ทำยังไงดีคะถ้าเราเริ่มหลอนกับอะไรสักอย่างจนเริ่มหวาดกลัว

เราไม่ค่อยเข้าใจตัวเองเลยแต่บางทีก็กลับเข้าใจตัวเอง มันย้อนแย้งไปมาจนบางทีเราก็เริ่มสับสนจนตอนนี้เราหลอนไปหมดเลยค่ะ

อย่างเราทำอะไรอยู่หรือคิดอะไรอยู่เราก็ไม่แน่ใจเท่าไหร่ ตอนที่กำลังคิดเรื่องอะไรสักอย่างเราก็นึกไม่ออกว่าคิดอะไรทั้งๆทีก็กำลังคิดอยู่ตอนนั้นแต่จับใจความไม่ได้ บางที่ก็ได้ยินเสียงความคิดตัวเองหรือเสียงคนอื่นเรียก มันชัดมากจนเราเริ่มกลัว


เราอยู่กับพ่อสองคนซึ่งพ่อเราพิการก็เลยช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ส่วนแม่กับสามีใหม่แกก็อยู่อีกบ้านแต่ก็จะคอยเอาข้าวหรือของใช้มาให้เพื่อไม่อยากให้เราออกไปไหน เวลาสามีใหม่แม่มาหรือแม่มาเองหรือพ่อใช้ก็จะเรียกเราเป็นปกติ แต่หลังๆมาสามีใหม่แม่แกชอบโทรมาดึกหรือตอนเช้าก็โทรมาเกือบจะตลอดเวลาจนเราหลอนได้ยินเสียง ทุกวันเราก็แยกเสียงความคิดตัวเองกับเสียงจากความเป็นจริงไม่ออกแล้วค่ะว่าอันไหนของจริงอันไหนได้ยินไปเอง