การเป็นห่วงมากไปทำให้อีกคนอึดอัดรึป่าวครับ บางครั้งผมก็อยากจะลดบทบาทลงบ้าง เพราะพอเป็นห่วงไปก็จะกลายเป็นเราเป็นคนงี่เง่าอีก
เราขอเเค่รู้เหตุการณ์ของเค้า เล่าสู่กันฟังบ้าง เช่น เข้างานเเล้วนะ กินข้าวเเล้วนะ พักเเล้วนะ เเค่นี้เอง วันๆไม่ได้ขอให้ต้องคุยเลยนะ เราก็ทำงานทั้งวันเหมือนกัน เเต่เราเเค่อยากรู้ว่า กินข้าวยัง เข้างานเเล้วใช่ไหม ถึงทึ่ทำงานเเล้วใช่ไหม เเต่กลายเป็นว่าคำถามพวกนี้ มาจากความงี่เง่าของเราหรอ จริงๆผมเข้าใจมุมมองๆต่างๆของหลายๆคนนะ ผมเเค่รู้สึกสงสัยว่า ผมต้องลดบทบาทลงไหม ถึงจะไม่ต้องมารู้สึกเเย่เพราะความเป็นห่วงของตัวเอง
เป็นห่วงมากไป
เราขอเเค่รู้เหตุการณ์ของเค้า เล่าสู่กันฟังบ้าง เช่น เข้างานเเล้วนะ กินข้าวเเล้วนะ พักเเล้วนะ เเค่นี้เอง วันๆไม่ได้ขอให้ต้องคุยเลยนะ เราก็ทำงานทั้งวันเหมือนกัน เเต่เราเเค่อยากรู้ว่า กินข้าวยัง เข้างานเเล้วใช่ไหม ถึงทึ่ทำงานเเล้วใช่ไหม เเต่กลายเป็นว่าคำถามพวกนี้ มาจากความงี่เง่าของเราหรอ จริงๆผมเข้าใจมุมมองๆต่างๆของหลายๆคนนะ ผมเเค่รู้สึกสงสัยว่า ผมต้องลดบทบาทลงไหม ถึงจะไม่ต้องมารู้สึกเเย่เพราะความเป็นห่วงของตัวเอง