ชีวิตเศร้าๆ หดหู่ๆ ของเด็กคนนึง

ตามหัวข้อเลยค่ะตอนนี้ช่วงโควิดลำบากทุกคนเลยค่ะ ตอนนี้เราเพิ่งม.2รู้สึกเหนื่อยมากๆเลยค่ะการบ้านได้วันละเกือบ6งานขึ้นเลยค่ะเเค่ทำงานก็เเทบจะไม่ไหวอยู่เเล้วค่ะยังมีเรียนชดเชยวันเสาร์อีกค่ะเเถมยังชอบมีปัญ

วันนี้หนูจะมาเล่าปัญหาชีวิตตั้งเเต่เด็กจนให้ฟันคะ หนูอายุ17ปีค่ะ เริ่มเเรกเลยพ่อกับเเม่เลิกกัน เเม่ขึ้นมาทำงานกรุงเทพ ย้ายโรงเรียนมาเรียนใกล้ที่ทำงานเเม่ ไม่เคยได้ใส่ชุดนักเรียนใหม่ๆกับเขาตั้งเเต่พ่อเ

ทำไมผู้ใหญ่ถึงชอบเปรียบเทียบด้วยคะ หนูเป็นเด็กคนนึงที่เรียนได้พอปานกลางไม่เก่งกีฬาเเล้วก็ชอบเล่นเกมมากเเต่ก็เเบ่งเวลาเป็นนะคะ หนูเป็นเด็กที่ไม่ชอบออกไปไหน หนูโดนยายด่ามาตั้งเเต่เด็ก ตั้งเเต่ ตาทิ้งยาย

ขอท้าวความก่อนนะคะ ตั้งแต่จนโตพ่อแม่เลี้ยงให้ความอบอุ่นทุกอย่าง มีอะไรเขาก็ให้ทุกอย่างเท่าที่ความสามารถเขาจะให้ได้ ซึ่งสีดำก็รู้สึกอบอุ่นมากๆ สีดำเป็นคนค่อนข้างหัวอ่อน เชื่อคำพ่อแม่เสมอ จนย่างเข้าวัยร

.

ผู้สูงอายุปู่ย่าตายายชอบเรียกให้ตักกับข้าว ส่วนลูกหลานทำงานมาเหนื่อยๆ ก็อยากจะกินแบบเงียบๆ ไม่ต้องคอยปฏิเสธทุก 2-3 นาที ทำไมผู้สูงอายุเค้าไม่ปล่อยให้ลูกหลาานกินสบายๆ แค่ทำงานก็เหนื่อยมาทั้งวันแล้ว จะบ

สวัสดีค่ะ หนูกําลังจะขึ้นชั้นมัธยมศึกษาปีที่1 ช่วงนี้เป็นช่วงที่เตรียมตัวเข้าเรียนปรับพื้นฐานก่อนเปิดเทอม แต่ยังมีปัญหาครอบครัวของหนูที่กลัวว่าจะส่งผลกระทบต่อการเรียนและการเข้าสังคมมัธยมค่ะ หนูจะบอก

คือ ครอบครัวเราเป็นครอบครัวที่ใหญ่ เเต่เราเป็นน้องคนสุดท้องเเต่เรามีพ่ออีกคน ช่วงเเรกๆที่จำ ความได้พี่ๆอีก4คนคงไม่ค่อยชอบเราเเต่เราก็ไม่ได้คิดอะไรหรอกเเต่พอโตมาเรื่อยๆมันก็ดีขึ้นค่ะ เเละเมื่อปีที่เเล้

สวัสดีค่ะ กระทู้นี้เริ่มเขียนตอน23:55 ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะตั้งเสร็จตอนไหน คือตัวหนูอายุ17ปี แต่ดันเจออะไรไม่รู้กับชีวิตปัญหานี้เป็นปัญหาครอบครัวค่ะหนูแค่อยากได้คนปลอบเฉยๆโดยครอบครัวหนูมีกันอยู่4คนโด

ตอนหนูเด็กๆ หนูจำความได้ว่า หนูอยู่ใน ครอบครัวที่มีความสุขมากก มี พ่อ เเม่ หนู เเละน้อง เรากินข้าวพร้อมกันทุกวัน ตอนนั้นหนูมีความสุขมากก เวลาผ่านไป.. พ่อกับเเม่ทะเลาะกันบ่อยขึ้น จนเลิกกัน เเละหย่ากัน(