วนมาเจอกันเพื่อตอกย้ำว่ามันไม่ใช่!

สวัสดีค่ะ เรามีเพื่อนสนิท ที่สนิทมากไปอยู่ 1คน เป็นผู้ชาย เราเรียนด้วยกันมาตั้งแต่ประถม จนจบมัธยมแล้วก็แยกย้ายกันไป (ช่วงนั้นเขาก็หายไป ไม่ค่อยได้คุยกัน) จนเราเรียนจบ แล้วกลับมาอยู่บ้าน เขาก็แอดเฟสเรา

แอบชอบพี่คนนึงตั้งแต่ประถมและแหละแต่ตอนนี้เราม.2และพี่เค้าก้ม.4เจอกันทุกวันเพราะอยู่โรงเรียนเดียวกันเราชอบเค้ามากและเค้าก้ชอบเราเหมือนกันนะแต่อยู่ดีๆพี่เค้าก้ไม่ตอบไลน์เราแต่ลงรูปในอินตาเช็ดไลน์เช็ดเฟ

ผมคุยกับคนคุยแค่2อาทิตย์แล้วเลิกคุยกันไป เพราะเขาไม่ชัดเจนเป็นคนจีบผมก่อนด้วยซ้ำพอผมจริงจังเขากลับไปหาคนเก่า แล้วช่วงหลังเขาทักมาหาในTT เหมือนจะกลับมาคุยผมก็บอกดูๆกันไป สรุปเขาก็มีคนใหม่เอาผมมาคั่นเวล

สวัสดีครับ ขอเตือนก่อนอ่าน นี่ไม่ใช่เรื่องผี แต่เป็นเรื่องที่น่ากลัวกว่านั้น เพราะมันเกิดขึ้นกับร่างกายผมจริง ๆ คืนหนึ่ง ผมนั่งทำงานดึก ออฟฟิศเงียบ ไฟฟลูออเรสเซนต์สว่างจ้า เสียงพิมพ์คีย์บอร์ดดังอยู่คน

สวัสดีค่ะ เราอายุ14นะคะ (มีทั้งหมด4เรื่อง) เรื่องมันเริ่มมาจากตอนที่เราไปเที่ยวคอนเสิร์ตที่ที่หนึ่ง เราก็ไปยืนฟังเพลงยืนเต้นหน้าเวทีกับเพื่อนตามปกติเลย สักพักมีนักร้องของวงก่อนหน้าที่เล่นมายืนอยู่หลัง

ถ้าเทียบกันระหว่างครูที่สอนประถม มัธยม กับ อาจารย์ที่สอนมหาวิทยาลัย คุณวุฒิของอาจารย์มหาวิทยาลัยส่วนใหญ่สูงกว่าคุณครู (ส่วนใหญ่ ป โท ป เอก กันทั้งนั้น) แต่ว่าตำแหน่งที่ได้เป็นพนักงานมหาวิทยาลัย ไม่ได

คิดแบบนี้ ตั้งแต่อยู่อนุบาล พยามยามฆ่าตัวตายมาตลอด รู้สึกว่าตัวเองแปลกแยก เคยล้มหัวฟาดพื้นตอนประถม 4 ครั้ง กลายเป็นคนขี้หลงขี้ลืม เบลอๆ เอ๋อๆ ทำอะไรก็โง่ซ้ำซากผิดพลาดมาตลอด หัวช้า ตอนเรียนก็แย่ เข้าสั