อยากไปเรียนต่อต่างประเทศ แต่…

พอดีมีเรื่องอยากจะเล่าค่ะ (อาจจะไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไรนะคะ)
 
ตอนนี้เราอายุ 25 แล้ว อาศัยอยู่กับพ่อแม่ช่วยที่บ้านทำงาน ฐานะทางบ้านไปทางกลางถึงค่อนข้างดี ไม่ได้มีเยอะแต่ก็ไม่ได้ลำบากค่ะ เราเป็นลูกคนเดียว เรามีความคิดอยากไปเรียนต่อต่างประเทตั้งแต่ช่วงเรียนจบ แต่ติดโควิดเลยพาหมดไฟไปเลย คิดไว้ว่าอยากจะไปแคนาดา ซึ่งตอนนี้ก็ทำเรื่องทำราวอะไรก็ใกล้ครบจบแล้ว ว่าจะไปเรียนต่อแล้วหางานทำต่อที่นั้นเลย(และไม่รู้ว่าจะหาได้ไหม แค่คิดไว้ก่อน) ซึ่งทำให้อาจจะมีโอกาสกลับมาไทยน้อย
 
จนพอถึงช่วงที่ต้องจ่ายเงินพอเห็นเม็ดเงินแล้วเราเริ่มรู้สึกเสียดายเงินที่พ่อแม่ที่หามามาก ๆ เพราะเราอายุขนาดนี้แล้วยังขอเงินพ่อแม่ไปเรียนอีก (คือคิดว่าพ่อแม่เสียเงินกับตัวเองมาเยอะแล้ว) กลัวคิดถึงบ้าน กลัวไปแล้วไม่เป็นแบบที่หวังและด้วยความที่เป็นลูกคนเดียวก็อดเป็นห่วงพ่อกับแม่ไม่ได้ อีกทั้งเรามีหลายสิ่งที่ยังอยากไปทำกับพ่อแม่และเพื่อนๆที่อยู่ประเทศไทยด้วย ถ้าหากไปอาจจะพลาดโอกาสนี้เลยเพราะต้องไปเรียนหลายปี

แต่ละท่านมีความคิดเห็นหรืออยากบอกอยากสอนอะไรได้เลยนะคะ ขอบคุณค่ะ