เพื่อนทุกวันนี้ไว้ใจไม่ได้สักคนหลายๆคนที่เจอมามีเเต่คนใส่หน้ากากเข้าหากัน

ประกาศชื่อบุคคลในนี้เป็นชื่อสมมุติทั้งหมด อาจจะมีคำรุนแรงบ้างนะครับ เนื้อส่วนใหญ่(99%)อ้างอิงมาจากบันทึกของผมที่เขียนตอนป่วยเป็นซึมเศร้าที่เริ่มเขียนเมื่อ 4-5 ปีที่แล้ว “หนาวจังเลยนะ เหงาด้วย

เราเริ่มรู้สึกว่าเพื่อนสมัยนี้หาคนไว้ใจได้ยากมากจริงๆ ยิ่งสังคมมหาลัยยิ่งน่ากลัวเลยคะ ต่อหน้าก็ทำเป็นดี ลับหลังก็นินทากัน พอใครในกลุ่มไม่อยู่ก็นินทาคนนั้น เรารู้สึกไม่ดีจนไม่อยากจะยุ่งกับใครเลยอะคะ

สต. มีเเพลนจะเข้าม.4 🥹🥹 แต่พอลองหาข้อมูลดูมีเเต่คนแนะนำให้ไปเรียนรร อื่นซะมากกว่า🥹🥹

ทุกวันนี้ ทำงานออฟฟิต แก่งแย่งชิงดีกัน สวมหน้ากากเข้าหากัน งานมีปัญหา ต้องคอยแก้ตลอด ต้องรีบเร่ง รถติด เข้างานสาย โดนหักเงินอีก อะไรนักหนา ที่อยู่ได้ทุกวันนี้เพราะ ชีวิตได้วางเป้าหมายไว้หลายๆ อย่

ตอนนี้เรียนอยู่มหาวิทยาลัยชั้นปีที่สอง รู้สึกว่าคนรอบข้างเหมือนพูดหรือทำอะไรก็ตามจะใส่หน้ากากเข้าหากัน พูดอีกอย่างทำอีกอย่าง ตอนอยู่ต่อหน้าแสนดีที่สุด พอลับหลังยังกะงูผิด เราไม่รู้ว่าจะทำตัวยังไงดี เร

.

สวัสดีค่ะ คืออยากจะมาระบายมาก ๆ ไม่รู้ว่ามีใครคิดเหมือนเราบ้างไหม ว่าสังคมมนุษย์สมัยนี้ “คนดีจริง ๆ” มันหายากมาก ส่วนใหญ่ก็เหมือนสวมหน้ากากเข้าหากันทั้งนั้น ปัญหาสังคมตอนนี้มันมีหลายอย่างท

ทำไมคนเราพอยิ่งโตขึ้นอะไรก็เปลี่ยนไปจากเดิมเพื่อนก็มีเเฟนมีลูกก็ไม่เหมือนเดิมต่างคนต่างมีภาละเป็นของตัวเองอยากให้เพื่อนทีสนิกไม่มีเเฟนจังจะได้อยู่กันเหมือนเดิมสนุกด้วยกันความคิดผมอาจจะเด็กน้อยอยู่ก็ได