เป็นกำลังใจให้คุณแม่เลี้ยงเดี่ยวทุกคน

แม่เลี้ยงเดี่ยว พ่อเลี้ยงเดี่ยว จิตใจมันต้องสู้ เพื่อลูกเราเอง

ถ้าเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยว พ่อเลี้ยงเดี่ยว เชื่อเถอะ ความรับผิดชอบมีสูงมากครับ ถ้าอ่อนแอ พวกเขาเลี้ยงลูกไม่โต

เราเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวพยายามทำหน้าที่แม่ตลอด10ปีเราทำงานหาเงินเพื่อจะให้ลูกได้กินได้ใช้ตอนนี้ลูกชายอายุ12ขวบเรารักลูกมากบางทีลูกก็ดื้อบางทีลูกก็ดี เริ่มแรกเราจะพูดดีดีกับลูกไปจนถึงคำพูด ที่2-3เราถึงดุ

อยาก move on อยากเข้มแข็ง อยากเริ่มต้นใหม่ใช้ชีวิตกับลูกให้มีความสุขโดยไม่มีเขา แต่ในใจยังสับสนไปหมด อยากรู้ว่าเขาทำอะไรอยู่เป็นยังไงบ้างเสียใจเหมือนกันหรือเปล่าไม่เข้าใจตัวเองทั้งๆที่เขาผิด 

ตั้งแต่โดนทิ้งไปเรารู้สึกว่า เหมือนเราเป็นคนเดียวที่ต้องเป็นคุณแม่เลี้ยงเดี่ยวอยู่ตลอดเวลา บางทีให้กำลังใจตัวเองว่ายังมีคนที่ลำบากกว่าเราอีกเยอะ แต่ก็ปลอบใจตัวเองได้ไม่นาน บางเวลานึกถึงเขา จะพูดในใจว่

คือ เรื่องมีอยู่ว่า ฉันกับอดีตสามีหย่าขาดกันไปไม่นาน แล้วลูกอยู่ในความปกครองของฉัน แต่พ่อของลูกเค้าจะขอแบ่งไปเลี้ยงเองในวันหยุด 2-3 วัน พอครบกำหนดเค้ามาส่งลูกที่บ้านฉัน ลูกจะชอบร้องถามถึงพ่อเค้า จนฉัน

ผ่านมาหลายปี มีลูกด้วยกัน เป็นเรื่องปกติแล้วใช่ไหม​

เคยสงสัยตัวเองมั้ยคะ ว่าทำไมต้องไปคิดถึงคนที่ทิ้งเราไป ในเมื่อเขาคนนั้นก็ไม่เคยรักเรา และเราก็ไม่ได้รักเขา หรือเป็นเพราะลูก เป็นสิ่งผูกมัด ที่ทำให้เราคิดถึงเขา ใครเคยรู้สึกแบบเราบ้าง แล้วอีกนานมั้ยกว่

พ่อเลี้ยงเดี่ยว = เลี้ยงคนเดียว 70-99% แม่เลี้ยงเดี่ยว = เลี้ยงคนเดียว 70-99% เลี้ยงช่วยกัน = ส่งเงินช่วยกันค่าใช้ พวกส้นตรีน = ผัวใหม่ เมียใหม่ เครม

เราจดทะเบียนหย่าเมื่อต้นปี 2556 รวมระยะเวลานานถึง 12ปี หลังจากวันนั้น ก็ยังคงสถานะเดิม มีพ่อแม่เลี้ยงเดี่ยวท่านใดบ้าง ที่ยังคงถือทะเบียนหย่าเหมือนกัน ทำไมถึงไม่คิดจะเริ่มใหม่บ้างครับ