แค่เหงา

ก็แค่เหงา

จะจับเจ่าไม่เข้าการ

จึงจัดแต่งกลอนสำราญ

หวังเบิกบานดวงกมล

พอชื่นอารมณ์ขุ่น
ให้ละมุนดังสายฝน
ไหลหลั่งจากเบื้องบน
หล่นพร่างพรมพฤกษาขจี(1)

แค่นักกลอนหัดเขียน
ดั่งเทียนเริ่มส่องสี
เกิดมา ณ ชีวี
มีอักษรกล่อมเกลาใจ

อดทนทนอด
มิคดปดใหญ่
การงาน
มิใกล้เข้าหา(2)

ขยันสุจริต
ผูกมิตรอหิงสา
มิคิดเบียดบีฑา
มีมานะใฝ่ธรรม์

เขาว่าฉันบ้า
เอ! หาคนดีทำกัน
กิจกรรมนั้นบรร-
ลัยกัลป์ชั่วเลว(3)

ผิดกฎหมาย
วายร้ายเสพติดเหว
ห่าเอย นิยมกันเปลว-
ไฟแหลกเหลวมิเข้าที

ฉันบ้าเขียน
อาจเพี้ยนตำแหน่งที่
ดีกว่าคนว่าดี
มีแต่เลวระกำตัว(4)