เรากับผช.คุยกันมา2ปี ทะเลาะมาตลอด หาเรื่องดีๆแทบจะไม่มี ทำงานคนละที่
ไม่มีเวลาเจอกันค่ะ นานรวม6เดือนถึงเจอกัน กินข้าว แล้วก้แยกย้าย
เราเป็นคนขี้น้อยใจค่ะ แต่เค้าไม่เคยเอาใจเรานะคะ มีแต่โกดเองหายเอง ง้อเค้าเอง บางครั้ง เค้าไม่รู้ว่าเราโกด วนลูปมาแบบนี้ เกือบ2ปี
เราเคยมีอะไรกับเค้าช่วงแรกๆ แค่นั้นค่ะแล้วก้ไม่มีอีกเลย เราเคยถามเค้าว่า ทำไมเค้าบอกว่า
เราชอบทำตัวเป็นเด็กละไม่ฟังเหตุผลค่ะเลยส่งผลกับเรื่องอื่นๆ ทำให้นอนกับเราไม่ลง (เจ็บอยู่นะคะ)
มีอยู่ครั้งนึง ช่วงแรกๆ เราจะขอแอดเฟสบุค เราไม่ได้คิดเป็นเรื่องใหญ่เลยค่ะ แต่เค้าไม่ขอรับ เพาะบอกว่าไม่อยากให้คนอื่นยุ่งเรื่องส่วนตัว
แล้วก้เป็นแบบนี้มาตลอด เราเองก้ฟังเค้าค่ะ ว่าไงก้ว่ากัน แต่ลึกๆ เรารู้สึกว่ามันมีอะไรในนั้นค่ะ แต่พยายามว่าไม่ก้คือไม่
เค้าจะเป็นคนพูดจาแบบตรงไปตรงมา คำพูดของเราไม่ถูกหูของเค้า ละบางครั้งคำพูดของเค้าก้ไม่ถูกหูเราค่ะ
ตอนนี้เหมือนเราฝ่ายเดียวที่วิ่งตามเค้า รู้นะคะ ว่าถ้าปล่อยมือเค้าๆไปแน่นอน เรารู้ค่ะว่าเปลื่ยนใจคนไม่รักให้มารักเรามันเป็นไปไม่ได้
มีช่วงต้นปีมานี้ เราอาสาเลี้ยงข้าวเค้าบ่อยขึ้นค่ะ เค้ามานะคะกินข้าวก้กลับแยกย้าย แต่พอบอกให้จ่ายใครจ่ายมัน เค้าก้ดูเหมือนเลิกพูดเรื่องกินข้าวไปเลยค่ะ (บางครั้งเรารู้สึกเหมือนเรามีประโยชน์แค่ตอนจะกินข้าวค่ะ) เกือบทุกวันเราจะถามเค้าช่วงเที่ยงว่ากินข้าวรึยัง เราเองก้มีงานค่ะ เราเลยสั่งข้าวให้เค้ากินบ่อยขึ้น เค้าตอบรับนะคะ ตอนเค้าป่วย เราอาสาตัวตลอด อยากได้อะไรบอกได้เลย กินข้าวมั้ยสั่งให้ พูดง่ายๆเค้าแค่บอกเรา เราพร้อมทำให้หมด
แต่วันนี้เราป่วยค่ะ เป็นโควิด(เราพึ่งเป็นครั้งแรกค่ะ) เค้าบอกมาเมื่อเช้าว่า ถือว่าอินเทรน แล้วก้ขำ แค่นั้นเลยคะจนป่านนี้ก้ไม่ถาม ไม่ตอบอะไรเรา
ลองบอกเพื่อนคนอื่นๆเพื่อนยังถามเลย ว่าอาการเปนไง เพื่อนยังใส่ใจกว่าค่ะ
ท้อค่ะ เรารักเค้านะคะ แต่ก้อยากให้เค้าหันมองเราบ้าง เพราะเราก้คนๆนึง หน้าตาเราก้ไม่แย่นะ หน้าที่การงานก้โอเค (ไม่งั้นจะกล้าอาสาขนาดนั้นหรอ)
ภาระหนี้สินก้ไม่มี ผ่อนจบหมดแล้ว ทั้งๆที่อายุ30เอง ช่วงงานเค้าน้อยเราเคยอาสาจะเอารถเข้าจัดใหม่หาทุนให้เค้าค่ะ,(เค้าทำรับเหมาก่อสร้าง)
เรายังไม่รู้เลยทำไมเราถึงต้องมารักคนๆนี้
ตอนนี้เราเองกำลังปรับปรุงนิสัยค่ะ ที่เค้าบอกว่าเป็นเด็ก พูดจริงๆพักหลังเราเริ่มนิ่งมากขึ้น เรื่องไหนปล่อยได้ก้ปล่อย มองโลกในแง่บวกมากขึ้น
แต่มันอดที่จะคิดไม่ได้ค่ะ ว่าทำไมคนอื่นๆ มันงี่เง่ากว่าเรา เฝ้าแฟนตลอด โทรคุยโทรรายงานอยู่ไหน กลับเมื่อไหร่ ทำไมมันถึงมีความรักได้ แต่กลับเรา ไม่เคยตามไม่เคยถาม ว่างเมื่อไหร่พี่ก้ตอบ แทบไม่โทรหากันค่ะ เราโทรได้แค่เฉพาะเรื่องใหญ่ๆ เช่นเค้าป่วย แต่กลับไม่ได้ความรักอะไรจากเค้าเลย
มีอยู่ครั้งนึง เค้าบวช เราก้แค่แซวเล่นขำๆ ว่า ไปบวชรู้กันทั้งบริษัท งานไม่ใหญ่แน่นะวิ เค้าด่าเราค่ะ ว่าเราจุกจิก นี วั
งงเลยค่ะ แล้วเรารู้สึกว่า เราไปจุกจิกอะไรหรอ เค้าก้พูดต่อว่าหนูถามซอกแซก ? (เรารู้สึกว่ามันน่าเอาไว้ด่าแฟนนะ เรายังเป็นแค่คนคุย แล้วไม่เคยไปถามอะไรที่ซอกแซกจุกจิกเลย มีแต่บอกให้เอาแป้งเย็นไปวัดด้วยเผื่อร้อน) สุดท้ายวันนั้นก้ทะเลาะกันค่ะ อย่างที่บอกไปข้างบนว่าพูดอะไรกันก้ขัดใจไปหมด
ถามว่าจะทนไปทำไม หาคนใหม่ชีวิตมีความสุขกว่านี้ ตอนนี้ยังรักเค้าอยู่ค่ะ เราโทษตัวเอง เราเป็นพวกรักแล้วก้รักอยู่ยังงั้น แฟนคนแรกเลิกกัน8ปีเราไม่มีคนใหม่เลยค่ะ แล้วมาเจอเค้าอีก2ปี ถ้าไม่นับว่าคบกับเค้า ก้โสดสนิทมา10ปีแล้ว
ระยะเวลา2ปีที่ผ่านมาเราเองก้งี่เง่า เค้าเองก้ไม่แคร์ บอกตัวเองว่าความดีแลกความรักไม่ได้
สงสานตัวเองจังค่ะ เราเคยอยู่นิ่งๆของเราเดือนกว่าๆ เค้าเอาก้ นิ่งสุดท้ายทนความคิดถึงไม่ได้ก้ทักไปหาเค้า ตัวเค้ามองเราเป็นของตายค่ะ
ยังไงก้ได้ขนาดด่าเราก้ยังรักเค้าอยู่ได้ เรื่องที่บอกทำใจนอนกับเราไม่ลง เราบอกตรงๆ เราเจ็บมากๆค่ะ แต่เค้าไม่แคร์ อยากให้เรื่องมันดีขึ้นกว่านี้ค่ะ แต่ใจนึงมันเหมือนชีวิตไม่มีคุณค่าเลยค่ะ อยากหัาคนใหม่เลย แต่ก้เหมือนเดิม เพาะลองปัดทินเดอร์แล้ว สุดท้ายใจเราอยู่ที่เค้า ไม่รู้จะเดินหน้าต่อยังไง จริงๆขอฮาวทูตัดความสัมพันธ์ ไม่รู้อะไรเลยค่ะตอนนี้
ขอบคุนที่รับฟังนะคะ เขียนอาจจะมีผิดหลายจุด ขออภัยด้วยนะคะ
คุยมา2ปีจะเข้าปีที่3 มีแต่ความเบื่อ ทำไงดีค่ะ
ไม่มีเวลาเจอกันค่ะ นานรวม6เดือนถึงเจอกัน กินข้าว แล้วก้แยกย้าย
เราเป็นคนขี้น้อยใจค่ะ แต่เค้าไม่เคยเอาใจเรานะคะ มีแต่โกดเองหายเอง ง้อเค้าเอง บางครั้ง เค้าไม่รู้ว่าเราโกด วนลูปมาแบบนี้ เกือบ2ปี
เราเคยมีอะไรกับเค้าช่วงแรกๆ แค่นั้นค่ะแล้วก้ไม่มีอีกเลย เราเคยถามเค้าว่า ทำไมเค้าบอกว่า
เราชอบทำตัวเป็นเด็กละไม่ฟังเหตุผลค่ะเลยส่งผลกับเรื่องอื่นๆ ทำให้นอนกับเราไม่ลง (เจ็บอยู่นะคะ)
มีอยู่ครั้งนึง ช่วงแรกๆ เราจะขอแอดเฟสบุค เราไม่ได้คิดเป็นเรื่องใหญ่เลยค่ะ แต่เค้าไม่ขอรับ เพาะบอกว่าไม่อยากให้คนอื่นยุ่งเรื่องส่วนตัว
แล้วก้เป็นแบบนี้มาตลอด เราเองก้ฟังเค้าค่ะ ว่าไงก้ว่ากัน แต่ลึกๆ เรารู้สึกว่ามันมีอะไรในนั้นค่ะ แต่พยายามว่าไม่ก้คือไม่
เค้าจะเป็นคนพูดจาแบบตรงไปตรงมา คำพูดของเราไม่ถูกหูของเค้า ละบางครั้งคำพูดของเค้าก้ไม่ถูกหูเราค่ะ
ตอนนี้เหมือนเราฝ่ายเดียวที่วิ่งตามเค้า รู้นะคะ ว่าถ้าปล่อยมือเค้าๆไปแน่นอน เรารู้ค่ะว่าเปลื่ยนใจคนไม่รักให้มารักเรามันเป็นไปไม่ได้
มีช่วงต้นปีมานี้ เราอาสาเลี้ยงข้าวเค้าบ่อยขึ้นค่ะ เค้ามานะคะกินข้าวก้กลับแยกย้าย แต่พอบอกให้จ่ายใครจ่ายมัน เค้าก้ดูเหมือนเลิกพูดเรื่องกินข้าวไปเลยค่ะ (บางครั้งเรารู้สึกเหมือนเรามีประโยชน์แค่ตอนจะกินข้าวค่ะ) เกือบทุกวันเราจะถามเค้าช่วงเที่ยงว่ากินข้าวรึยัง เราเองก้มีงานค่ะ เราเลยสั่งข้าวให้เค้ากินบ่อยขึ้น เค้าตอบรับนะคะ ตอนเค้าป่วย เราอาสาตัวตลอด อยากได้อะไรบอกได้เลย กินข้าวมั้ยสั่งให้ พูดง่ายๆเค้าแค่บอกเรา เราพร้อมทำให้หมด
แต่วันนี้เราป่วยค่ะ เป็นโควิด(เราพึ่งเป็นครั้งแรกค่ะ) เค้าบอกมาเมื่อเช้าว่า ถือว่าอินเทรน แล้วก้ขำ แค่นั้นเลยคะจนป่านนี้ก้ไม่ถาม ไม่ตอบอะไรเรา
ลองบอกเพื่อนคนอื่นๆเพื่อนยังถามเลย ว่าอาการเปนไง เพื่อนยังใส่ใจกว่าค่ะ
ท้อค่ะ เรารักเค้านะคะ แต่ก้อยากให้เค้าหันมองเราบ้าง เพราะเราก้คนๆนึง หน้าตาเราก้ไม่แย่นะ หน้าที่การงานก้โอเค (ไม่งั้นจะกล้าอาสาขนาดนั้นหรอ)
ภาระหนี้สินก้ไม่มี ผ่อนจบหมดแล้ว ทั้งๆที่อายุ30เอง ช่วงงานเค้าน้อยเราเคยอาสาจะเอารถเข้าจัดใหม่หาทุนให้เค้าค่ะ,(เค้าทำรับเหมาก่อสร้าง)
เรายังไม่รู้เลยทำไมเราถึงต้องมารักคนๆนี้
ตอนนี้เราเองกำลังปรับปรุงนิสัยค่ะ ที่เค้าบอกว่าเป็นเด็ก พูดจริงๆพักหลังเราเริ่มนิ่งมากขึ้น เรื่องไหนปล่อยได้ก้ปล่อย มองโลกในแง่บวกมากขึ้น
แต่มันอดที่จะคิดไม่ได้ค่ะ ว่าทำไมคนอื่นๆ มันงี่เง่ากว่าเรา เฝ้าแฟนตลอด โทรคุยโทรรายงานอยู่ไหน กลับเมื่อไหร่ ทำไมมันถึงมีความรักได้ แต่กลับเรา ไม่เคยตามไม่เคยถาม ว่างเมื่อไหร่พี่ก้ตอบ แทบไม่โทรหากันค่ะ เราโทรได้แค่เฉพาะเรื่องใหญ่ๆ เช่นเค้าป่วย แต่กลับไม่ได้ความรักอะไรจากเค้าเลย
มีอยู่ครั้งนึง เค้าบวช เราก้แค่แซวเล่นขำๆ ว่า ไปบวชรู้กันทั้งบริษัท งานไม่ใหญ่แน่นะวิ เค้าด่าเราค่ะ ว่าเราจุกจิก นี วั
งงเลยค่ะ แล้วเรารู้สึกว่า เราไปจุกจิกอะไรหรอ เค้าก้พูดต่อว่าหนูถามซอกแซก ? (เรารู้สึกว่ามันน่าเอาไว้ด่าแฟนนะ เรายังเป็นแค่คนคุย แล้วไม่เคยไปถามอะไรที่ซอกแซกจุกจิกเลย มีแต่บอกให้เอาแป้งเย็นไปวัดด้วยเผื่อร้อน) สุดท้ายวันนั้นก้ทะเลาะกันค่ะ อย่างที่บอกไปข้างบนว่าพูดอะไรกันก้ขัดใจไปหมด
ถามว่าจะทนไปทำไม หาคนใหม่ชีวิตมีความสุขกว่านี้ ตอนนี้ยังรักเค้าอยู่ค่ะ เราโทษตัวเอง เราเป็นพวกรักแล้วก้รักอยู่ยังงั้น แฟนคนแรกเลิกกัน8ปีเราไม่มีคนใหม่เลยค่ะ แล้วมาเจอเค้าอีก2ปี ถ้าไม่นับว่าคบกับเค้า ก้โสดสนิทมา10ปีแล้ว
ระยะเวลา2ปีที่ผ่านมาเราเองก้งี่เง่า เค้าเองก้ไม่แคร์ บอกตัวเองว่าความดีแลกความรักไม่ได้
สงสานตัวเองจังค่ะ เราเคยอยู่นิ่งๆของเราเดือนกว่าๆ เค้าเอาก้ นิ่งสุดท้ายทนความคิดถึงไม่ได้ก้ทักไปหาเค้า ตัวเค้ามองเราเป็นของตายค่ะ
ยังไงก้ได้ขนาดด่าเราก้ยังรักเค้าอยู่ได้ เรื่องที่บอกทำใจนอนกับเราไม่ลง เราบอกตรงๆ เราเจ็บมากๆค่ะ แต่เค้าไม่แคร์ อยากให้เรื่องมันดีขึ้นกว่านี้ค่ะ แต่ใจนึงมันเหมือนชีวิตไม่มีคุณค่าเลยค่ะ อยากหัาคนใหม่เลย แต่ก้เหมือนเดิม เพาะลองปัดทินเดอร์แล้ว สุดท้ายใจเราอยู่ที่เค้า ไม่รู้จะเดินหน้าต่อยังไง จริงๆขอฮาวทูตัดความสัมพันธ์ ไม่รู้อะไรเลยค่ะตอนนี้
ขอบคุนที่รับฟังนะคะ เขียนอาจจะมีผิดหลายจุด ขออภัยด้วยนะคะ