กาพย์สุรางคนางค์ ๒๘ toshare

...รักพระ เหนือยิ่ง สิ่งใด.....สรรเสริญ ทรงชัย ด้วยกิจ รับใช้ ภูมี ...เป็นแสง ส่องสว่าง ชีวี.....เป็นเกลือ ดินดี ด้วยศักดิ์ศรี ด้วยศรัทธา ...ดั่งองค์ ธ พระบิดา.....โปรดแสง สุริยา เหนือคน จนรวย เลวดี

ขึ้นใหม่ใน กน      ก กา ว่าปน      ระคนกันไป เอ็นดูภูธร มานอนในไพร      มณฑลต้นไทร &n

ฉันท์ ธนัญชยางค์ ๓๒ @ ฉันท์นี้ริง่าย          จ ารพอสบาย เสียงสั้นสิคลาย        ร่ำร่ายไสว ร้อยกรองกำหนด     เกณฑ์กฎลุให้ สาวหนุ่มมุได้&nbs

@ มีผู้ประสงค์ให้..แสดงไขสิ"แตกต่าง" กาพย์ฉันท์จะจัดวาง..กระจ่างชัดประเด็นใด @ จะขอตอบแสดงแบบ..สนองแนบประเด็นไข "พยาค์ฉันท์"จะนับใช้..สิทุกเสียงริร่ำขาน

ริเริ่ม : นกโก๊ก Pantip @ ฉันท์ ลหุ ขับขาน มิลุฉาน จะยากเกิน ร่ำ ระอุ เพื่อเพลิน ปะทุให้ สนุกฉันท์

กลอนหก @ ยามเช้า เฝ้าดู สุรีย์รุ่ง แสงพุ่ง พ่างฟ้า หล้าไสว สิ่งสรรพ ขานขับ ประทับใจ ตระหนักใน พระคุณ ธ หนุนนำ โคลงสี่สุภาพ @ จึ่งข้าฯ ร่ำพร่ำร้อง...............ขับขาน ถวายกาพย์โคลงกลอนกานท์...แซ่ซ้

@ ลองแล หยาดฝน........ตกพื้นหมองมล........เปื้อนปนกายา ธรณิน ซับ, หนุน.............ใสขุ่น นานา.............แดดแผดเผากล้า........นำพาพ้นดิน @ แปรเปลี่ยนเป็นไอ.........น้ำกลับสวยใส.........ผ่องไสว เมฆิ

ขอบคุณ คุณ Soul Master (Pantip) ครับ @ กาพย์ฉบังยั้ง อยู่คู่ กานท์กลอนไทย สืบสานร่ำ ขานไกล ก่อความหวัง "ศัพท์ยาก"ห่าง อีกสร้าง คลังคำพลัง มนต์ขลังกานท์ อยู่ยั้ง ยั่งยืนยง @ กาพย์ฉบัง ยั้

ชื่อเดิม คือ กาพย์ธนัญชยางค์ นี้   โดย พระราชวรวงค์เธอ กรมหมื่นพิทยาลงกรณ์ (น.ม.ส.)   ท่านได้แถลงไว้ในภาคผนวกหนังสือ สามกรุง  ที่เขียนจบในปี ๒๔๘๗ ดังนี้    &nb

- เมื่อเมฆหม่นลอยคลุมท้องฟ้า - หยาดฝนโปรยลงมาช้า ๆ จากฟ้าไกล - เสียงหยดน้ำกระทบพื้นดังแผ่วเบา - เหมือนบทเพลงที่ธรรมชาติขับขาน - ลมเย็นพัดผ่านหน้าต่างเงียบงัน - กลิ่นดินหลังฝนพรำลอยมาแผ่ว ๆ - โลกทั้งใบ