ไม่รู้ว่าใครเป็นเหมือนกันบ้าง?(ปัญหาครอบครัว)

อยู่ก็รู้สึกน่อยเหมือนไม่สำคัญ แม่ทำเหมือนรักเรามาก แต่การกระทำมันทำให้เรารู้สึกว่าแม่ไม่ได้รักเราขนาดนั้น แม่อาจจะรักเราแหละแต่ไม่รู้สิ  เราบอกแม่ว่า แม่หนูอยากกินอันนี้ชื่อให้กินหน่อยสิ แม่บอกที่บ้านก็มีอาหารอยู่จะกินทำไม บ้างครั้งส่งรูปอาหารแล้วบอกแม่ว่า ชื้อมาให้หน่อยได้ไหมอยากกินเดี๋ยวเอาเงินให้ แต่แม่ไม่เคยชื้อมาให้เลย มาถึงบ้านก็บอกว่าลืม แต่ไม่ใช่ครั้งเดียว และไม่มีสักครั้งที่จะทำให้ เราพูดด้วยก็ทำเป็นไม่สนใจ ไม่ได้ยิน แล้วก็เดินหนี แต่พอกับน้องเราอีกคนที่เป็นลูกเลี้ยง มันไปอยู่กับแฟนแล้วก็นานไปกับมา แค่มันบอก อยากกินอะไรแม่ก็ หามาให้ ชื้อมาแล้วก็โทรหาบอกให้มาเอาไปกิน แล้วก็พูดแต่ว่า "สงสารน้อง น้องไปอยู่ที่อื่นคงหิว "ไม่ใช่ว่าทุกอย่างเราจะชื้อหรือหากินเองไม่ได้หรือไม่มีอะไรกิน แค่บางครั้งแค่อยากให้แม่ทำแบบนั้นกับเราบ้าง วันนึงเราบอกแม่ว่าแม่หนูอยากกินหมูกระทะ ชื้อของมาให้หน่อยสิ แม่อ่านไม่ตอบ กลับมาบ้านบอกลืม  แต่วันนี้น้องบอกว่าจะมาบ้าน แม่ก็ชื้อของมารอแถมยังทำรอมันมาถึงก็แค่กินแล้วก็กลับ ไม่ได้อิจฉาหรือวโกรธแม่ แค่รู้สึกน้อยใจแต่พูดอะไรไม่ได้  บางครั้งแอบร้องไห้ พอแม่เห็นก็ถามเหมือนจะเห็นใจ เราบอกว่าไม่ได้เป็นอะไร ที่สิ่งที่ได้ยินจากแม่คือ "แกเป็นอะไรฉันทำให้แกทุกใจขนาดนั้นเลยหรอฉันไม่เคยให้แกลำบากฉันเหนื่อยมากมีลูกก็ไม่ได้ดั่งใจไม่เหมือนลูกคนอื่นงานการก็ไม่ทำ ถ้าฉันตายแล้วแกจะรู้สึก หรือแกจะรอฉันตายแกถึงจะเป็นคนเหมือนเขาบ้าง " ทุกครั้งที่เห็นเราร้องไห้แม่ไม่เคยปลอบหรือพูดดีด้วยเลย  แค่อยากละบาย