ไม่เคยเจอกับคำว่า”ไม่รู้จะกินอะไร หรือวันนี้จะมีอะไรกิน “จนกระทั้งอายุเกือบ 30

ตอนนี้ผมประสบกับการ วันนี้จะมีอะไรกิน ครั้งแรกเลยครับ  ว่าด้วยเรื่อง ชีวิตตผมล่อแล่ มาตั้งแต่เด็กเพราะครอบครัวเจอปัญหา ทำให้ชีวิตจากสูงสุดกลายเป็นต่ำสุดๆ จนผมเสียศูนย์ ไปพักนึง พอทำท่าจะดีกับมีปัญหาทุกครั้ง แต่ผมยังพอเอาตัวรอดได้ แต่ทุกวันนี้ เพื่งเรียนจบครับ ส่วตัวเองเรียนล้วนๆ จบช้ากว่าเพื่อนรุ่นเดียวกัน เกือบ 6 ปี สาหัสมากครับ  ปัจจุบัน ทำงาน เงินเดือนแทบจะไม่พอกินครับ ในขณะที่ตอนเรียนทำงานกลางคืน มีเงินใช้จ่ายเยอะมาก เก็บเงินได้เยอะมากมายแต่ด้วยปัญหาครอบครัวทำให้ต้องใช้เงินเก็บจนหมด จนมาทุกวันนี้ทำงาน ที่เงินเดือนจำกัด  ใช้จ่ายหนี้เบ็ดเสร็จ มีเงินเหลือทั้งเดือน 1500  พยายามประหยัดวางแผนสุดๆครับ วันละ 50 บาทท ต้องมานั่งคิดว่าเงินจะพอกับการซื้ออะไร ในงบเท่านี้ ผมเหนื่อยมากครับ  ปัญหาเรื่องโรคซึมเศร้าที่เป็นมาตั้งแต่เด็กอีก ทุกอย่างมันแย่มากครับ ผมไม่ได้อยากตายนะครับ แค่อยากนอนหลับนานๆ แล้วตื่นมาค่อยว่ากันอีกที เฮ้อ

สุดยอดความคิดเห็น
ความคิดเห็นที่ 4
ไม่มองว่าล่อแล่ หรือ สาหัสนะครับ แต่มองว่าเก่งและอดทน น้อยคนที่จะทำได้ ผมว่าคุณควรตื่นมาทุกวันแล้วรู้สึกภูมิใจว่าเราเป็นคนสู้ชีวิต ทุกวินาทีที่เรามีชีวิต เรามีคุณค่าต่อคนรอบข้างมากๆ

เงินเก็บดูเหมือนไม่เพิ่ม แต่หนี้ค่อยๆลด
ที่สำคัญคือความรู้ ความเก่ง ความอดทน ความดี ประสบการณ์การทำงานและการแก้ไขปัญหาของคุณมีแต่จะเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ
แต้มที่มีค่าพวกนี้ มันมองไม่เห็นเป็นตัวเลขในบัญชีธนาคาร มันเอาไปเที่ยวต่างประเทศหรืออวดรวยแบบโง่ๆในสื่อโซเชียลไม่ได้
มันจะเห็นได้ก็จากใจและปัญญาของคุณเท่านั้น
คุณสมบัติอีกอย่างที่คุณจะได้จากความลำบาก คือความไม่ประมาท คุณสมบัตินี้มีเงินร้อยล้านแต่ถ้าไม่เคยเจอความลำบากก็ซื้อไม่ได้

เมื่อวันนึงหนี้คุณหมด โดน set zero หรือ เจอหนทางทำมาหากินที่มันเหนือกว่าปัจจุบัน คุณก็จะเหมือนเสือติดปีก เพราะคุณกินง่ายอยู่ง่ายเป็น อดทนต่อความลำบากเป็น สู้ยิบตาเป็น บริหารเงินเป็น มีเงินแค่50บาทก็อยู่รอดเป็น ผ่านมาหมดแล้ว จะต้องกลัวอะไรอีก

ทั้งทำงาน ทั้งทำงานไปด้วยเรียนไปด้วยจนจบ จบช้ากว่าเพื่อนเพราะต้องทำงาน คุณควรภูมิใจในตัวเองให้มากๆครับ เงินอาจจะเป็นสิ่งที่คุณขาดตอนนี้ แต่คุณสมบัติอื่นๆ คุณไม่ได้ขาดเลย คุณมีมากกว่าคนทั่วๆไปด้วยซ้ำ
วันนี้คุณเป็นนักสู้ชีวิตเต็มตัวแล้ว ไม่มีอะไรต้องเสียใจ หรือ อับอายเลย คุณเพียงแค่ต้องมองให้เห็นแต้มอื่นๆที่คุณมีอยู่ในตัวคุณ แต้มพวกนี้ถึงจะมีประโยชน์

"ล่อแล่ เสียศูนย์ ต่ำสุดๆ" คำพวกนี้เอามาใช้กับชีวิตคุณไม่ได้เลยครับ
"อดทน สู้ชีวิต ทำหน้าที่ ภูมิใจ" คุณต้องใช้คำพวกนี้ครับ เพราะมันคือคุณ

เรื่องหนี้ส่วนใหญ่ที่ทำให้คนเครียดจนเป็นซึมเศร้า มันคือความกังวล ว่าถ้าโดนยึด ถ้าจ่ายไม่ไหว ถ้าโดนดูถูก ชีวิตจะเป็นยังไงต่อไป เป็นปีศาจร้ายที่เรามองไม่เห็นและไม่อยากคิดถึงมัน มันก็จะมาหลอกเราทุกวินาที
ให้ทำความรู้จักกับปีศาจตัวนั้นไปเลยครับ คือให้คิดไปเลยว่าถ้าต้องเหลือตัวเปล่า ถ้าต้องโดนยึด โดนฟ้องแล้วจะทำยังไง เตรียมไว้เลย ไปอยู่ที่ไหน ญาติพี่น้อง ห้องเช่าราคาถูกๆ รถโดนยึด จะเดินทางยังไง รถเมล์ รถมอไซค์ แล้วลองใช้ชีวิตแบบนั้นไปก่อนเลย สักวันสองวัน มันจะทำให้เรากลัวมันน้อยลง
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่