ช่วยแก้โคลงสี่สุภาพให้ไพเราะกว่านี้หน่อยค่ะ

วรรณศิลป์เลิศล้ำ สุทร
นิราศกาพย์โคลงกลอน อื่นไซร้
ประพันธ์บทงามงอน คงอยู่
เคียงคู่ประดับไว้ อย่าให้หายหนี

วรรณยุกต์นี่นี้ งดงาม
สามัญเอกโทตาม แซ่ซ้อง
สระอ่านทุกยาม นึกคิด
เพียรจับจิตกึก้อง ท่องไว้เถิดนา

ประมาณว่า ให้มีคำว่า ศิปล์ สุทร ในโคลง