ลด ตัว ตน "กู" toshare

คลคคลค คลคค คลคคลค @ ลดละ "ตัวกู" กิเลส มั่นมุ ลดเหตุ แห่งผยอง ทุกข(ะ)ท้น @ ธรรมะ เพื่อผอง แหละตน ส่ง ประโยชน์ผล สันติ สบพบ สวรรค์

สมานฉันท์ ๕ ค ลค ลค ลด ตัว ตน กู @ ลด ละ"กู" ผยอง ตัว สนอง กิเลส ตน ประพฤติ สิเหตุ "กู" นรก สวรรค์

@ ประเดิม ฉลอง มโน ตริตรอง ผยอง ละลง สราญ พระธรรม  "กระทำ" สิตรง กระจ่าง ประจง มุคง ละ"กู"

สมาน(ะ)ฉันท์ ๔ (๑ บท มี ๔ วรรค) (รับสัมผัส ระหว่างบท ที่ ท้ายวรรค ๒) @ จะร่วงจะรุ่ง.....มุมุ่งลุฝัน ตระหนัก"ขยัน"..."ระทม"สบาย @ จะทุกข์จะสุข......จะรุกมิหาย พระธรรมขยาย.......ไส

@ ทนทุกข์ สุดเศร้าก่อ.....เกิดมา..ไยเฮย ทนทุกข์ เกียรติ,เงินตรา....ต่ำ,น้อย ทนทุกข์ รูปลักษณา.........น่าเกลียด ทนทุกข์ ด้วย ผูกร้อย.......หล่อเลี้ยง"หยิ่งผยอง" @ เหตุ ทุกข์จอง ด้วยติด....ต

ยศศักดิ์ จนรวย ใช่เหตุ ฤ ผิวเพศ โง่ฉลาด พลาดฝัน แท้ผู้ "ตัดตน" โดยพลัน ชีวัน สันติ นิรันดร์

@ ​รักแท้ ​สุภาพน้อม.....ถ่อมตน ล้นเปี่ยมพลัง ​หวังดล....สงบสร้าง มานะพากเพียรทน........ทุกข์ฝ่า มุทิตาแผ่กว้าง..........ก่อหล้าโลกสวรรค์

@ วันไหว้ ณ ​สิ้นปี สติ"​มี" พิจารณ์ตน ธรรมา ประพฤติดล ผลิ(ผะ-หลิ)ผล ฤ อย่างไร @ ​ฤๅหลง ระเริงสุข สิสนุก ละ"รับใช้" ผู้ทุกข์ ระทม,​ไห้ มิระลึก ฤ ​เหลียวแล

ในตัวเรามีระบบนึงซึ่งธรรมชาติให้ไว้สำหรับการมีชีวิตและวิวัฒตัวเอง นั่นคือ การตอบสนองสัมผัส หรือการตอบสนองความรู้สึก เป็นเรื่องปกติไปแล้วที่เราได้รุ้สึกสัมผัสแบบนี้ แต่เราไม่เคยเข้าใจมันสักครั้งเลย รุ้

@ ลุปีใหม่ ไสวธรรม สงบล้ำ "กระทำ"จง กิเลสแม้ กระผีกผง สะบั้นลง มิเหลือใย @ พระพรศานติสุขมี ณ ทุกที่ ตลอดไป "ระทม"พ้น พิบัติไซร้ ผลิเมตตา ประจักษ์จริง ภุชงคประยาตรฉันท์ ๑๒