▼ กำลังโหลดข้อมูล... ▼
แสดงความคิดเห็น
คุณสามารถแสดงความคิดเห็นกับกระทู้นี้ได้ด้วยการเข้าสู่ระบบ
-
หน้าแรก
- คอมมูนิตี้
- {name} {description}
- กิจกรรม
- แลกพอยต์
- อื่นๆ
คุณสามารถแสดงความคิดเห็นกับกระทู้นี้ได้ด้วยการเข้าสู่ระบบ
บางทีก็รู้สึกเศร้า..กับกรณีที่มนุษย์และสัตว์ ประสบเคราะห์ซ้ำกรรมซัด อดอยาก หิวโหย แววตาทุกข์ทรมาน เจ็บปวดรวดร้าว
โดยเฉพาะเมื่อเห็นเด็ก ๆ หรือสัตว์ตัวเล็ก ๆเยาว์วัย...เจ็บป่วย ยืดเยื้อเรื้อรัง, หรืออดอยาก หิวโหย, หรือถูกทุบตี ทารุณ ทรมาน...แลเห็นแววตาเจ็บปวด รวดร้าว ไร้สุข (ที่จะมีชีวิต)
** อย่างนี้นี่เอง ธรรมะข้อที่ว่า "อุเบกขา" ปล่อยวาง จึงเป็นสิ่งที่ลึกสุด ทำได้ยากยิ่ง
** แม้แต่ความสงสาร...ก็เป็นยางเหนียวเกาะเกี่ยวฉุดรั้ง มิให้ใจสงบ มิให้หลุดพ้น!