เวลาเพื่อนเรามาบ้านหรือเราไปรับเพื่อนเพื่อไปร.ร(ซึ่งเราคิดค่าน้ำมันค่ะ นานๆทีเพราะทางเพื่อนเราเป็นคนเสนอเอง) แม่จะชอบด่าเพื่อนเรา ชอบบ่น ว่าทำหน้าหยิ่ง ไม่ยิ้มชอบแบะปากใส่ ชอบด่า-ว่า เพื่อนเราก็สันดานเหมือนแม่มัน ทั้งๆที่แม่เรากับแม่เพื่อนไม่รู้จักกันเลยค่ะ นี่ล่าสุดก็บอกว่าเมื่อเย็นวันศุกร์ แม่เพื่อนเราคุยอะไรกับเพื่อนเราไม่รู้ ละเพื่อนเราหันมามอง แล้วมองแบบจิกๆ แล้วแม่เราก็บอกว่าไม่ชอบหยิ่ง แม่เราไม่เคยชอบใครที่เราพามารูจักเลยค่ะ “ยกเว้นเพื่อนเก่าตั้งแต่อุบาลของเรา ซึ่งเราเองก็ไม่เข้าใจเลย พวกนั้นไม่เคยสนใจเราด้วยซ้ำถ้าไม่มีเรื่องเดือดร้อนหรือมายืมเงิน บางคนพอขึ้นม.ต้นก็เลิกคุยกันไปเลย” เคยมีรอบนึงเพื่อนลืมมารับเรา เราเข้าใจเพราะสื่อสารกันผิดไปหน่อย แต่เพื่อนก็รีบย้อนมารับทั้งที่ใกล้เข้าแถวแล้ว วันนั้นแม่ต้องใช้รถพอดี สรุปพอมาถึงบ้านแม่บอกเพื่อนเราว่า เราไปเมื่อกี้ ทำไมไม่มารับเรา เสียเวลาต้องใช้รถก็ไม่ได้ใช้(เอาจริงมันมีคำแรงกว่านี้แต่ขอ Save นะคะ) เพื่อนมาที่ร.รละร้องไห้ใส่เราค่ะ ขอโทษเราทั้งวัน แต่พอกลับ บ้านมาเราถามว่า ดี(นามสมมุตินะคะ) ย้อนมารับหนูเหรอ สงสัยสวนกันแล้วไม่ได้ดู แม่เราตอบกลับมาว่า อ่อใช่จ้ะ แม่บอกว่าหนูขับรถออกไปสักพักค่ะ แล้วก็บอกให้ ดี รีบไปเดี๋ยวเข้าแถวไม่ทัน คือเราก็ไม่แน่ใจนะคะว่าใครพูดความจริงใครโกหก เพื่อนเราทั้งขอโทษ ทั้งร้องไห้ ไหนจะเลี้ยงข้าวเป็นการขอโทษอีก เราแบบทำไมแม่ไม่เคยชอบเพื่อนหนูเลยสักคน อยากจะถามมากๆแต่ก็ไม่กล้า
แม่ไม่เคยชอบเพื่อนเราเลยค่ะทำไงดี