ผมดีกับเขา
แม่ผมชอบไปวัด และจะลากผมไปด้วย แล้วก็อ้างไปทำบุญหาเหตุผลสารพัด แต่จริงๆแม่จะให้ผมไปช่วยงานเขาและเป็นตัวรองรับอารมณ์แม่ผม แม่ผมชอบด่าผมต่อหน้าคนอื่น เขาอาจจะคิดว่ามันเท่มั้งครับ แม่ผมทำผมอับอายมาทั้งชีวิต
ตอนเด็กๆ ผมเป็นเด็กกระตือรือร้นมาก ชอบยิ้มบ่อยๆ ถึงจะโดนแม่ด่าผมก็ไม่รู้เรื่องอะไรหรอกครับ ช่วงนั้นผมแค่อนุบาลหรือป.1-2เองครับ555 แต่ก็ยังจำได้นะครับว่าโดนด่าว่าไอ้นรกส่งมาเกิด ไรงี้ครับ
ตอนโต นอกจากตอนอยู่กับเพื่อนและแฝดพี่ผมก็ยิ้มไม่ออกแล้วครับ อยู่บ้านตอนที่แม่อาละวาด ผมกลับมีอาการหวาดกลัวจนแพนิคซะงั้น หนักสุดคือเริ่มหายใจไม่ออกหัวใจเต้นแรงหรือเบามาก
จริงๆมันน่าขำนะครับ ทั้งๆที่โตขนาดนี้แล้วแท้ๆ ยังกลัวกับสิ่งที่ตัวเองเจอมาทั้งชีวิตอีก
ผมพยายามไม่กลัวไม่ร้อง แต่ผมก็ไม่ค่อยร้องไห้หรอกครับ แต่ถ้าร้องจริงผมกลับมีรอยยิ้มซะงั้น อยากหายจากอาการนี้นะครับ ผมเหมือนเป็นคนบ้าเลย
ผมไม่รู้สึกมีความสุขกับครอบครัว รู้สึกว่า ทั้งๆที่มีแม่มีพ่อและมีพี่ชาย แต่เหมือนผมอยู่แค่กับความหวาดกลัวในใจอะครับ เพื่อนบ้านก็ไม่มี
จริงๆผมคิดมาสักพักแล้วแหละครับ ว่าจะลองเล่นยา เผื่ออย่างน้อย ผมจะรู้สึกสนุกและมีความสุขในเวลาเดียวกัน
ผมไม่อยากเพ้อฝันแลัวครับ ว่าผมใช้ชีวิตอย่างมีความสุขกับครอบครัว
เพ้อจนนอนไม่พอเลยประสาทหลอน โคตรบ้าเลยใช่ไหมล่ะครับ
ผมคิดเสมอมาว่า ผมได้ไปกินข้าวข้างนอก ได้ไปเที่ยวกับครอบครัว ว่าแม่ผมบอกรักผมอย่างจริงใจ ได้ไปนั่งชิงช้าสวรรค์กับพี่ ซื้อสายไหมกินกับพี่ชาย ไปเล่นเครื่องเล่นเหมือนพี่น้องคนอื่นๆเขาทำกัน ได้ไปเดินดูรองเท้า ได้ดูบอลกับครอบครัว ได้เห็นตัวเองไม่จมดิ่ง ได้ไปนั่งดูดาวกับครอบคร้ว ได้ลองขับรถยนต์พ่อแบบที่พ่อสอน ได้เห็นพ่อแม่กลับมารักกัน ได้เห็นพ่อแม่มีความสุขเวลาอยู่ด้วยกัน ได้ไปเดินเล่นถนนคนเดิน ได้ไปเดินตลาดเหมือนที่ครอบครัวคนอื่นเขาทำกัน ได้ไปเดินห้างช็อปปิ้งกับครอบครัว ได้ลองทำปิ้งย่างกินกันที่บ้านเหมือนคนอื่นๆ ได้เลี้ยงฉลองหรือจัดงานเล็กๆในบ้าน และก็ ให้พี่ชายบอกรักผมบ้าง
ทุกวันนี้ผมคิดปนจนสับสนหมดแล้วครับ ความเป็นจริงกับเรื่องเพ้อฝัน ผมแทบจะเป็นบ้าจริงอยู่แล้ว
ผมแค่อยากมีความสุข ก็เท่านั้นเองครับ
และก็ มียาอะไรลองแนะนำผมได้นะ👋👋
ขอวิธีที่ทำให้มีความสุขกับครอบครัว
รายละเอียดยาวหน่อยนะครับ👇
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้
จริงๆมันน่าขำนะครับ ทั้งๆที่โตขนาดนี้แล้วแท้ๆ ยังกลัวกับสิ่งที่ตัวเองเจอมาทั้งชีวิตอีก
ผมพยายามไม่กลัวไม่ร้อง แต่ผมก็ไม่ค่อยร้องไห้หรอกครับ แต่ถ้าร้องจริงผมกลับมีรอยยิ้มซะงั้น อยากหายจากอาการนี้นะครับ ผมเหมือนเป็นคนบ้าเลย
ผมไม่รู้สึกมีความสุขกับครอบครัว รู้สึกว่า ทั้งๆที่มีแม่มีพ่อและมีพี่ชาย แต่เหมือนผมอยู่แค่กับความหวาดกลัวในใจอะครับ เพื่อนบ้านก็ไม่มี
จริงๆผมคิดมาสักพักแล้วแหละครับ ว่าจะลองเล่นยา เผื่ออย่างน้อย ผมจะรู้สึกสนุกและมีความสุขในเวลาเดียวกัน
ผมไม่อยากเพ้อฝันแลัวครับ ว่าผมใช้ชีวิตอย่างมีความสุขกับครอบครัว
เพ้อจนนอนไม่พอเลยประสาทหลอน โคตรบ้าเลยใช่ไหมล่ะครับ
ผมคิดเสมอมาว่า ผมได้ไปกินข้าวข้างนอก ได้ไปเที่ยวกับครอบครัว ว่าแม่ผมบอกรักผมอย่างจริงใจ ได้ไปนั่งชิงช้าสวรรค์กับพี่ ซื้อสายไหมกินกับพี่ชาย ไปเล่นเครื่องเล่นเหมือนพี่น้องคนอื่นๆเขาทำกัน ได้ไปเดินดูรองเท้า ได้ดูบอลกับครอบครัว ได้เห็นตัวเองไม่จมดิ่ง ได้ไปนั่งดูดาวกับครอบคร้ว ได้ลองขับรถยนต์พ่อแบบที่พ่อสอน ได้เห็นพ่อแม่กลับมารักกัน ได้เห็นพ่อแม่มีความสุขเวลาอยู่ด้วยกัน ได้ไปเดินเล่นถนนคนเดิน ได้ไปเดินตลาดเหมือนที่ครอบครัวคนอื่นเขาทำกัน ได้ไปเดินห้างช็อปปิ้งกับครอบครัว ได้ลองทำปิ้งย่างกินกันที่บ้านเหมือนคนอื่นๆ ได้เลี้ยงฉลองหรือจัดงานเล็กๆในบ้าน และก็ ให้พี่ชายบอกรักผมบ้าง
ทุกวันนี้ผมคิดปนจนสับสนหมดแล้วครับ ความเป็นจริงกับเรื่องเพ้อฝัน ผมแทบจะเป็นบ้าจริงอยู่แล้ว
ผมแค่อยากมีความสุข ก็เท่านั้นเองครับ
และก็ มียาอะไรลองแนะนำผมได้นะ👋👋