คนบางแสนเวลาเหงาทำอะไรกัน

โอ้ใจเอ๋ย... แสนซึมเซา ความเศร้า เข้างำครอบ ไร้คนปลอบ ยามโศก วิโยคสิ้น นั่งแดเดียว เหลียวหา น้ำตาริน กล้ำกลืนกิน โศกา อย่างอาดูร เหงาแสนเหงา เราอ้างว้าง เคว้งคว้างแท้ สองตาแล...แลหาย มลายสูญ หวิว