ทำไมหนูถึงมีความคิดแบบนี้?”[“[

สวัสดีค่ะหนูอายุ13ปีช่วงนี้มีความคิด อยาก ฆตต บ่อยมาก หนูคิดว่าถ้าหมาของหนูตายหนูก็ไปแล้วค่ะที่จริงหนูก็อยากอยู่เพื่อแม่แต่ชีวิตนี้เหมือนอยู่แค่กับหมา คือตอนเด็กที่บ้านหนูทพเลาะกันบ่อยมากค่ะ ส่วนใหญ่ก็เรื่องเงินพ่อเคยทำร้ายแม่ กระชากหัวแม่หนูจำติดตาเลยค่ะหนูสติหลุดเอาแตาไหว้บอกพ่อว่าอย่าทำแม่ๆ อันที่จริงพ่อติดยาเสพติดด้วยค่ะ ติดพนันออนไลน์ แม่ขายของ พ่อก็ช่วยค่ะยกของยกลังยกเต้น ค่าแรงก็เอาวันละ400ขอแม่เพิ่มอีกบอกว่าหักพรุ่งนี้แต่ไม่เคยทำจริงเพราะขอเหมือนเดิม บางทีเวลาพ่อแม่ทะเลาะกันหนูมีความรู้สึกมือสั่นเครียดตลอดเวลาค่ะกลัวพ่อทำแม่แต่หนูไม่ไปไหนค่ะนั่งอยู่กับแม่ตลอดเพราะกลัวพ่อจะทำ จนโตมาตอนนี้ก็เลยเป็นแบบนี้ ส่วนอีกเรื่องนึงหนูกับพี่คือพี่เข้าสู่ช่วง17-18แรกพี่ขับรถเป็นไปข้างนอกบ่อยมากแม่กับพ่อก็พูดกันเรื่องพี่ว่าจะทำยังไงแต่ไม่ค่อยขัดสักเท่าไหร่ค่ะเวพี่ไปข้างนอกตอนนี้ย้ายมาบ้านใหม่ค่ะแรกๆพี่ไม่ทำงานบ้านเลยแม้แต่นิดเดียว1-2เดือน จะแต่เวลาจะไปช้างนอกทำ1-2อย่างให้แม่เห็นเพื่อให้แม่อนุญาต  จนมีวันนึงแม่กับพี่ทำเลาะเรื่อองนี้นั้นแหละพี่กลับดึก และมีครั้งที่สองเรื่องไม่ทำงานบ้าน จนปัจจุบันหนูอยู่ม.1เดินเรียนทั้งวันปรับตัวใหม่ กลับบ้านก็อยากจะพักแต่ต้องทำงานบ้านล้างจานตอนนี้พี่ก็เริ่มทำแล้วค่ะเพราะครั้งล่าสุดที่ทะเลาะกับแม่แต่พี่ก็จะด่าหนูค่ะเพราะบางวันหนูไม่ทำเพราะงานเยอะ ถ้าสรุปๆหนูไม่รู้จะอธิบายคำพูดยังไงที่หนูพิมพ์ไปอาจจะเป็นเหตุผลที่ บางคนไม่เข้าใจ แต่ช่วงนี้หนูเครียดมากหนูคิดแต่ถ้าแม่ตายไปจะทำยังไงถ้าหมาตายก็จะไปละ เหมือนชีวิตมันตอนนี้ไม่มีแล้วอ่ะค่ะรอแค่วันที่เหมาะสมที่จะไป ตายไปก็แม่ต้องเห็นพ่อกับแม่ทะเลาะกันไม่ต้องเห็นสิ่งที่ต้องให้ร้องไห้ไม่ต้องเห็นแม่ร้องไห้ไม่ต้องทำงานเยอะๆ ไม่ต้องเห็นคนที่เรารักจากไป เพราะไปก่อน ไม่อยากอยู่แล้วค่ะ...
 สิ่งที่หนูพิมพ์ไปอาจไม่ใช่เหตุผลของปัญหานี้หนูพิมพ์ไปเยอะขนาดไหนมันก็ยังติดอยู่ในใจอยู่ดี มันเอาออกมาไม่ได้สักที....