ไม่รู้เพราะเรานอนน้อยรึป่าวเราถึงได้รู้สึกหงุดหงิดจะตลอดเวลาเเถมยังมีความรู้สึกขี้น้อยใจขี้อิจฉาอีกค่ะเเถมช่วงเราเเค่โดนใครว่านิดหน่อยๆเราก็ร้องไห้เเล้วเเล้วบ้างครั้งเราก็รู้สึกเหนือยกับขีวิตมากจนอยากตายเลยค่ะ บ้างครั้งเราก็คิดว่าถ้าเราตายไปเขาจะมีความสุขกว่านี้มั้ยนะเเล้วถ้าเกิดว่าเราพวกพวกเราตายกันหมดตั้งเเต่อายุยังน้อยอยู่เขาอาจจะไม่ต้องเหนือยเเล้วก็ได้ เพราะบ้างครั้งเขาก็มักจะพูดกับเราว่าถ้าเกิดไม่มีพวกเเต่เเรกกูคงสบายไปเเล้วมันเป็นคำพูดที่เเค่ได้ก็เจ็บเเล้วค่ะ เเล้วบ้างครั้งเราก็รู้สึกว่าเขาเองก็อยากให้เราเป็นเเบบนั้น เราก็เลยพยายามอยู่ทุกวันค่ะ เราอยากให้เขาสบายเพราะเรายังเป็นเยาวชนอยู่เราก็เลยคิดว่าวิธีนี้อาจจะไม่ได้ทำให้เขาอิ่มหรือหายจากการเหนือยได้เเต่เขาอาจมีความสุขเเทนก็ได้ที่เราทำเเบบนี้ เเต่ก็เป็นเเค่ความคิดชั่ววู่บเท่านั้นเเละค่ะเพราะสำหรับเราเเล้วเราคิดว่ามันยังไม่ถึงเวลาเเต่ก็อาจจะเร็วไๆนี้ก็ได้ค่ะเเค่ไว้ตอนนั้นไหนเราเหนือยจนอยากพักจริงๆเดี๋ยวค่อยพักตอนนั้นก็ได้ค่ะ
ช่วงนี้เรารู้สึกว่าเราไม่เป็นตัวของตัวเลยค่ะ