ต้องเกริ่นก่อนเลยว่าผมเป็นคนสุรินทร์นี่เป็นการมาเที่ยวโคราชคนเดียวครั้งแรกของผม ผมรู้สึกว่าโคราชเป็นเมืองที่ใหญ่มากๆจริงๆ มีสถานที่สำคัญและห้างมากมาย มากจริงๆ มากจนติดกัน ผมมาเที่ยวด้วยการขึ้นรถไฟและเดินทางในจังหวัดด้วยแกร๊บ จนกระทั่งที่สุดท้ายที่ผมไปคือ เดอะมอลโคราชและแล้วก็เกิดเหตุการกระเป๋าตังผมหาย แล้วตังทุกบาทอยู่ในนั้นหมดเลย ผมเลยดูกูเกิ้ลแมพว่าสถานีรถไฟไกลจากที่นี่ไหม พอเปิดปุ๊ปตายๆไกลมากๆแต่ทำไงได้เราไม่มีเงินเรียกรถ ผมเลยตัดสินใจเดินไปเรื่อยๆ จนไปถึงแยกไฟแดงแยกนึงผมเห็นพนักงานเซเว่นติดไฟแดงอยู่ผมเลยถามเขาว่าสถานีรถไฟไปไกลไหม แล้วไปทางไหนจะถึงเร็วพอดีผมทำกระเป๋าตังหายเลยจะเดินไป และแล้วพนักงานเซเว่นใจดีคนนี้เลยอาสาไปส่งผมที่สถานีรถไฟใกล้ๆ ระหว่างทางก็เลยได้สอบถามว่าทำงานที่ไหน ชื่ออะไร ทำงานกี่โมง นั่นนี่บลาๆ พนักงานเลยบอกว่าผมชื่อโบ๊ทครับ ทำงานอยู่ในโรงบาล เข้างาน3ทุ่มครับ แต่ ณ เวลาที่น้องกำลังมาส่งผมนั้น 2 ทุ่ม 50 แล้ว เชรดโด้ผมต้องทำให้เขาไปทำงานสายแน่ๆ พอไปถึงที่ผมเลยรีบขอบคุณที่เขามาส่ง เลยขอเลขบช.เพื่อจะโอนค่ารถให้เมื่อถึงสุรินทร์ แต่พนักงานตอบกลับมาว่า ไม่เป็นไรครับผมยินดี ยังไงก็ขอบคุณพนักงานคนนี้มากๆ ถ้ามีโอกาสได้มาอีกผมจะซื้อของฝากจากสุรินทร์มาให้เขาแน่ๆ
ประสบการณ์เที่ยวโคราชครั้งแรก