เวลาเศร้าแฟนไม่เคยให้กำลังใจแต่กลับงอนใส่

เราเป็นคนที่โตมากับยาย ยายจะเลี้ยงเราและทำอะไรให้ทุกอย่าง แม่ไม่เคยทำอะไรเลย ตอนเด็กแม่จะเอาแต่ด่าว่าเราและตีเราตลอด เวลาทำอะไรก็ชอบเอาไปเปรียบเทียบกับพี่ชาย พอเราขึ้นม.1ยายก็เสีย ตอนแรกเขาจะให้เราอยู

แฟนเราเค้าเป็นคนจริงจังกับงานมาก จนไม่มีเวลาให้เราเลย เราทักไลน์ไปก็แทบไม่ตอบหรืออ่านแล้วไม่ตอบ เราเข้าใจว่างานเค้ามันหนักจริงๆ เราเลยเลือกที่จะไม่งอน และเปลี่ยนเป็นคอยให้กำลังใจเค้าแทน แต่มันกลายเป

คือปี68เป็นปีที่เหนื่อยมากเหนื่อยใจสุดๆส่วนมากจะเป็นเรื่องของพ่อเเม่เราชอบงอนเขาบ่อยๆเพราะเราก็เหนื่อยเหมือนกันส่วนมากเขาจะเอาลูกคนอื่นมาเปรียบเทียบกับเราบางครั้งก็พูดคำเเรงๆใส่เราบางคำเราก็รับไม่ไหวส

เราเหนื่อยกับการที่โดนทักว่าหน้◌าสิวทำไมหน้ามีแต่สิวพออธิบายไปเขาก็ไม่เชื่อ เราโดนทักแบบนี้จนมันเริ่มไม่โอเคแล้วค่ะโดนบ่อยจนกลับมองตัวเองหน้ากระจกแล้วก็ได้แต่คิดว่าทำไมหน้ามีแต่สิวแบบนี้ เราพยายามหาคร

เรากับแฟนคบกันได้ 6 ปีกำลังจะเข้าปีที่ 7 ยังไม่ได้แต่งงานกันเราออกมาทำงานด้วยกันตอนแรกเขาก็ทำงานไปได้ประมาณ 2 ปีกว่าเขาป่วยเขาเลยขอออกจากงานแล้วกลับบ้านแต่เราทำงานไม่ได้กลับด้วยเพราะเราคิดว่ากลับไปแล้

ชีวิตที่เลือกเกิดเองไม่ได้ ต้นทุนชีวิตไม่ดีอย่างใครเขา ตอนเด็กโดนทำร้ายร่างกาย ทั้งๆที่ไม่ได้ทำอะไรผิด ต้องเรียนดี เกรดห้ามตก โดนตีกรอบ ไม่มีอิสระ ทุกวันนี้ทำงานหนัก ได้เงินเดือนก็ต้องให้ที่บ้าน จนตัว

เรากับแฟนคบกันมาจะ20 ปีแล้วค่ะ คบกันจากสมัยเรียนที่ไม่มีอะไรเลย ครอบครัวเค้าก็ไม่ค่อยอยากให้คบกัน แต่เราก็คบกันมาจนเรียนจบ ทำงานเก็บเงิน เรา2 คนอยู่ด้วยกันพ่อแม่เราไม่รู้แต่พ่อแม่เค้ารู้ พอนานไปทางบ้า

ช่วงนี้รู้สึกแปลกๆ กับตัวเองค่ะ เหมือนจะไม่ได้มีเรื่องแย่อะไรเป็นพิเศษ งานก็ยังไปได้ ความสัมพันธ์รอบตัวก็ดูปกติ ไม่มีใครทำอะไรผิด แต่ลึกๆ กลับรู้สึกเหนื่อย เหนื่อยแบบอธิบายไม่ถูก เหมือนต้องคอยปรับตัวต

อ่า ตามที่หัวข้อเลยค่ะ ตอนนี้เหนื่อยกับครอบครัวมาก ๆ โดยเฉพาะพ่อน่ะค่ะ พ่อหนูเป็นคนโมโหง่าย ควบคุมอารมณ์ตัวไม่ได้เอง เป็นมาตั้งแต่หนูเกิดแล้ว เมื่อก่อนจะทำลายข้าวของด้วยค่ะ ลืมบอกไป ตอนนี้อายุ 14 ค่ะ