Passionหายไป…

ช่วงนี้ไม่รู้คิดไปเองไหม แต่รู้สึกว่า “การโทษตัวเอง” กลายเป็นทักษะที่สังคมพยายามสอนเรามากขึ้นเรื่อยๆเงินไม่พอใช้ → ต้องบริหารเงินให้เก่งขึ้นนะ งานไม่โต → ต้องพัฒนาตัวเองให้มากกว่

เรารุ้สึกว่าหมดหนทางไปหมด และะเหนื่อยแล้วที่ต้องเรียกร้องสิ่งที่ต้องได้รับ แม้กระทั่งคนที่ควรรักเราที่สุดกลเมินเฉยะึถึงความเจ็บปวดของเราค่ะ เรารุ้สึกเหมือนตัวคนเดีในจขณัะที่กำลังตั้งท้องของคๆนึงที่บอด

เรื่อง จิตตก ประสบการณ์วัยเด็ก ผมเกิดปี 2537 ตอนนั้นน่าจะอยู่ ป.3 ป.4 สมัยนั้นความบันเทิงยังไม่เยอะ ไม่มีมือถือ ไม่มีอินเทอร์เน็ตเหมือนทุกวันนี้ ถ้าหมู่บ้านไหนมีหนังกลางแปลงมาฉาย ถือว่าเป็นงานใหญ่ของ

ใครมีลูกมีหลานเป็นเด็กผู้หญิงแล้วชอบเล่นแต่งตัว แต่งหน้า ทาปาก แบบนี้จะเล่นไปจนโตไหม จะเลิกเมื่อถึงวัยนึงรึเปล่า หรือจะติดเป็นนิสัยไปเลย คือเคยเห็นเด็กมอต้นที่ชอบนุ่งกระโปรงสั้น ๆ ทาแป้งทาลิปแล้วขัดต

🫩🙄 P ของตัวเองมากๆครับเขาเป็นที่ไม่มีความเกรงใจหรือมารยาทนอนในห้องเดี่ยวกันควรจะเกรงใจแต่กับทำตัว👇ที่โตแต่ตัวไม่รู้จักคำว่าเกรงใจหรือมารยาททั้งที่คนอื่นจะหลับจะนอนก็เปิดไฟเเละเล่นเกมเสียงดังบางวันตัวข

ตอนนี้เราพึ่งคลอดลูกได้ไม่ถึงเดือน ไม่รู้อยู่ในช่วง babyblue ด้วยไหม มันมีความคิดทุกวัน ที่คิดถึงชีวิตตอนที่ไม่มีลูก บางทีคิดว่าให้เรานอนหลับไปเลยไม่ตื่น ตอนนี้เรามีทั้งพี่เลี้ยง 1 แม่บ้าน 1 แต่ยังรู

โลกเราหมุนไวขึ้นเรื่อยๆ จนบางทีเราก็เริ่มสงสัยว่า "เรากำลังวิ่งตามอะไรอยู่?" หลายคนทำงานมาหลายปี มีเงินเดือน มีตำแหน่ง แต่พอกลับมาถึงห้องตอนกลางคืน กลับรู้สึกว่างเปล่าอย่างบอกไม่ถูก ไม่รู้ว่

อยากได้แนวความคิดมากระตุ้นตัวเองหน่อยครับ ถ้าไม่ใช่เรื่องเงิน หนี้สินแล้ว มี passion อะไรกันบ้างครับ