เรื่องมีอยู่ว่า ผมรู้จักรุ่นน้องคนหนึ่ง คุยกันมาตลอดจนสนิทกันมาก คุยกันได้ทุกเรื่อง ปรึกษากันได้ทุกปัญหา คอยเป็นที่ปรึกษากันมานานระยะหนึ่ง ส่วนตัวผมเองมีภรรยาและลูกชายหนึ่งคน ส่วนน้องที่ผมรู้จักเขาก็มีภรรยาแล้ว แต่เหตุไม่คาดคิดก็เกิดขึ้นเมื่อน้องผมเขาแยกทางกับภรรยาด้วยเหตุผลหนึ่ง(ไม่สามารถบอกในนี้ได้)
ตั้งแต่วันนั้นที่ผมรู้เรื่องครอบครัวของน้อง ใจผมเองมันก็เริ่มเปลี่ยนไป มันอยากคุยกับน้องผมตลอด อยากไปอยู่ใกล้ๆด้วยความเป็นห่วง ตัวผมเองนอนไม่หลับทุกคืนถ้าไม่ได้คุยกับน้องผมคนนี้
เราสองคนคุยกันทุกวันตั้งแต่น้องเขาแยกทางกับภรรยา คุยกันมาตลอดหลายเดือน ออกมาเจอหน้ากันบ้างแต่ไม่ได้บ่อย ทุกครั้งที่ได้เจอกันตัวผมเองมีความรู้สึกที่ไม่อยากห่าง ไม่อยากกลับบ้าน อยากอยู่ใกล้ๆน้องผมคนนี้ ทั้งที่เป็นผู้ชายด้วยกัน พอถึงเวลาต้องแยกกันใจผมเองมันเรียกหาแต่น้องผม ไม่อยากห่างไปไหน เหมือนใจผมมันเผลอรักเขาไปแล้วทั้งใจ ลึกลึกในใจผมมันรู้สึกหวงขึ้นมาแบบบอกไม่ถูกครับ ไม่อยากให้ใครมาใกล้เขา ไม่อยากให้ใครเข้ามาคุยกับเขา ทั้งที่ไม่เคยรู้สึกแบบนี้กับใครมาก่อนเลยครับ
แต่ต้องบอกก่อนนะครับว่าน้องเขานิสัยดีมากมาก คอยรับฟังปัญหาผมทุกเรื่อง คอยให้กำลังใจผมตลอดเวลา พูดเพราะ อีกอย่างคือน้องหุ่นดีมาก ความรู้สึกผมเหมือนน้องผมเขาจะเอาใจใส่ดูแลผมมากมาก ไม่เคยได้รับความรู้สึกแบบนี้จากใครมาก่อน (น้องเขาอาจจะคิดกับผมแค่พี่ชายคนหนึ่ง แต่ใจผมมันเผลอไปรักน้องเขาเข้าแล้ว)
หลังจากนั้นมา ผมมีความรู้สึกที่ไม่เหมือนเดิมกับภรรยาของผมเหมือนแต่ก่อนแล้ว มันกลับเป็นความรู้สึกเฉยชาเวลาอยู่ด้วยกัน ผมเริ่มดุภรรยามากขึ้นกว่าเดิม เริ่มมีความคิดไม่ตรงกันบ่อยมากขึ้น หนักไปกว่านั้นเวลาผมอยู่กับน้องผมคนนี้อแล้วภรรยาผมโทรมา ผมจะพูดเสียงดังใส่เขาทุกทีเหมือนให้เขารีบวางสายไป ไม่อยากให้เขาโทรมากวนผม
จนวันหนึ่งเรื่องมันแดงขึ้น ภรรยาผมเขารู้เรื่องนี้เข้าแล้ว เขารู้ว่าผมมาหลงรักน้องชายผมคนนี้ ผมเองยอมรับสารภาพทุกอย่างว่าใจผมมันรักน้องผมไปแล้ว ทั้งที่เป็นผู้ชายด้วยกัน ทุกคนในบ้านผมรู้หมด คงเป็นเพราะเมื่อก่อนผมไม่อยากไปไหนทำแต่งาน แต่พักหลังผมออกมาหาน้องผมคนนี้บ่อยมาก ภรรยาผมเขาคงสงสัยและจับผิดผมจนได้
เรื่องมันเกิดขึ้นแล้วก็คงต้องยอมรับกรรม
ผมเลือกไม่ถูกจริงๆว่าจะเลือกทางไหน
ทางเลือกแรกคือ "ภรรยา" ใจหนึ่งผมก็อยากเลือกทางนี้ เพราะสงสารลูก ถ้าครอบครัวมันพัง แล้วลูกผมรับกับเรื่องนี้ไม่ได้ เขาจะน่าสงสารที่สุด
ทางเลือกที่สอง คือ การเลือกตามที่ใจผมเรียกร้อง เลือก "น้องผมคนนี้" เวลาผมอยู่ใกล้ๆน้องผมมีความสุขมากๆแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อน มันรู้สึกดี สบายใจ รู้ใจกันทุกย่างไปแล้ว
ความรู้สึกผมตอนนี้มันเฉยชากับผู้หญิงไปแล้วครับ รวมถึงภรรยาผมด้วยครับ ผมคงกลับไปรักภรรยาเหมือนเดิมไม่ได้อีกแล้ว ผมเองก็ไม่รู้ว่าใจผมมันเปลี่ยนไปเป็นแบบนี้ได้ยังไง ตั้งแต่ตอนไหน
แต่สุดท้ายผมเองก็คงตัดสินใจเลือกได้แค่ 1 ทาง ผมควรเลือกทางไหนดีครับให้มันเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด
ควรเลือกทางไหนดี ระหว่าง "เลือกตามหัวใจตัวเอง" กับ "เลือกตามหน้าที่" ?
ตั้งแต่วันนั้นที่ผมรู้เรื่องครอบครัวของน้อง ใจผมเองมันก็เริ่มเปลี่ยนไป มันอยากคุยกับน้องผมตลอด อยากไปอยู่ใกล้ๆด้วยความเป็นห่วง ตัวผมเองนอนไม่หลับทุกคืนถ้าไม่ได้คุยกับน้องผมคนนี้
เราสองคนคุยกันทุกวันตั้งแต่น้องเขาแยกทางกับภรรยา คุยกันมาตลอดหลายเดือน ออกมาเจอหน้ากันบ้างแต่ไม่ได้บ่อย ทุกครั้งที่ได้เจอกันตัวผมเองมีความรู้สึกที่ไม่อยากห่าง ไม่อยากกลับบ้าน อยากอยู่ใกล้ๆน้องผมคนนี้ ทั้งที่เป็นผู้ชายด้วยกัน พอถึงเวลาต้องแยกกันใจผมเองมันเรียกหาแต่น้องผม ไม่อยากห่างไปไหน เหมือนใจผมมันเผลอรักเขาไปแล้วทั้งใจ ลึกลึกในใจผมมันรู้สึกหวงขึ้นมาแบบบอกไม่ถูกครับ ไม่อยากให้ใครมาใกล้เขา ไม่อยากให้ใครเข้ามาคุยกับเขา ทั้งที่ไม่เคยรู้สึกแบบนี้กับใครมาก่อนเลยครับ
แต่ต้องบอกก่อนนะครับว่าน้องเขานิสัยดีมากมาก คอยรับฟังปัญหาผมทุกเรื่อง คอยให้กำลังใจผมตลอดเวลา พูดเพราะ อีกอย่างคือน้องหุ่นดีมาก ความรู้สึกผมเหมือนน้องผมเขาจะเอาใจใส่ดูแลผมมากมาก ไม่เคยได้รับความรู้สึกแบบนี้จากใครมาก่อน (น้องเขาอาจจะคิดกับผมแค่พี่ชายคนหนึ่ง แต่ใจผมมันเผลอไปรักน้องเขาเข้าแล้ว)
หลังจากนั้นมา ผมมีความรู้สึกที่ไม่เหมือนเดิมกับภรรยาของผมเหมือนแต่ก่อนแล้ว มันกลับเป็นความรู้สึกเฉยชาเวลาอยู่ด้วยกัน ผมเริ่มดุภรรยามากขึ้นกว่าเดิม เริ่มมีความคิดไม่ตรงกันบ่อยมากขึ้น หนักไปกว่านั้นเวลาผมอยู่กับน้องผมคนนี้อแล้วภรรยาผมโทรมา ผมจะพูดเสียงดังใส่เขาทุกทีเหมือนให้เขารีบวางสายไป ไม่อยากให้เขาโทรมากวนผม
จนวันหนึ่งเรื่องมันแดงขึ้น ภรรยาผมเขารู้เรื่องนี้เข้าแล้ว เขารู้ว่าผมมาหลงรักน้องชายผมคนนี้ ผมเองยอมรับสารภาพทุกอย่างว่าใจผมมันรักน้องผมไปแล้ว ทั้งที่เป็นผู้ชายด้วยกัน ทุกคนในบ้านผมรู้หมด คงเป็นเพราะเมื่อก่อนผมไม่อยากไปไหนทำแต่งาน แต่พักหลังผมออกมาหาน้องผมคนนี้บ่อยมาก ภรรยาผมเขาคงสงสัยและจับผิดผมจนได้
เรื่องมันเกิดขึ้นแล้วก็คงต้องยอมรับกรรม
ผมเลือกไม่ถูกจริงๆว่าจะเลือกทางไหน
ทางเลือกแรกคือ "ภรรยา" ใจหนึ่งผมก็อยากเลือกทางนี้ เพราะสงสารลูก ถ้าครอบครัวมันพัง แล้วลูกผมรับกับเรื่องนี้ไม่ได้ เขาจะน่าสงสารที่สุด
ทางเลือกที่สอง คือ การเลือกตามที่ใจผมเรียกร้อง เลือก "น้องผมคนนี้" เวลาผมอยู่ใกล้ๆน้องผมมีความสุขมากๆแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อน มันรู้สึกดี สบายใจ รู้ใจกันทุกย่างไปแล้ว
ความรู้สึกผมตอนนี้มันเฉยชากับผู้หญิงไปแล้วครับ รวมถึงภรรยาผมด้วยครับ ผมคงกลับไปรักภรรยาเหมือนเดิมไม่ได้อีกแล้ว ผมเองก็ไม่รู้ว่าใจผมมันเปลี่ยนไปเป็นแบบนี้ได้ยังไง ตั้งแต่ตอนไหน
แต่สุดท้ายผมเองก็คงตัดสินใจเลือกได้แค่ 1 ทาง ผมควรเลือกทางไหนดีครับให้มันเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด