เล่าเรื่องหนังสือ "A Monster Calls" (ผู้มาเยือนหลังเที่ยงคืน)

เขียนโดย Patrick Ness ซึ่งเป็นเรื่องราวที่ผสมผสานแนวแฟนตาซีเข้ากับจิตวิทยา เพื่อสำรวจความเจ็บปวดในจิตใจและการยอมรับความจริง เรื่องนี้น่าจะโด่งดังจากหนัง แต่เราอ่านจากหนังสือก่อนดูหนัง เลยไม่ค่อยชอบหนังเท่าไหร่

เรื่องราวของ คอเนอร์ โอมาลลีย์ เด็กชายวัย 13 ปีที่ต้องเผชิญกับมรสุมชีวิตครั้งใหญ่

แม่ของเขากำลังป่วยหนักด้วยโรคมะเร็ง 

พ่อแยกทางไปมีครอบครัวใหม่ที่อเมริกา

เขาต้องอยู่กับยายที่เจ้าระเบียบและดูเย็นชา 

ที่โรงเรียน เขาถูกเพื่อนรังแกและรู้สึกโดดเดี่ยวเหมือนไม่มีใครมองเห็น 

ในทุกคืนเวลา 00:07 น. จะมี มอนสเตอร์ ที่กลายร่างมาจากต้นยิวในสุสาน มาหาเขา 

มอนสเตอร์ตัวนี้มาเพื่อ เล่านิทาน 3 เรื่อง โดยมีเงื่อนไขว่าเมื่อฟังจบแล้ว คอเนอร์ต้องเล่านิทานเรื่องที่ 4 ซึ่งเป็น ความจริงของเขาเอง 

นิทานเหล่านี้สอนให้คอเนอร์เข้าใจความซับซ้อนของมนุษย์

1.เรื่อง เจ้าชายกับราชินี สอนว่ามนุษย์ไม่มีใครดีหรือเลว 100% คนที่เราคิดว่าเลวอาจไม่ได้เป็นฆาตกร และคนที่เราคิดว่าดีอาจทำเรื่องที่โหดร้ายได้ 

2.เรื่อง หมอ ยากับนักบวช สอนเรื่อง "ศรัทธา" และการมีทิฐิ การที่นักบวชละทิ้งความเชื่อเพื่อผลประโยชน์ตัวเองในวาระสุดท้ายทำให้เขาต้องสูญเสีย 

3.เรื่องชายที่ล่องหน สะท้อนความรู้สึกที่อยากให้คนมองเห็นตัวตน จนระเบิดอารมณ์ทำร้ายเพื่อนที่เคยรังแกเขา 

ในตอนจบ คอเนอร์ที่ต้องเผชิญกับฝันร้ายที่คอยหลอกหลอนเขามาตลอด คือ ภาพที่เขาจับมือแม่ที่กำลังจะตกเหว มอนสเตอร์บีบให้เขาพูดความจริงที่ทำให้เขารู้สึกผิดมาตลอดออกมา…

ความจริงคือ คอเนอร์ตั้งใจปล่อยมือแม่ เพราะเขา อยากให้เรื่องนี้จบลงเสียที เขาไม่อาจทนเห็นแม่ทรมานและไม่อาจทนอยู่กับความเศร้าที่ยืดเยื้อได้อีกต่อไป

มอนสเตอร์ปลอบโยนเขาว่า การที่เขาอยากให้ความทุกข์จบลง ไม่ได้แปลว่าเขาไม่ได้รักแม่ แต่มันคือความเป็นมนุษย์ที่ซับซ้อนและย้อนแย้ง

เมื่อคอเนอร์กล้ายอมรับความจริงที่เจ็บปวด ใจเขาก็เป็นอิสระ…

สัญลักษณ์ของต้นยิว… ในทางวิทยาศาสตร์ สารจากต้นยิวใช้รักษาเครื่องมะเร็ง แต่ส่วนอื่นๆ ของมันมีพิษ เปรียบเสมือนการรักษาใจที่ต้องผ่านกระบวนการที่เจ็บปวดก่อนจะหายดี 

การจากลา ในท้ายที่สุด คอเนอร์กล้าที่จะบอกลาแม่ด้วยความจริงใจว่า "เขายังไม่ยากให้แม่จากไป แต่เขาก็พร้อมที่จะปล่อยมือและยอมรับการสูญเสีย“