สวัสดีค่ะ เราคบกับแฟนได้ราวๆหนึ่งปีแล้ว จากเดิมแฟนเคยมีลูกและมีภรรยาที่หย่ากันไปแล้ว
โดยแม่ของลูกแฟนเราและภรรยาคือคนละคนกัน แม่ของลูกคือคนแรก ส่วนต่อมาคือภรรยาเก่าไม่มีลูกด้วยกันนะคะ แต่เขาจะมีลูกติดของเขาต่างหาก
เท่าที่ฟังแฟนเล่าเหมือนสองคนนี้จะไม่ค่อยถูกกันสักเท่าไหร่ เกิดจากตอนคบกับภรรยาเก่า แม่ของลูกได้มีการคอมเม้นหรือแชทคุยเรื่องเก่าๆกับแฟนเรา จนภรรยาเก่าไม่พอใจก็เอาเฟสแฟนเราไปบล็อกคุณแม่ ต่อมาแม่ของลูกก็มาโวยวาย อาละวาดว่าแฟนเราประมาณว่าทำไมถึงถึงทำแบบนี้ ไม่รักลูกไม่สงสารลูกบ้างหรอ รักแต่ลูกคนอื่น ดูแลลูกตัวเองบ้าง แฟนเราก็งงจนไปถามกับภรรยาเก่าถึงเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น แฟนเราจึงทำการขอโทษและเสนอให้แม่ของลูกบอกคุยผ่านฝั่งภรรยาดีกว่า ก็หายไปเลยค่ะ จะมาก็ต่อเมื่อมีเรื่องต้องใช้เงิน จนผ่านมาสักพักลูกของแฟนเริ่มเล่นทรศ แม่เขาก็ทำการตั้งไลน์ไว้ให้คุยกับแฟน แต่ก็คุยได้ไม่นานภรรยาเหนก็อาละวาดเฉยประมาณว่า นี่ถึงขั้นเอาลูกมาบังหน้าคุยกันแล้วหรอ เด็กมันจะพิมอะไรแบยนี้ได้บลาๆ แฟนก็โมโหก็เกิดการปะทะกัน แต่แฟนก็ยังติดต่อกับลูกนะคะ แต่หลังโควิทมาก็ไม่ค่อยได้เจอลูกไม่ค่อยได้คุยกับลูกฝั่งภรรยาก็สั่งห้ามไม่ให้ไปอ้างว่ากลัวนู่นนี่นั่นจนทะเลาะกันแฟนก็เลยบล็อกทั้งแม่และลูกตัวเอง แต่แล้วก็หย่าขาดกับภรรยาเก่า
ต่อมาเรากับแฟนมาคบกัน แฟนได้ทำการปลดบล็อกแม่ของลูกและลูกเขา แล้วก็เล่าให้เราฟังจึงรับรู้เรื่องของสองคนนี้ พูดตามตรงช่วงแรกๆเหมือนจะรับไม่ได้ เราไม่เคยมีครอบครัวเราไม่เคยมีลูกเราไม่เข้าใจ เราเลยคิดมากและกังวลแล้วก็แอบอึดอัด กลัวเข้าไม่ได้กับลูกเขากลัวไม่ถูกกับแม่ของลูกอีก เพราะมีครั้งนึงที่ลูกสาวมานอนกับแฟนพอเราทักก็ทำเป็นเมิน(คุยในทรศ) เราเลยคิดและแอบอัคติบ้าง แต่นี่ก็ผ่านมาเป็นปีแล้วเราว่าเรารับได้ที่แฟนมีลูกติด แต่เราไม่เคยเจอแม่ลูกนั้นจริงๆเลยไม่เคยได้ยินน้ำเสียงและสีหน้าท่าทางเปนตัวเปนตน เพราะเราอยู่คนละที่กับแฟน แต่แม่และแฟนอยู่อำเภอเดียวกัน แล้วเราเองก็แอบกลัวว่าแฟนและแม่ของลูกนั้นจะมีใจให้กันอีกเพราะเหมือนแฟนเจ็บกับคนนี้ไม่น้อย ก็มีช่วงครึ่งปีที่คบกันก็ทะเลาะกันนิดหน่อย นิดหน่อยแบบจริงๆ(เพราะเราเห็นแม่ของลูกเหมือนกับมาวนเวียนในเฟสแฟนเราจากที่ช่วงแรกๆที่เราคบกันไม่เหนยุ่ง) แต่แฟนไม่อยากทะเลาะต่อเลยบล็อกแม่ของลูกไป แต่ก็มีการติดต่อเรื่องลูกผ่านแม่ของแฟนบ้าง บางทีลูกได้เล่นทรศก็จะคุยไลน์กัน จนหลังๆเราก็แอบระอายใจนะ รู้สึกเห็นแก่ตัวมากๆเลย ก็ถามแฟนตรงๆนะ แกบอกว่าไม่กลับไปหรอกมันเห็นทุกด้านกันจนรู้สึกว่าถ้ากลับไปก็คงจบแบบเดิม
จนตอนนี้เราคิดได้ว่าไม่อยากให้แม่ของลูกและลูกเขาคิดว่าเราต้องการที่จะต่อต้านพวกเขา เราเองก็อยากหาทางออกที่พอจะทำให้ทุกคนอยู่ด้วยกันได้
อย่างที่ว่าแหละค่ะ อายุเรากับแฟนห่างกันพอสมควรและตัวเราเองก็ยังเด็ก เราไม่เคยมีลูกไม่เคยเป็นแม่คน เราไม่รู้จะคิดยังไงหรือต้องวางตัวแบบไหนถึงจะเหมาะสม รบกวนใครที่มีประสบการณช่วยแนะนำ หรือ คุณแม่คุณพ่อลูกติดมีอะไรอยากจะบอกก็แชร์ความคิดได้นะคะ
ป.ล ตอนนี้ไม่ได้อัคติกับใครแล้วนะคะเฉยๆมาก พร้อมที่จะปรับตัวและเรียนรู้ยอมรับกับสิ่งที่ต้องเจอค่ะ ขอบพระคุณร่วงหน้านะคะ
แฟนมีลูกติด
โดยแม่ของลูกแฟนเราและภรรยาคือคนละคนกัน แม่ของลูกคือคนแรก ส่วนต่อมาคือภรรยาเก่าไม่มีลูกด้วยกันนะคะ แต่เขาจะมีลูกติดของเขาต่างหาก
เท่าที่ฟังแฟนเล่าเหมือนสองคนนี้จะไม่ค่อยถูกกันสักเท่าไหร่ เกิดจากตอนคบกับภรรยาเก่า แม่ของลูกได้มีการคอมเม้นหรือแชทคุยเรื่องเก่าๆกับแฟนเรา จนภรรยาเก่าไม่พอใจก็เอาเฟสแฟนเราไปบล็อกคุณแม่ ต่อมาแม่ของลูกก็มาโวยวาย อาละวาดว่าแฟนเราประมาณว่าทำไมถึงถึงทำแบบนี้ ไม่รักลูกไม่สงสารลูกบ้างหรอ รักแต่ลูกคนอื่น ดูแลลูกตัวเองบ้าง แฟนเราก็งงจนไปถามกับภรรยาเก่าถึงเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น แฟนเราจึงทำการขอโทษและเสนอให้แม่ของลูกบอกคุยผ่านฝั่งภรรยาดีกว่า ก็หายไปเลยค่ะ จะมาก็ต่อเมื่อมีเรื่องต้องใช้เงิน จนผ่านมาสักพักลูกของแฟนเริ่มเล่นทรศ แม่เขาก็ทำการตั้งไลน์ไว้ให้คุยกับแฟน แต่ก็คุยได้ไม่นานภรรยาเหนก็อาละวาดเฉยประมาณว่า นี่ถึงขั้นเอาลูกมาบังหน้าคุยกันแล้วหรอ เด็กมันจะพิมอะไรแบยนี้ได้บลาๆ แฟนก็โมโหก็เกิดการปะทะกัน แต่แฟนก็ยังติดต่อกับลูกนะคะ แต่หลังโควิทมาก็ไม่ค่อยได้เจอลูกไม่ค่อยได้คุยกับลูกฝั่งภรรยาก็สั่งห้ามไม่ให้ไปอ้างว่ากลัวนู่นนี่นั่นจนทะเลาะกันแฟนก็เลยบล็อกทั้งแม่และลูกตัวเอง แต่แล้วก็หย่าขาดกับภรรยาเก่า
ต่อมาเรากับแฟนมาคบกัน แฟนได้ทำการปลดบล็อกแม่ของลูกและลูกเขา แล้วก็เล่าให้เราฟังจึงรับรู้เรื่องของสองคนนี้ พูดตามตรงช่วงแรกๆเหมือนจะรับไม่ได้ เราไม่เคยมีครอบครัวเราไม่เคยมีลูกเราไม่เข้าใจ เราเลยคิดมากและกังวลแล้วก็แอบอึดอัด กลัวเข้าไม่ได้กับลูกเขากลัวไม่ถูกกับแม่ของลูกอีก เพราะมีครั้งนึงที่ลูกสาวมานอนกับแฟนพอเราทักก็ทำเป็นเมิน(คุยในทรศ) เราเลยคิดและแอบอัคติบ้าง แต่นี่ก็ผ่านมาเป็นปีแล้วเราว่าเรารับได้ที่แฟนมีลูกติด แต่เราไม่เคยเจอแม่ลูกนั้นจริงๆเลยไม่เคยได้ยินน้ำเสียงและสีหน้าท่าทางเปนตัวเปนตน เพราะเราอยู่คนละที่กับแฟน แต่แม่และแฟนอยู่อำเภอเดียวกัน แล้วเราเองก็แอบกลัวว่าแฟนและแม่ของลูกนั้นจะมีใจให้กันอีกเพราะเหมือนแฟนเจ็บกับคนนี้ไม่น้อย ก็มีช่วงครึ่งปีที่คบกันก็ทะเลาะกันนิดหน่อย นิดหน่อยแบบจริงๆ(เพราะเราเห็นแม่ของลูกเหมือนกับมาวนเวียนในเฟสแฟนเราจากที่ช่วงแรกๆที่เราคบกันไม่เหนยุ่ง) แต่แฟนไม่อยากทะเลาะต่อเลยบล็อกแม่ของลูกไป แต่ก็มีการติดต่อเรื่องลูกผ่านแม่ของแฟนบ้าง บางทีลูกได้เล่นทรศก็จะคุยไลน์กัน จนหลังๆเราก็แอบระอายใจนะ รู้สึกเห็นแก่ตัวมากๆเลย ก็ถามแฟนตรงๆนะ แกบอกว่าไม่กลับไปหรอกมันเห็นทุกด้านกันจนรู้สึกว่าถ้ากลับไปก็คงจบแบบเดิม
จนตอนนี้เราคิดได้ว่าไม่อยากให้แม่ของลูกและลูกเขาคิดว่าเราต้องการที่จะต่อต้านพวกเขา เราเองก็อยากหาทางออกที่พอจะทำให้ทุกคนอยู่ด้วยกันได้
อย่างที่ว่าแหละค่ะ อายุเรากับแฟนห่างกันพอสมควรและตัวเราเองก็ยังเด็ก เราไม่เคยมีลูกไม่เคยเป็นแม่คน เราไม่รู้จะคิดยังไงหรือต้องวางตัวแบบไหนถึงจะเหมาะสม รบกวนใครที่มีประสบการณช่วยแนะนำ หรือ คุณแม่คุณพ่อลูกติดมีอะไรอยากจะบอกก็แชร์ความคิดได้นะคะ
ป.ล ตอนนี้ไม่ได้อัคติกับใครแล้วนะคะเฉยๆมาก พร้อมที่จะปรับตัวและเรียนรู้ยอมรับกับสิ่งที่ต้องเจอค่ะ ขอบพระคุณร่วงหน้านะคะ