สวัสดีค่ะ เรามีเรื่องอยากระบาย คือเราในปัจจุบันอายุ 21 ปี เราไม่เคยรู้จักพ่อแม่เราเลยแล้วมีน้าคนนึงเป็นน้องสาวแม่...เลี้ยงเราตั้งแต่3เดือนเราเข้าใจว่าเค้าคือแม่จนวันนึงเราจบป.6 พ่อแม่แท้ๆเราเอาเราไปอยู่ด้วย เราก็เปิดใจไปอยู่ด้วยเราอยู่ได้แค่ 3 ปีค่ะ จบม.3 เราออกมาใช้ชีวิตเองส่งตัวเองเรียนจนจบ ปวส. ปัจจุบันเราอยู่กับน้าคนที่เราคิดว่าเป็นแม่เราอึดอัด! น้ายืมเงินเราบ่อยมากๆยืมแล้วไม่คืนน้าโทรไปบอกพ่อแม่เราว่าเราติดผู้ชายแต่ความจริงคือเราทำงานกลางคืนน้าจะว่าเราสารพัดเพื่อให้พ่อแม่เราเข้าใจเราผิด...แต่พ่อแม่จะถามเราตลอดว่าจริงรึป่าว? ตอนนี้เราอยากออกไปอยู่ข้างนอกค่ะแต่ติดตรงที่ว่าเงินในกระปุกออมสินเราน้าเอาไปหมดแล้ว น้าชอบทุบตีเราชอบโยนของใส่เรา ชอบดุด่าเราทั้งๆที่เราดูแลตัวเองมา7ปีแล้วแต่เพื่อความสบายใจของพ่อแม่แท้ๆเราเราเลยเลือกมาอยู่กับน้า...ตอนนี้เราเลยตัดสินใจว่าจะย้ายไปอยู่กับแฟนแต่ในปัจจุบันมันก็แย่อีกเพราะแฟนอารมณ์ขึ้นๆลงๆเดี๋ยวดีเดี๋ยวร้ายบางทีเราทำอะไรขัดใจหรือไม่ทำตามที่เค้าบอกเค้าก็จะไม่คุยกับเราแล้วหายไปเลย เรามีทางเลือก2ทางค่ะ 1 อยู่กับน้าต่อไปแล้วเลิกยอดออมสินอดทนกับสิ่งที่ต้องเจอ 2 ไปอยู่กับแฟน (เพราะแฟนชวนเพราะเค้าบอกว่าอยู่แบบนี้สภาพจิตใจจะแย่เปล่าๆ) เอายังไงกับชีวิตดีคะ พ่อแม่เราไม่อยากให้เราอยู่คนเดียวเพราะกลัวเราจะเครียดแล้วไม่มีคนซัพพอร์ตไม่มีคนปลอบไม่มีคนดูแล (เรามีภาวะซึมเศร้าพ่อเลยกลัว)
เรื่องที่เล่ากับคนรู้จักไม่ได้