กลัวพืช ผัก ผลไม้ ไม่กิน ไม่สัมผัสด้วยมือเปล่า

แม่เล่าให้ฟังว่า ตอนเราเด็กๆ ช่วงหัดกิน ก็กินผลไม้ได้ปกติ
แต่มาเลิกกินทั้งผัก และผลไม้ เมื่อตอนประถม 
 
ตัวเราจำได้ลางๆ แต่ไม่ลืม แม่เองก็ไม่ลืมเหมือนกัน
สาเหตุที่เรากลัวมาจากพี่สาวเราค่ะ 
ไม่รู้ว่าเพราะหมั่นไส้ หมั่นเขี้ยว หรืออิจฉาหรืออะไร
พี่เราตอนเด็กๆ ชอบแกล้งเรามาก เช่น หยิกเราตอนแม่เผลอ
แต่ที่หนักสุดคือ พี่เราชอบเอาผัก เอาผลไม้ มาหลอกเป็นผี
แบบว่าถ้าร้องไห้ ก็เอาฝรั่งมาแทะขา เอาผักกาดมาปิดหน้าบอกว่าจะถูกกิน
พี่ทำแบบนี้บ่อยมาก ทุกอย่างที่พี่ทำ แม่เห็นบ้างไม่เห็นบ้าง และเห็นว่าเป็นเรื่องน่ารักดี ในตอนนั้น
แม่ก็คิดว่าพี่เล่นกับเรา เพราะเราไม่ร้องไห้ แต่ไม่ใช่เพราะสนุก แต่เพราะเรากลัว
เราเคยโกรธแม่ในใจว่าทำไมไม่ช่วยเรา ผัก ผลไม้ มันจะกินเราแล้วนะ 
คิดว่าแม่ไม่รักเรา รักพี่เรามากกว่า สนับสนุนให้พี่แกล้งเรา เราเลยยิ่งเงียบ เพราะคิดว่าแม่ไม่รัก
เราจะอาละวาดเรื่องนี้เฉพาะเวลาที่อยู่กับป้า ป้าจะปกป้องเรา ไม่ให้พี่แกล้ง เราเลยชอบอยู่กับป้ามากกว่าแม่
 
แม่กับพี่ยังขอโทษเราอยู่เลย จนถึงทุกวันนี้ เพราะอาการที่เราเป็น นอกจากจะไม่กินแล้ว
เราไม่สัมผัสพืชสีเขียวต่างๆ ด้วยเช่น ช่วงวาเลนไทน์ มีคนเอาดอกกุหลาบมาให้
เราก็ให้เพื่อนรับมาให้แทน เพราะเราไม่กล้าจับ มันขนลุก 
หรือช่วงรับน้องต้องถอดรองเท้า ไปยืนบนหญ้าแฉะๆ เราก็บอกรุ่นพี่ว่าไม่ลง ไม่เล่น
เคยโดนเพื่อนแกล้งปาเปลือกกล้วยใส่ เราร้องไห้เกือบทั้งวัน 
ต้นไม้ตรงลำต้นสีน้ำตาล จับมือเปล่าได้ไม่ขนลุก แต่ส่วนเขียวๆ นี่ไม่ได้เลย ขนลุกทั้งร่าง
 
จะกินอะไรต้องแหวกเช็คข้างในตลอด สั่งก๋วยเตี๋ยว สั่งข้าว ถ้าแม่ค้าทำผิดใส่ผักจะไม่กินข้าวมื้อนั้น
แม่พยายามทุกวิถีทางให้เรากินผัก เราแสร้งทำเป็นกินบ้าง แอบคายทิ้งบ้าง แม่จับได้บ้างไม่ได้บ้าง
เราเคยเขี่ยผักเล็กๆที่แม่ใส่มาในข้าวผัด 3 ชั่วโมง จนแม่ร้องไห้ เราก็รู้สึกผิดนะ แต่เราไม่อยากกิน
เวลาเราถูกบังคับให้กินผัก ผลไม้ เราจะรู้สึกคลื่นไส้ บางทีก็อาเจียนออกมาเลย 
แม้แต่ทำกับข้าวเองก็ไม่ได้ใส่ผัก ไม่ใส่กระเทียม เพราะไม่อยากจับ
 
แม่ทั้งขู่ทั้งขอร้องให้กิน บอกว่าเราจะลำบากตอนโต จะมีปัญหาสุขภาพมากมาย
โตขึ้นมาถึงจะไม่ได้กลัวแล้ว ก็ยังไม่กิน ไม่จับ อย่างเดิม และสุขภาพก็ไม่ดีจริงๆ 
ระบบขับถ่ายเอย ระบบทางเดินอาหารเอย ร่างกายไม่ค่อยแข็งแรง 
แต่ก็ยังมีพยายามจะเริ่มทานหลายต่อหลายครั้ง แต่ก็ล้มเหลวทุกครั้ง
กินพวกยาเม็ดเข้าไปแทน ผักอัดเม็ดบ้าง วิตามินต่างๆ บ้าง
ถึงจะรู้ว่ามันไม่ได้ช่วยมาก แต่คงดีกว่าไม่กินเลย(มั้ง)
 
สิ่งที่เหมือนจะดีขึ้นบ้าง คืออาหารบางอย่างใส่ผักมา แต่เลือกกินส่วนเนื้อสัตว์ได้
เขี่ยผักออกเองได้ ยกเว้นพวกผักโรย ถั่วงอก ผักเละๆ นี่ไม่ได้เลย ไม่กิน
ตอนนี้มีความคิดเล็กๆ ว่า อยากมีลูก แต่ไม่อยากเป็นตัวอย่างไม่ดีให้ลูกเห็น
แม่กลัวผัก คงแปลกพิลึก ร่างกายก็อีก อยากกินเพื่อลูก แต่ยังทำใจไม่ได้สักทีค่ะ
 
ไม่รู้จะสายเกินไปไหม ที่จะพยายามเริ่มกินผักเอาตอนนี้ แต่ก็อยากจะเริ่มแบบง่ายๆ ดู
ไม่ว่าจะมีวิธี หรือเทคนิค การทำอาหาร หรือการสอนลูกเล็ก หรืออะไรก็ตามแต่
ช่วยแชร์กันหน่อยได้ไหมคะ อยากลองทำเท่าที่จะทำได้ดูค่ะ

อีกเรื่องที่อยากฝาก แม่ๆพ่อๆ ว่าเวลาเห็นลูกแกล้งกัน บางทีลูกไม่ได้สนุกไปด้วย
หมั่นสังเกตลูกหลานตัวเองบ่อยๆนะคะ ถามเค้าว่าเค้ากลัวไหม เค้าไม่ชอบไหม
บางอย่าง บางเรื่อง มันสามารถก่อตัวเป็นปม เป็นความรู้สึกที่รุนแรงได้ค่ะ 
 
ขอบคุณล่วงหน้านะคะ