ใครก็ได้ช่วยแก้ข้อสงสัย ในข้อขันธ์ 5 ข้อที่ สังขาร ที่แปลว่า ความคิด เหตุใดถึงกล่าว สังขารไม่ใช่เรา เป็นอนัตตา?

ตัวผมความรู้ศาสนาพุทธน้อย และผมชอบคิดหลาย ๆ แง่มุม จะได้หายสงสัย เลยอยาถามเพื่อนๆ  พี่ๆ ช่วยตอบปัญหาผมทีครับ

ตัวผมสามารถยอมรับได้ว่า ในขันธ์ 5    4ตัวอื่น อื่นไม่ใช่เรา เป็นทุกข์ และเป็นอนัตตา 
แต่ผมติดใจตรงสังขาร  ที่แปลเป็นภาษาไทยว่าความคิด  เลยสงสัยว่าสังขาร เหตุใดถึงเป็น อนัตตา ไม่ใช่เรา และไม่ใช่อัตตา เราเป็นตัวตน หรือสังขารคือเรา   หรือครับขอยกตัวอย่างชัด ๆ 

1. เช่นเราหิว แล้วอยากจะกินข้าวผัด ตอนนี้จิตก็คิดอยากจะกินข้าวผัด    
2. สมมุติเราคิดว่าบริจาคให้ทุนการศึกษาเด็ก อันนี้ก็เป็นสังขาร แต่เป็น กุศล สังขาร หรือความคิดที่ดี เป็นบุญ
3.จากข้อ 2 เราก็สามารถคิดชั่วได้เช่น เราจะเปิดรับบริจาค สุดท้ายก็เชิดเงินหนีก็ได้เหมือนกัน  และอันนี้เป็นบาป เป็นอกุศลสังขาร 
4.ก็มีพระดี ๆ หลายองค์ หลวงปู่ หลวงพ่อ ที่ท่านบรรลุธรรม ท่านก็ช่วยเหลือสังคม เช่นให้ทุนการศึกษาเด็กนักเรียน ช่วยสร้างโรงพยาบาล เป็นต้น สิ่งเหล่านี้ก็เป็น กุศลสังขาร หนิครับ
5. อย่างศาสนาพุทธก็มี โยนิโสมนสิการ คือการใช้ปัญญาพิจารณาอย่างถี่ท้วน ตัวนี้ก็เป็นสังขารหนิครับ 
และข้อสุดท้าย 
เช่น ตอนแรกคิดอยากจะแก้แค้นคนที่มาทำให้เราเดือดร้อน แต่สุดท้ายก็ให้อภัย เพราะเห็นโทษของโทสะ  

และผมอ่านพระไตรปิฏก  อย่างพระพุทธเจ้าตอนเช้า ๆ พระพุทธเจ้าก็คิดพิจารณา จะไปโปรด ไปเทศน์คน ๆ ไหน และจะเอาธรรมบทไหนไปเทศน์ให้บรรลุได้  แล้วเหตุใดสังขารถึงกล่าวว่าเป็นอนัตตาหรือครับ ในเมื่อตัวเราเป็นคนกำหนดเองทั้งนั้น ไม่ได้มีใครมาบีบคอบังคับให้เราคิดหนิครับ?

ที่ผมถามไม่ได้จะกวนนะครับ แต่ผมสนใจการทำงานของจิตใจคนเราจริง ๆ เพราะทุกอย่างเกิดที่ใจ ก็ต้องแก้ที่ใจ แต่ปัญหาคือ ตัวผมไม่เข้าใจ การทำงานจิตอย่างแท้จริง