ตอนนี้ยุ ม.4 อยากเป็นหมอเพราะพ่อแม่ประสบอุบัติเหตุ แล้วหมอช่วยไว้

กระทู้คำถาม

คือเรื่องของเรื่องมันมีอยู่ว่า ตัวผมเองเนี่ยครับ เป็นคนที่อยากเป็นวิศวะโยธามาก่อน เพราะทั้งลุคของผมที่ดูห้าวๆ ผิวเข้มๆผมจึงคิดว่าผมเหมาะจะเรียนวิศวะกรโยธา ตัวผมเองชอบเรียนคณิตกับชีวะครับเพราะมันไปได้เรื่อยๆ ตามหัวข้อกระทู้ผมเลยครับ เมื่อไม่กี่วันก่อน พ่อกับแม่ผมประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ วันนั้นผมโชคดีมากเลยครับไม่ได้ไปด้วยปกติไม่ชอบออกไปไหนยุแล้วครับ วันนั้นผมอยู่บ้านกับเพื่อนที่มาหาผม ตอนประมาณ2ทุ่มพ่อกับแม่ผมเค้าจะออกไปก้นข้าวบ้านเพื่อนครับ และตอนที่พ่อกับแม่ผมออกจากบ้าน ผมกับเพื่อนก็จะไปซื้อจิ้มจุ่มมากินครับ ผมถึงร้านจิ้มจุ่ม แล้วจะโทรไปหาแม่ว่าซื้อจิ้มจุ่มาแล้ว แต่ปลายสายนั้น เป็นเสียงอาของผมที่รับ แล้วเขาพูดกับผมว่า หนู อยู่ไหน แม่กับพ่อโดนรถชน.....ตอนนั้นคือผมช็อคมากเลยครับ หูผมอื้อเลยครับเวลาโดยรอบช้าเลยครับ แล้วผมก็พูดออกมา ห๊ะพ่อกับแม่โดนรถชน คนในร้านหันมามอง เพื่อนผมช็อคด้วยครับ ผมบอกเพื่อนให้พาไปหาพ่อกับแม่ ผมใจหายมากครับ ผมถึงครึ่งทางผมโทรไป อาผมรับ บอกว่าพ่อกับแม่ผมกำลังไปโรงพยาบาล ผมบอกเพื่อนให้ตีรถกลับไปโรงพยาบาล พอผมไปถึง พ่อกับแม่ผมนอนอยู่ในห้องฉุกเฉิน ผมร้องไห้วิ่งเข้าไปซบพ่อกับแม่ผมครับ ญาติๆและเพื่อนพี่น้องพ่อต่างมากัน 10-20คนครับ พ่อผมเห็นผม พ่อผมไล่ผมออกมาจากห้องฉุกเฉินครับ อ่อผมลืมบอกพ่อผมไม่ได้เป็นอะไรมาก หัวแตกลึกกับเข่าแตกครับ ส่งนแม่ซี่โครงหัก3ซี่ กระดูกเท้าหัก1ข้าง และนิ้วเท้าหัก1นิ้ว และคิ้วแตก พอพ่อผมไล่ผมออกมา ผมนั่งร้องไห้ยุหน้าห้องฉุกเฉินครับ คุณหมอปิดผ้ากำลังทำแผลครับ ผมนั่งอยู่นั่นนานมากแล้ว...แล้วพ่อกับแม่ผมก็ปลอดภัย ผมยินดีมากครับ วันต่อมา ผมลาครูมาดูพ่อกับแม่ครับ ผมสังเกตโดยรอบแล้ว คนไข้ที่โรงพยาบาลเยอะมาก แต่หมอและพยาบาลมีน้อยครับ เป็นหนึ่งเหตุผลที่ผมอยากเป็นหมอ
ข่วยแนะนำผมหน่อยครับ ผมอยากทำสิ่งนี้ให้ได้ มันไม่ใช่ฝันของผมหรอกครับ แต่มันเป็นสิ่งที่ผมต้องการทำมันให้ได้ และจะใช่ความรู้ที่ได้ศึกษามาช่วยคนที่เค้าต้องการมีวันพรุ่งนี้ต่อไปครับ ผมเด็กผู้ชายม4อายุ15 ผมพร้อมที่จะได้รับคำแนะนำทุกๆสิ่งแล้วครับ