ตระหนักซึ้ง toshare

กลอนหก @ ยามเช้า เฝ้าดู สุรีย์รุ่ง แสงพุ่ง พ่างฟ้า หล้าไสว สิ่งสรรพ ขานขับ ประทับใจ ตระหนักใน พระคุณ ธ หนุนนำ โคลงสี่สุภาพ @ จึ่งข้าฯ ร่ำพร่ำร้อง...............ขับขาน ถวายกาพย์โคลงกลอนกานท์...แซ่ซ้

เชิญชวนผอง น้องพี่ ฤดีนบ กราบพระครบ เก้าองค์ มั่นคงเสมอ ตถาคตตรัส "ปฏิบัติ- ธรรม"เลิศเลอ พระ"หนึ่ง"เธอ พึงตระหนัก เป็นหลักชัย องค์พระ"สอง" "ครองสติ" ผลิสำนึก

...ยศศักดิ์ จนรวย ใช่เหตุ ผิวเพศ โง่ฉลาด พลาดฝัน แท้ผู้ ตัดตน โดยพลัน ชีวัน เพื่อผอง ตรองเทอญ

ข้าฯ ร่ายร้องเช้าค่ำ ขับขาน ถวายกาพย์โคลงกลอนกานท์ แซ่ซ้อง แทนคุณ ธ อภิบาล. ทุกเมื่อ พลาดผิดมิทรงจ้อง. จับใช้โทษา ข้าฯ ตรองตระหนักซึ้ง จิต(ะ)จึงมุรับใช้ ผองผู้ระทมไห้ ภยพาลลุรอดเทอญ

@ ​ลคค คค...ลคค ลคค ลคค คค.......ลคค ลคค @ มหาพรต ถีออด ....ตระหนักลด กิเลสลง ประจงจิต มั่นคง ....​สิยืนยง ประพฤติธรรม์ @ มหาพรต กายใจ ....​มุมั่นใฝ่ ไสวสรรค์ "​ระทม"พ้น ภัยพลัน ....​สงบส

สมาน(ะ)ฉันท์ ๔  vs  ปมาณิกฉันท์ ๘ ฉันท์ทั้งสอง จะเห็น "ต่าง" ที่ การ ส่ง-รับสัมผัส ระหว่างบท ครับ สมาน(ะ)ฉันท์ ๔ @ จะร่วงจะรุ่ง.....มุมุ่งลุฝัน ตระหนัก"ขยัน"..."

แม้มีเกณฑ์ นิยม กันอยู่ แต่ หากไม่คิด ริเริ่ม/ปรับเปลี่ยน/ดัดแปลง ผู้ฅนก็อาจนิยม แต่งร้อยกรอง กันน้อยลง โคลงคลุมฉันท์ โคลงสี่ดั้น จัตวาทัณฑี @ ใส่ใจพร้อมถี่ถ้วน...คำนึง ภัยเภทเหตุคลายลด...เลี่ยงได

ชิโนทัยฉันท์ ๑๘ อ.มนชิดา  ผู้ประดิษฐ์ คลค คลค ลคค + กลบทครอบจักรวาล @ บ่ายสิร้อน กลอนมุมั่น มิเบี่ยงบ่าย ผลขยาย คลายระทม ประเทืองผล ฅนจะดี มีพร

อินทรลิลาตฉันท์ ๑๑ ....ปราชญ์หนึ่งฉลาดยิ่ง ประดิษฐ์สิ่งประโยชน์ครัน ใจจิตมุมุ่งมั่น ละสุขสันต์สบายตน ....วันวันพินิจตรอง และทดลองเสาะสืบหน ข้าวปลาสิยอมทน จะอดบ้างมิเป็นไร ....แต่สองวิฬาร์เธอ เสนอหน