เรากับแฟนคบกันมาประมาณปีกว่าๆ แฟนมีลูกติดซึ่งเราก็รับรู้ตั้งแต่ทีแรกอยู่แล้ว เราก็ถามแฟนว่ายังติดต่อกับแม่เด็กอยู่ไหมเพื่อเซฟความรู้สึกตัวเอง เพราะถ้าติดต่อเราก็จะไม่ไปต่อกับคนนี้เด็ดขาด แฟนเราก็บอกว่าไม่ได้ติดต่อเลย หลังจากที่เริ่มมีคนคุย(ก่อนหน้าที่จะรู้จักกับเรา)
แล้วด้วยระยะทางจากบ้านของแฟนกับแม่เด็กห่างกันหลายร้อยโล เราจึงวางใจว่ายังไงเขาก็คงไม่ได้ติดต่อกันแล้ว แต่ก็มีติดต่อยายของแฟน ซึ่งเราก็ไม่ได้ไปถามซักไซ้อะไรมาก แค่รู้ว่ายังติดต่อกันอยู่
เราไปเจอครอบครัวแฟนครั้งแรกก็รู้สึกว่าเขาก็โอเค พูดคุยยิ้มแย้มปกติ ซึ่งเราก็เคยคุยกับพ่อแม่แฟนก็ยังรู้สึกว่าเขาใจดี แล้วคุยกับเราดีมาก
แถมยายของแฟนยังบอกให้เด็กเรียกเราว่า “มี้” สิ จริงๆตอนนั้นเราค่อนข้างกระอักกระอ่วนที่เด็กจะเรียกเราว่า ”มี้“ ในความคิดเรา เราไม่อยากไปแทนที่แม่เด็ก เรายังบอกแฟนว่าให้ลูกของเขาเรียกว่า อา ก็ได้
บางทีเราไปเที่ยวบ้านแฟนสองสามวันก็จะได้ยินเสียงเด็กคุยกับแม่เขาบ้าง (เพราะว่านอนแยกห้อง แฟนเราก่อนมีเราก็คือนอนคนเดียวอยู่แล้ว) บางทีเด็กก็ถือโทรศัพท์ที่เขาคุยกับแม่มาในห้องเรา เราก็เลือกที่จะเงียบ แล้วเราสังเกตว่าถ้าแม่เด็กโทรมาเมื่อไหร่ก็คือจะพยายามมาคุยใกล้ๆแฟนเราตลอด
สมมติว่าเมื่อกี้ยังนอนดูมือถือนอนเล่นอยู่นอกห้องกับยาย แต่เวลาแม่เขาโทรมาก็จะต้องเดินมาคุยในห้องที่เรากับแฟนนอนอยู่ เราก็นิ่งๆเพราะแฟนก็ไม่เคยพูดหรือโต้ตอบเลยตอนเวลาที่แม่เด็กโทรมา
หลังจากคบกันมาได้ซักพักแฟนเลือกที่จะมาอยู่บ้านเราเพราะบ้านเราหางานง่าย และค่อนข้างสะดวก เพราะห่างจากตัวเมืองแค่ 20 กิโล
วันหนึ่งเราก็ถามแฟนว่าแม่เขากับแม่เด็กยังติดต่อกันอยู่ไหม แต่แฟนก็บอกว่าไม่ได้คุย เพราะไม่มีเหตุผลที่ต้องติดต่อกันและด้วยแม่เด็กก็ไม่ได้ส่งเสียเลยตั้งแต่เลิกกับแฟนเราไป แม่เด็กเลิกกันกับแฟนประมาณเด็ก 1-2 ขวบ
พอใกล้ถึงวันเกิดลูกเขาแฟนก็ชวนไปหาซื้อเค้กแล้วชวนเราให้ไปด้วยในวันนั้น เราก็ตอบตกลงไป พอถึงวันเกิดเราไปเช้าพอเย็นเราก็กลับ แต่สิ่งที่เราเห็นหลังจากกลับมาก็คือหน้าฟีดแม่แฟนเราแท็กทุกคนในครอบครัวเขารวมถึงแฟนเราและแม่เด็กด้วย
ตอนนั้นเรารู้สึกมันจุกอยู่ในใจแต่ก็ไม่ได้พูดให้แฟนฟัง เรานอยด์มันอึดอัดมากแล้วเราก็ดูเฉยๆ
ลอยๆ จนแฟนถามว่ามีอะไรทำไมไม่บอกกันรึเปล่า เพราะปกติเราจะเป็นคนเอนเนอจี้เยอะ
เราก็เลยบอกแฟนว่าเรารู้สึกไม่โอเค มันดูเหมือนไม่ให้เกียรติ ไม่เห็นหัวเราเลย หลังจากนั้นเราก็มองคนในครอบครัวแฟนเปลี่ยนไปเลย เราพยายามจะไม่ไป และไปนอนค้างบ้านเขา เราไม่ได้กีดกันแฟนถ้าจะไป แต่เรารู้สึกไม่ค่อยสะดวกใจที่จะไปด้วยแล้ว ถ้าแฟนจะไปคนเดียวเราก็ไม่เคยห้าม แต่แฟนเราก็เลือกที่จะพาเราไปด้วย เคยถึงขั้นทะเลาะกันเรื่องนี้ด้วย
ปล.แฟนดีกับเราทุกอย่าง ไม่มีเรื่องผู้หญิง ไม่มีเรื่องสารเสพติด เราไม่เคยทะเลาะกันแรงเลยนอกจากเรื่องนี้
ทุกคนมีความเห็นกับเรื่องนี้ยังไงคะ เราใจแคบไปเองใช่ไหม
เราจะแปลกไหมที่มองคนในครอบครัวแฟนไม่เหมือนเดิม
แล้วด้วยระยะทางจากบ้านของแฟนกับแม่เด็กห่างกันหลายร้อยโล เราจึงวางใจว่ายังไงเขาก็คงไม่ได้ติดต่อกันแล้ว แต่ก็มีติดต่อยายของแฟน ซึ่งเราก็ไม่ได้ไปถามซักไซ้อะไรมาก แค่รู้ว่ายังติดต่อกันอยู่
เราไปเจอครอบครัวแฟนครั้งแรกก็รู้สึกว่าเขาก็โอเค พูดคุยยิ้มแย้มปกติ ซึ่งเราก็เคยคุยกับพ่อแม่แฟนก็ยังรู้สึกว่าเขาใจดี แล้วคุยกับเราดีมาก
แถมยายของแฟนยังบอกให้เด็กเรียกเราว่า “มี้” สิ จริงๆตอนนั้นเราค่อนข้างกระอักกระอ่วนที่เด็กจะเรียกเราว่า ”มี้“ ในความคิดเรา เราไม่อยากไปแทนที่แม่เด็ก เรายังบอกแฟนว่าให้ลูกของเขาเรียกว่า อา ก็ได้
บางทีเราไปเที่ยวบ้านแฟนสองสามวันก็จะได้ยินเสียงเด็กคุยกับแม่เขาบ้าง (เพราะว่านอนแยกห้อง แฟนเราก่อนมีเราก็คือนอนคนเดียวอยู่แล้ว) บางทีเด็กก็ถือโทรศัพท์ที่เขาคุยกับแม่มาในห้องเรา เราก็เลือกที่จะเงียบ แล้วเราสังเกตว่าถ้าแม่เด็กโทรมาเมื่อไหร่ก็คือจะพยายามมาคุยใกล้ๆแฟนเราตลอด
สมมติว่าเมื่อกี้ยังนอนดูมือถือนอนเล่นอยู่นอกห้องกับยาย แต่เวลาแม่เขาโทรมาก็จะต้องเดินมาคุยในห้องที่เรากับแฟนนอนอยู่ เราก็นิ่งๆเพราะแฟนก็ไม่เคยพูดหรือโต้ตอบเลยตอนเวลาที่แม่เด็กโทรมา
หลังจากคบกันมาได้ซักพักแฟนเลือกที่จะมาอยู่บ้านเราเพราะบ้านเราหางานง่าย และค่อนข้างสะดวก เพราะห่างจากตัวเมืองแค่ 20 กิโล
วันหนึ่งเราก็ถามแฟนว่าแม่เขากับแม่เด็กยังติดต่อกันอยู่ไหม แต่แฟนก็บอกว่าไม่ได้คุย เพราะไม่มีเหตุผลที่ต้องติดต่อกันและด้วยแม่เด็กก็ไม่ได้ส่งเสียเลยตั้งแต่เลิกกับแฟนเราไป แม่เด็กเลิกกันกับแฟนประมาณเด็ก 1-2 ขวบ
พอใกล้ถึงวันเกิดลูกเขาแฟนก็ชวนไปหาซื้อเค้กแล้วชวนเราให้ไปด้วยในวันนั้น เราก็ตอบตกลงไป พอถึงวันเกิดเราไปเช้าพอเย็นเราก็กลับ แต่สิ่งที่เราเห็นหลังจากกลับมาก็คือหน้าฟีดแม่แฟนเราแท็กทุกคนในครอบครัวเขารวมถึงแฟนเราและแม่เด็กด้วย
ตอนนั้นเรารู้สึกมันจุกอยู่ในใจแต่ก็ไม่ได้พูดให้แฟนฟัง เรานอยด์มันอึดอัดมากแล้วเราก็ดูเฉยๆ
ลอยๆ จนแฟนถามว่ามีอะไรทำไมไม่บอกกันรึเปล่า เพราะปกติเราจะเป็นคนเอนเนอจี้เยอะ
เราก็เลยบอกแฟนว่าเรารู้สึกไม่โอเค มันดูเหมือนไม่ให้เกียรติ ไม่เห็นหัวเราเลย หลังจากนั้นเราก็มองคนในครอบครัวแฟนเปลี่ยนไปเลย เราพยายามจะไม่ไป และไปนอนค้างบ้านเขา เราไม่ได้กีดกันแฟนถ้าจะไป แต่เรารู้สึกไม่ค่อยสะดวกใจที่จะไปด้วยแล้ว ถ้าแฟนจะไปคนเดียวเราก็ไม่เคยห้าม แต่แฟนเราก็เลือกที่จะพาเราไปด้วย เคยถึงขั้นทะเลาะกันเรื่องนี้ด้วย
ปล.แฟนดีกับเราทุกอย่าง ไม่มีเรื่องผู้หญิง ไม่มีเรื่องสารเสพติด เราไม่เคยทะเลาะกันแรงเลยนอกจากเรื่องนี้
ทุกคนมีความเห็นกับเรื่องนี้ยังไงคะ เราใจแคบไปเองใช่ไหม