ก่อนอื่นเลย เราเป็นพี่คนโตที่พ่อไม่ได้ดูดูแลส่งเสียเรา เราอยู่กับแม่และน้องสาวกัน3คน ทุกอย่างดูเหมือนปกติใช่ไหม่ ตอบเลยว่าไม่ ตั้งแต่จำความได้เห็นพ่อกับแม่ตีกันตลอด ถึงขั้นเลือกตกยางออกแต่แม่จะเป็นคนอดทนมาก เราได้แต่ร้องให้กับน้องสาว2คน แล้วหลังจากที่พ่อกลับไป จำได้เลยว่าไม่ว่าอะไรที่เราทำผิดเล็กๆน้อยๆ การลงโทษของแม่คือ ใช่ไม้แขวนเนื้อตีจนเป็นลายไปโรงเรียนอายเพื่อนมากเมื่อตอน ปฐม แต่ก็ต้องอดทน ในทุกๆวันขวัญผวาทุกวันว่าเขาจะอารมณ์เสียตอนไหน และจำทำร้ายเราเมื่อไหร่ เพราะการทำร้ายที่แม่เราทำกับเรานี้ ไม่ได้ใช่แค่ไม้แขวน ใช่ทั้งไม้กวาดตีจนเขียวม่วง หลังแถบหัก เจ็บปวดทรมาน จำจนตายเลยคือ ใช่สากกระเบือหินทุบหัวทุบตัวหลายครั้ง เวลาในการทรมานเราหลายชั่วโมงมากตั้งแต่กลับจากโรงเรียน4-5ฌมง จนค่ำหลังกลับจากโรงเรียน โดยที่ไม่รุ้สาเหตุ เป็นเวลาหลายวัน เราได้แต่คิดว่า รอให้เรียนจบก่อนจะออกไปแบบไม่สนใจอะไรทั้งนั้น เขาพูดทุกวันว่าอีดำ อีเขียว ไม่ใช่ลูกกู ขอไม่บอกเพิ่มเติมว่าโดนทำร้ายทั้งร่างกายและจิตใจอะไรอีก หลังจากเราเรียนจบ ม6 ได้2ปี เราก็มีแฟน ค่อนข้างมีฐานะเลย เราก็มีน้องสาวที่เรารักอยู่ที่บ้าน เราพยายามส่งเงินให้เดือนละ 6000-12,000 เงินส่วนนี้เป็นเงินที่แฟนให้เราไว้ใช่ หรือจะทำอะไรก็ได้ เราเลือกที่จะให้ครอบครัว แต่แค่นั้นไม่พอ หัวแม่เราสูงมากพอสมควร อยากได้นั้นนี้นู้นมากมาย โดยอ้างว่า ไม่มีใครดีกับเราเท่าพ่อแม่ อย่าลืมบุญคุณ ขอเงินเราเพิ่มเพื่ออยากลงทุนทำธุรกิจหลายแสน โดยที่เราอาศัยอยู่กับสามี ไม่ได้มีรายได้เป็นของตัวเอง เขาลืมไปหรือป่าวว่าเราอายุ20 ที่ต้องมานั่งคิดว่าที่ผ่านมาสรุปคือทำให้เราเกิดมาแล้วทุบตีทำร้ายร่างกายผ่านมา2ปี อยากให้ตอบแทนบุญคุณที่เคยดูแลเรามา แต่เขาจะรู้ไหมว่า เราออกมาจากบ้านตอนอายุ18 โครตจะมีความสุขโลกภายนอกไม่น่ากลัวอีกเลย หลังจากทรมานมาตลอด18ปี เราพยายามคิดดีทำดี แต่ไม่เคยลืมสิ่งที่เขาทำให้เราต้องกลายมาเป็นคนที่มีปัญหาทางด้านจิตใจ อารมณ์ คือ ถ้าเราคิดในเรื่องแย่ๆเลย เราจะไม่ต้องดูแลใครก็ได้ แต่เราเลือกที่จะออกมาจากอสุจิทะลุช่องคลอดเราก็ต้องตอบแทยและสำนึกบุญคุณใช่ไหมล่ะ แล้วเรื่องที่ผ่านมาแล้วก็ผ่านไป คืออยากให้พ่อแม่ทุกคนทุกคู่ที่คิดอยากมีลูก อยากให้ดูแลตัวเองให้ได้ มีบ้านมีรถ มีงานทำดีๆก่อนจะมีลูกดีกว่า อย่าไปคิดแบบคนป่าเขาคิดว่ามีลูกไว้เพื่อดูแลเราในอนาคต ลูกไม่ใช่สัตว์ เลือกเกิดไม่ได้ แต่คนเป็นพ่อเป็นแม่ ถ้าไม่พร้อมอย่าเลือกมีเลย บางคนพลาดไปก็พยายามทำดีทำดีกับเด็กที่พลาดเกิดมาเพราะคุณๆ สุดท้ายนี้ไม่ลืมบุญคุณค่ะจะดูแลเขาไปจนแก่ คืออยากฝากเป็นอุทาหรณ์ว่าเด็กคนนึงจะเกิดมาดีหรือไม่ดี ครอบครัวคือที่1 ที่จะสอนได้ดีที่สุด อย่าทำให้เขาต้องมานั่งคิดมาก ผวา ตั้งแต่เด็กจนโต มันไม่แฟร์ กับคนที่ไม่ได้ตั้งใจจะมาเกิด แต่เพราะคุณเยากสนุกกับผัวคุณ ก็ต้องรับผิดชอบชดใช้กรรมที่ทำกันมาแต่ก่อน และหวังว่าจะไม่เกิดเหตุการณ์แบบนี้กับหลายๆคนค่ะ
ไม่ชอบแม่ตัวเองผิดไหม