เรื่องแฟนอีกแล้ว

สวัสดีค่ะ แฟนเราเกิดมาในครอบครัวที่เลี้ยงลูกมาสบาย แม่เขาเคยเล่าให้แม่เล่าฟังค่ะ ว่าย่าหรือยายนี่แหละ เลี้ยงเขามาอย่างดี กินอิ่มนอนหลับ เลี้ยงมาให้อยู่สุขสบาย เราคิดว่ามันคือเหตุผลของทุกวันนี้รึป่าวคะ เราคบกับแฟนมาปีกว่าแล้วค่ะ เรามาอยู่บ้านแฟน เราเรียนที่มอเดียวกับแฟน แฟนเราเป็นคนที่ค่อนข้างขี้เกียจนะคะ สำหรับเรา ตอนแรกเราก็รับได้ค่ะ แต่พอนานไป เราเริ่มรับไม่ได่แล้ว เขาไม่เป็นเรื่องานผชเลย ไม่ใีหัวเรื่องนี้ ทำอะไรไม่เป็น แก้ปัญหาเฉพาะหน้าไม่ได้ เราต้องทำเองหมดเลยค่ะ ปิดเทอมก็ไม่ยอมหางานทำ ตอนแรกเราไม่คิดอะไรค่ะ แต่พอเราได้ทำงานช่วงปิดเทอม แต่เราทำคนเดียวแฟนไม่ได้ทำ มันทำให้รู้สึกว่าทำไมเขาไม่ยอมทำอะไรเลย อยู่บ้านนอนอย่างเดียว ผ้าก็ปั่นไว้แต่ไม่เสร็จ(เครื่อง2 ถัง ) แม่ใช้ให้ไปทิ้งขยะ เก็บทราย ก็ไม่ทำ บอกว่าร้อน จนผ่านไปหลายวัน แม่มาเก็บเขาถึงจะเก็บ ห้องไม่เคยทำความสะอาด จะต้องเป็นเราตลอดที่เป็นคนทำ ทำเฉพาะวันหยุดเราทำงาน07:00-18:30 ซึ่งมันก็เหนื่อยแล้ว กลับมาก็อยากกินข้าวนอน เราคิดว่าเขาไม่ได้ไปทำงาน หน้าที่ที่เหลือเขาควรทำนะ  พาหมาไปฉีดวัคซีน เราต้องหยุดแล้วพาไป บอกว่าไม่อยากไปคนเดียว เราไม่ลอบเวลาเขาขอตังแม่เลยค่ะ เขาขอบ่อย แล้วเราเป็นคนแคร์คำพูดคนอื่นมาก แม่เขาพูดว่าขออะไรนักหนา เอาไปทำไร เวลาไปกินหมูกะทะ ข้างร้านแม่เขา เขาก็ขอตังแม่ เรารู้สึกเหมือนเป็นภาระให้แม่เขา เราอยากให้เขาหางานทำ จะได้มีเงิน ถึงมันจะไม่มาก ก็ยังดีกว่าไปขอเขาตลอด แบบนี้จะแก้ยังไงดีคะ