ต่อให้จะขยันขั้นไหน แต่ขาดโอกาสในการต่อยอดมันก็วนอยู่ที่เดิม วิ่งสู้แต่สู้แบบวงกลม

กระทู้คำถาม

มาจาก0 พยายามจนเป็น100 แล้วการที่เราไม่มีแม้แต่ที่ปรึกษา แล้วก็เชื่อตัวเองว่ามันคือทางที่ดีที่สุดเซฟที่สุด กลายมาเป็น0เหมือนเดิม
ความเหนื่อยที่ทับถม
ความสงสาร ความเข้าใจแล้วคิดแทน
บ่อเกิดแห่งความหมดตัวของจริง
อยู่ในสภาวะแวดล้อมที่ทุกคนรอบตัวติดดินหมด เหมือนต่อให้เราจะลุกเดินได้มั่นคงขนาดไหน
คนรอบข้างจะฉุดให้เราต้องหยุดเดินแล้วลงมาเดินดินเหมือนเดิม....