เป็นกำลังใจให้คุณแม่เลี้ยงเดี่ยวทุกคน

รบกวนสอบถามค่ะ เป็นแม่เลี้ยงเดี่ยว แยกทางกับพ่อเด็กตั้งแต่เด็กอายุ 1 เดือนค่ะ ตอนนี้เลี้ยงลูกคนเดียวมาตลอด ฝ่ายชายไม่เคยส่งเสียเลี้ยงดูใดๆเลย ตอนนี้น้องสองขวบครึ่ง กำลังจะเข้าเตรียมอนุบาล อยากได้เอกสา

แม่เลี้ยงเดี่ยว พ่อเลี้ยงเดี่ยว จิตใจมันต้องสู้ เพื่อลูกเราเอง

อยาก move on อยากเข้มแข็ง อยากเริ่มต้นใหม่ใช้ชีวิตกับลูกให้มีความสุขโดยไม่มีเขา แต่ในใจยังสับสนไปหมด อยากรู้ว่าเขาทำอะไรอยู่เป็นยังไงบ้างเสียใจเหมือนกันหรือเปล่าไม่เข้าใจตัวเองทั้งๆที่เขาผิด 

เป็น single mom มานานแล้วแต่ไม่เคยได้ทราบเลยค่ะว่ามีสวัสดีจากรัฐอะไรที่เราเข้าถึงได้บ้าง ขอผู้มีประสบการณ์ช่วยแชร์หน่อยได้ไหมคะว่ามีสวัสดิการอะไรที่เราควรจะได้ และวิธีขอสวัสดิการต้องทำอะไร / เตรียมหลั

อยากขอคำแนะนำครับตอนนี้ผมอายุ 36 ปี ส่วนแม่เลี้ยงเดี่ยวอายุ 33 ปี มีลูกติดสองคน เป็น ผญ อายุ 12-14 ปี กับ ผญ อายุ 4 ปี และเป็นความสัมพันธ์ทางไกล เพิ่งเริ่มคุยๆ กันได้ เดือนนึง แต่รู้สึกใช่แต่มารู้ว่

ตั้งแต่โดนทิ้งไปเรารู้สึกว่า เหมือนเราเป็นคนเดียวที่ต้องเป็นคุณแม่เลี้ยงเดี่ยวอยู่ตลอดเวลา บางทีให้กำลังใจตัวเองว่ายังมีคนที่ลำบากกว่าเราอีกเยอะ แต่ก็ปลอบใจตัวเองได้ไม่นาน บางเวลานึกถึงเขา จะพูดในใจว่

เป็นแม่เลี้ยงเดี่ยว อายุ 21 จบ ม.6 เลี้ยงลูกคนเดียว ไม่มีสิทธิ์คบผู้ชายดีๆการงานดีๆเลยหรอ เจอแต่ผู้ชายไม่ทำการทำงานมาจีบ ผู้ชายดีๆเขาอยู่ที่ไหนกันหมด

เราเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวพยายามทำหน้าที่แม่ตลอด10ปีเราทำงานหาเงินเพื่อจะให้ลูกได้กินได้ใช้ตอนนี้ลูกชายอายุ12ขวบเรารักลูกมากบางทีลูกก็ดื้อบางทีลูกก็ดี เริ่มแรกเราจะพูดดีดีกับลูกไปจนถึงคำพูด ที่2-3เราถึงดุ