เวลาเศร้าแฟนไม่เคยให้กำลังใจแต่กลับงอนใส่

แฟนเราเค้าเป็นคนจริงจังกับงานมาก จนไม่มีเวลาให้เราเลย เราทักไลน์ไปก็แทบไม่ตอบหรืออ่านแล้วไม่ตอบ เราเข้าใจว่างานเค้ามันหนักจริงๆ เราเลยเลือกที่จะไม่งอน และเปลี่ยนเป็นคอยให้กำลังใจเค้าแทน แต่มันกลายเป

คือหนูกับแฟนคบกันมาไม่ได้นานมาก ประมาณ 9 เดือนค่ะ ตลอด 9 เดือนที่คบกันและก่อนหน้านั้นหนูบอกครอบครัวแล้วก็ทางบ้านหนูเสมอว่าหนูกำลังคุยกับผู้ชายคนนี้นะ จนกระทั่งได้คบหนูก็อัพเดทและคอยเล่าเรื่องราวของแฟน

เราเป็นเด็กจบใหม่มอหกปีนี้เราเหนื่อยมากทั้งหามหาลัยเรียนแต่ได้แล้วแต่โดนครอบครัวกดดันไม่หยุดเราเหนื่อยมากอยู่ดีๆก็เริ่มเข้าใจคนที่เขาจบชีวิตตัวเองเพราะเรื่องแบบนี้เราเหนื่อยที่ต้องมาเสียน้ำตาให้กับคำก

อย่างที่เขียนไปข้างต้นเลยครับว่า อกหักแบบไม่สามารถบอกกับแฟนได้ ไม่ได้มีมือที่สาม ไม่ได้มีใครทำให้รู้สึกไม่ดีต่อกัน แต่ความรู้สึกของทางตัวเองนั้นมันอกหักแบบบอกไม่ถูกโดยเป็นการอยากเลิก เเต่รู้สึกไม่ดีที

​ตามชื่อกระทู้เลยค่ะ คือ เรื่องมันมีอยู่ว่า เรากับแฟนคบกันความสัมพันธุ์แบบรักทางไกลค่ะ แล้วแฟนเราก็ไปทำงานกับครอบครัวในทุกเช้า เช้าใน ณ ที่นี้ คือ ตีสอง ตีสาม ลากยาวเกือบสิบเอ็ดโมงเลยค่ะ แล้วช่วงเวลาน

ตอนนั้นมีความสุขมีคบกันสุดท้ายก้เลิกกันแล้วมาเจอเรื่องแย่ๆด้วยรู้สึกตัวเองเปลี่ยนไปเป็นคนละคนบ้างานสุดๆเมินคนรอบข้างคิดถึงเรื่องเก่าๆอยู่ตลอด ใครเข้ามาก้จะไม่ค่อยเปิดรับเก็บตัวชอบอยู่คนเดี๋ยวเจอเรื่อง

เรามีแฟนคนนึงแต่อยู่ไกลกัน เราอายุยังน้อยห่างกับแฟนสองปี แฟนไม่สบายหนักค่ะแต่ไปดูแลไม่ได้ เพระอยู่ไกลกัน เราอยากดูแลเขานะคะแต่ไปไม่ได้คอยให้กำลังใจตลอดรู้สึกว่าตัวเองเป็นแฟนที่แย่มากๆเลยแฟนป่วยแต่ไปหา

ไม่มีเพื่อนคนไหนที่จะอยู่ข้างเรา...เวลามีอะไรเราก็ให้เขาเสมอคอยอยู่ข้างๆเขาเสมอแต่เขากลับไม่มองเราเป็นเพื่อนเลยพอเรามีปัญหาอะไรเราขอความช่วยเหลือมันก็ไม่มีเลยสักคนจนมองว่าเราทำให้เขาไปเพื่ออะไรเราเหนื