กินยาซึมเศร้าเเล้วเกิด ภาวะสิ้นยินดี dead inside

สวัสดีค่ะตอนนี้เราอยู่มอปลายเเล้ว เราได้มาเรียนในโรงเรียนใหม่เราต่อสายศิลป์เกาหลีค่ะ ซึ่งเราเป็นเด็กใหม่ที่นี่เเละในห้องนี้ ก่อนเข้ามาเรามีความตั้งใจมากที่จะอยากเรียนที่นี่ เเต่พอเรามาเจอวิชาอังกฤษที่

สวัสดีค่ะวันนี้อยากลองมาเล่าเรื่องชีวิตตัวเองที่อาศัยอยู่ในห้องเช่าเล็กๆนะคะอันนี้น่าจะออกเเนวมาระบายมากกว่า ตั้งเเต่เด็กจนโตก็อาศัยอยู่ในห้องเช้าเล็กๆเเห่งหนึ่งเเต่ไม่ถึงขั้นเเคบเลยนะคะอยู่กันได้2-3

คือมันอาจจะ งงๆ หน่อย เเละมันอาจจะเข้าใจยาก มั้ง !! คือเรา ไปเจอสิ่งที่น่าสนใจอย่างหนึ่งเเล้วเราก็สนใจมันจากนั้นเวลาผ่านไปสักพักเราก็รู็สึกว่า เราไม่สามารถรับรู้ถึงข้อมูลนั้นๆได้ เเต่เรารู้ตัวว่าเรา

ขอท้าวความก่อนว่าผมคบกับเเฟนมา5ปีตอนนี้ผมอายุ20เเฟนอายุ18 ช่วง3ปีเเรกที่คบกันผมมีเวลาให้เขาตลอดเพราะเรียนที่เดียวกันเเต่พอผมจบ ม.6 มา ผมต้องมาอยู่ในตัวจังหวัดเเต่ห่างกันไม่ไกลมาก พอขึ้นปี2เเม่ผมเสีย ผ

ตามหัวข้อเลยค่ะ วันนี้จะมาเล่าให้ฟังเรื่องนี้ก็ผ่านมาจะ10ปีเเล้ว เเต่มันยังฝังในใจเราไม่เคยหายเลยค่ะ เราว่าในครั้งนี้เราผิดจริงๆ เรื่องนี้เริ่มต้นจากการที่รร.เราเป็นรร.ขนาดกลาง ทำให้พื้นที่ใข้สอยน้อยเ

คือนึกถึงที่ไรก็ร้องไห้ออกมาอย่างกับร่างกายมันเก็บไม่อยู่เป็นเเบบเป็นไปเอง เคยไปอ่านอาการต่างๆเช่นโรคซึมเศร้า ก็มีบ้างข้อที่เป็นเเละไม่เป็น เเต่ตอนที่เราเครียดๆหรอเศร้ามากๆก็มีอาการนั้นหมดเลยบ้างครั้ง

สวัสดีค่ะนี้เป็นครั้งเเรกที่เรามาตั้งกระทู้เพราะเราอยากได้ความเห็นจากคนที่มาcommentนะคะ เราอกหักมาคือ 1 วันเต็มคือคุยเคลียร์สถานะจบภายในวันเดียวเพราะพี่จีบเรามาสักพักเเล้วเราอยากรู้สถานะพอไปถามว่าพี่

ค่ะ ตามหัวข้อก็คือ เรารู้สึกว่าเขารักเรามากเกินไป ด้วยความที่ 1. เราเป็นเเฟนคนเเรกของเขา 2. ไม่มีประสบการณ์ความรักเลย ปัญหาที่เกิดขึ้นคือ เขาจะใส่ใจเรื่องของเรามากกว่าเรื่องของตัวเขาเอง เช่น เขาเลือกท