เรามีพี่น้องกัน 3 คนค่ะ ซึ่งเราเป็นลูกคนเล็กสุด แล้วเป็นลูกหลงที่ห่างกับพี่สาวคนโต (อยู่ตปท.) และพี่ชาย เกือบ 20 ปี พ่อแม่เราอายุมาก พ่อ70กว่าแล้ว แม่ก็65แล้ว เรา24 เราอยู่บ้านเดียวกับพ่อแม่ พี่ชายเราแยกไป แล้วมันเกิดปัญหาที่เราไม่เข้าใจกัน ทะเลาะกันผ่านแชทไลน์ แล้วพี่ชายเราบอกว่าเราเป็นซึมเศร้าแล้วไล่เราให้ไปหาหมอ คือตอนนั้นเราช็อคที่ว่าคือเรามั่นใจว่าเราไม่ได้เป็นอะไร แต่ทุกคนก็มีปัญหาชีวิตของตัวเอง เราก็มีความคิดของเรา ซึ่งประโยคนั้นมันทำให้เรามองว่าถ้าสมมุติเราเป็นจริงขึ้นมาคือพี่เราจะไม่อยู่ช่วยอะไรเราเลยหรอ พี่เราเคยพูดว่าใครมาขอให้ช่วยอะไรพี่ช่วยหมด แต่ทำไมเรารู้สึกว่านี่น้องแท้ๆนะ การช่วยเหลือบางอย่างมันต่างกับคนอื่นคนนอก คือเรารู้สึกเหมือนเค้าทำกับเราเหมือนคนที่ไม่ใช่น้องจริงๆ เวลามีปัญหาให้ช่วยอะไรแม่เราจะพึ่งพี่เราให้มาช่วยเราตลอด ซึ่งพี่เราก็ช่วยมาตลอด แล้วมันทำให้เราเรารักพี่ชายเรามาก เพราะเราเหมือนมีเค้าอยู่คนเดียวที่ช่วยเราได้ทุกอย่าง พ่อเราก็บอกเราโชคดีแล้วที่มีพี่แบบนี้นะลูก เราไม่เคยมีความรู้สึกอิจฉาหรืออะไรเลย พอเราเริ่มได้มาทำงานพี่เราก็เอารถที่เค้าซื้อไว้มือสองไม่ได้ใช้มาให้เราขับ เราก็ดีใจแบบพี่เราใจดีมากเลยซัพพอร์ตเรานะ แต่ก็คือให้ช่วยรับส่งแม่ พาพ่อแม่ไปนู่นนี่ คือจุดประสงค์ก็อยู่ที่พ่อแม่ อะไรก็คือพ่อแม่ พอมามีปัญหาคือมันเปลี่ยนโลกเราไปเลย พี่เราบอกให้เอารถมาคืน เราแบบช็อคหนัก เพราะเราแยกออกมาได้แค่เดือนเดียวเองตอนนั้น แล้วเราไม่มีที่ไป ต้องไปนอนโรงแรมบ้าง บางทีนอนรถ เพราะเงินเก็บเราก็ไม่มีสำรองเลยสักบาท เสื้อผ้าไม่ได้เอามาจากบาท ต้องเอาเงินเดือนซื้อเสื้อใส่วันละตัวทุกวัน กางเกง กระโปรง แปรงสีฟัน ของใช้ พี่เราก็รู้ว่าเราเดือดร้อนถ้าเราไม่มีรถยิ่งหนักเพราะของเราทุกอย่างคืออยู่ที่รถ เราไม่ตังพอที่จะเช่าห้องแล้วสไรองเงินเช่าเดือนต่อๆไปจริงๆ จนตอนนี้ก็จะ 4 เดือนแล้ว ทุกคนคิดว่าเราควรจะไปต่อยังไงดีคะ เงินที่พยายามจะเก็บให้ได้เช่าห้องพอกับจ่ายเดือนต่อไป ก็ต้องใช้เวลาหลายเดือนค่อยๆเก็บก็มีเรื่องต้องหยิบใช้ ซ่อมรถ ค่ากินค่าใช้ พยายามอดก็ทนไม่ไหว เราไม่รู้จะไปทางไหน ทุกวันนี้พ่อแม่ตามกลับบ้านแต่เรากลับไปก็ไม่มีช่วยอะไรเราได้ พ่อแม่ก็แก่มาก พี่เราเคยบอกว่าจะเอาพระมาสวดที่บ้านด้วย คือเค้าไม่คิดจะปกป้องและอยู่กับครอบครัวเลยหรอ เราสงสัย จนตอนนี้คือนึกถึงเรื่อวนี้ทีไรคือร้องไห้จิตตก ทำไมมันต้องมาเกิดกับเรา เราไม่เคยคิดแบบนี้กับพี่เลยเรื่องอิจฉาหรืออะไร แต่ทำไมเค้าไม่รักเราบ้างเลย เค้าจะเชื่อแต่แฟนของเค้าหรอ เค้าบอกว่าเราอยากได้อะไรก็ไปหาเอาเองอย่ามาเอาของคนอื่น ซึ่งเราไม่คนคิดจะเอารถหรืออะไรของพี่เลย เรามีแต่ดีใจที่พี่เราให้ยืมมาตอนที่เราไม่มีอะไรจิดตัวเลย ถ้าเราพอตั้งตัวได้เราก็จะเอาไปคืนอยู่แล้วทึกอย่าง เราไม่เคยคิดจะยึดอะไรของๆเค้าเลย
ขอปรึกษาปัญหาครอบครัวทีค่ะ