ชีวิตเศร้าๆ หดหู่ๆ ของเด็กคนนึง

ตอนนี้หนูอายุ21ย่างเข้า22 หนูอายุเท่านี้แต่พึ่งอยู่แค่ ปี1 กู้กยศ บางทีหนูก็คิดว่า ช้าไปหรือป่าวนะ ที่อายุเท่านี้ แต่ยังได้แค่นี้ ที่บ้านหนูไม่มีที่ไม่มีทาง มีแค่บ้านหลังเดียว ไว้ให้อาศัย พื้นที่แคบๆ

เรามีลูกชาย4คน คนที่1เรียนจบมีงานทำ ขอความช่วยเหลือจากเราเป็นบางครั้งเรื่องเงินเพราะเขาพึ่งเรียนจบและได้ทำงาน คนที่2กำลังเรียนป.ตรีปี2 คนที่3และ4พึ่งอยู่ประถมต้น เรามีปัญหากับคนที่2 เขาอยากเรียนมหาลัย

ตามหัวข้อค่ะ หนูผู้หญิง อายุ 16-17 โดนแม่ยืมเงินไป2000บาทถ้วน แต่ต้องบอกตรงนี้นะคะว่าทำงานกับแม่ แม่ไม่เคยรับค่าใช้จ่ายไรในตัวหนู แม่ให้เงินหนูวันละแค่200บาท(ใช้ กิน เก็บ) หนูต้องหาเงินจ่ายค่าเทอมเองต

หนูเรียน ปี4แล้วค่ะ ที่บ้านแม่กับยายจะด่า เถียงกันตลอด ต้นปัญหาคือแม่เป็นคนขี้เกียจมาก ไม่ทํางาน ตื่นสาย แต่เขาไม่เคยปรับปรุงหรือรู้ว่าตัวเองผิดเลยสักครั้ง เขาชอบคิดว่าทําไมยายจะต้องด่าแต่เขา เขายังไม

มีใครที่อยู่ตัวคนเดียวไม่มีครอบครัว ไม่มีญาติพี่น้องที่สามารถพึ่งได้ตินลำบาก ทุกคนมีวิธีจัดการยังไงบ้างค่ะ พอเจอปัญหาหนักๆ หนูได้แต่นั่งร้องไห้คนเดียว และแก้ปัญหาคนเดียว เหนื่อยท้อ จนไม่อยากสู้ต่อแล้ว

ต้องทำงานเลี้ยงตัวเอง มีพ่อเเม่เเต่พึ่งใครไม่ได้เลย ชีวิตนี้ลำบากตั้งเเต่เด็ก มันเหนื่อยเเละท้อจังเลย

หน้านี้เป็นกระทู้เเรกของเรานะค่ะท่ามีอะไรผิดต้องขอโทษด้วยนะค่ะ      เข้าเรื่องเลยคือ เราเป็นคนที่ขาดความมั่นใจไม่ค่อยมีเพื่อนมาเล่นด้วยเท่าไหรเเต่ถ้าเราอ่อนเเอก็จะถูกเเกล้ง เเต่ตอน

ต้องบอกไว้ก่อนว่าส่วนตัวผมเป็นโรคภูมิเเพ้ หายใจลำบาก หายใจไม่ค่อยอิ่มมาตั้งเเต่เด็ก อยู่มาวันนึงด้วยความที่ว่าเราไปเจออาหารชนิดนึงซึ่งผมไม่เคยกินมาก่อน นั้นก็คือ ลาบดิบ ซึ่งส่วนตัวผมกินอาหารทางภาคอีสา

คือทุกคนคะคือหนูเครียดมากค่ะ หนูกลัวติดโควิด-19ค่ะ ตอนนี้หนูอายุ13ปี11เดือน แล้วหนูช่วยครอบครัวขายของข้างนอกค่ะกลับบ้านทีก็ตอนเย็นละหนูกลัวติดโควิด หนูเคยเป็นโรคหอบหืดแล้วภูมิแพ้อากาศค่ะ ตอนนี้ไม่ได้ก

เราอายุ21 ปี เป็นผู้หญิง ตั้งไม่ใช่เด็กที่เรียนเก่งเเละเราทำอะไรเเม่ก็ไม่เคยเชื่อใจเราเลย ตั้งเเต่เด็ก มันมีอยู่ครั้งนึงตอนเด็กๆ เเม่เคยทะเลาะกับเราเเละพูดกับเรามาคำนึงว่าถ้าไม่มีเราเเม่ไปใช้ชีวิตดีๆต