รู้สึกโดนเพื่อนพยายามผลักให้ออกจากกลุ่มทำไงดีครับ

เคยป้ะน้อยใจแฟนตัวเองอ่ะแต่แบบน้อยใจนะแต่ให้เค้ารู้ไม่ได้อ่ะ น้อยใจเค้าอยู่เค้าจะรู้มั้ยก็ยังไม่รู้เลย เห้ออออ 😞 จริงๆแล้วตั้งกระทู้นี้เพื่อระบายมากกว่าถามนะ คือเรา..น้อยใจแต่ให้เค้ารู้ไม่ได้กลัวเค้าจ

มีโอกาสได้ไปเที่ยวห้างเอ็มฯ อยู่สี่ห้าครั้ง สังเกตตัวเองตลอดว่า ตอนเดินในบีทีเอส แสกนการ์ดออกยังไม่เท่าไหร่นะ พอเดินเหยียบพรมแดง เท่านั้นแหระพร้อมเพลงจังหวะไรก็ไม่รู้แหระ แต่มันเหมือนในแฟชั่นโชว์ เริ่

คือเราเนี่ยมาเรียนมหาลัยต่างจังหวัด ช่วงปี1-2ก็ปกติดีค่ะ จนมีเพื่อนอีกคนที่ย้ายสาขามาแล้วเขาเนี่ยเป็นเพื่อนกับเพื่อนเราอีกที และเราก็ได้มาอยู่กลุ่มด้วยกัน หลังจากนั้นก็เรียนด้วยกันและค่อยๆมีเพื่อนเข้า

คือเรื่องมันมีอยู่ว่า ก็คุยกับแฟนปกติแหล่ะครับ ผ่านโซเชียล เพราะว่าอยู่ไกลกัน ไม่ค่อยได้เจอกันเท่าไหร่ แล้วแบบเวลากว่าแฟนจะตอบที ก็นานมากๆ เป็นชม.ได้ หรือมากกว่านั้น (ซึ่งอันนี้เป็นปกติของแฟนอยู่แล้ว

ที่จำได้คล่าวๆนะคะ คือเหมือนนายเอกจะทำงานเป็นคนใช้หรือล้างจานรึป่าวไม่แน่ใจ อยู่ในหอนางโลมหรือซ่องอันนี้ก็ไม่แน่ใจ แล้วระหว่างทำงานนายเอกดันไปเข้าห้องน้ำ คงอึแหละค่ะ จากนั้รก็เกิดเรื่องไรสักอย่าง คงไฟ

>> ตามล่า..หัวใจที่หายไป ตอน0 บทนำ << 'เฮล เรื่องระหว่างเรามันเป็นไปไม่ได้ นายกลับไปในที่ของนายเหอะ อย่าเสียเวลากับกี้อีกเลย' ทุกครั้งที่ฉันเห็นหน้านายเฮล ฉันแทบอยากจะหายไปจากโลกนี้ 'หึ

ประเด็นนี้แกล้งกันรึป่าวก็ไม่รู้นะครับ งิดจริงๆ เหมือนจะพูดจริง และสะดุ้งไม่หาย ดูเหมือนจะรักกันดี..... เอ้ออ คนอื่นเช็คดูก็ไม่มี แค่ไปบอกฝันดี และหยอดมุกรักนิดๆแล้วอยู่ดีๆก็ตอบมาว่า อย่าพิมแบบนี้มาอี

คือเราเลิกงานมาแล้วท้องเสีย ปวดท้องมาก เวลาประมาน5ทุ่ม แล้าเราให้เขาพาไปซื้อยา แต่เขาดูเหมือนจะไม่พอใจ หรือโกรธเรา เราอยากถามว่าเราผิดใช่มั้ยคะ ทั้งที่เวลาเขาเป็นอะไรเขาดูสนใจเขามาก แค่เขาตัวร้อน เราก

ละครคนละโลกเป็นละครที่เนื้อหา โปรดักชั่นต่างๆ การแคสตัวละครดีมาก คือชอบมาก ช่วงๆแรกที่ดูสงสารชีวิตพระเอกมากถึงกับทนไม่ได้ไม่หันไปดูภาพ นั่งเล่นคอมหนีเลย 55555 กลับมาดูตอนที่พระเอกกลับมาอย่างยิ่งใหญ่ ร