เป็นเรื่องที่เกิดในครอบครัวผมเองพอดีครอบครัวผมมีลูก 3 คนรวมผม ซึ่งทั้งสามคนมีฐานะต่างกัน

ซึ่งขอเกริ่นก่อนว่าปัจจุบันยังไม่ได้เเบ่งมรดกจากเเม่นะครับ พ่อตายไปแล้วแม่ถือครองมรดกอยู่แม่เเก่เเล้วทำงานไม่ค่อยได้ต้องส่งค่าเลี้ยงดู

โดย

ผมคนเล็ก โสด จ่ายเงินค่าเลี้ยงดูให้เเม่ทุกเดือนซึ่งน่าจะเยอะสุดในพี่น้อง หนี้ของเเม่หลายเเสนก็กำลังทยอยจ่ายให้ ของขวัญอะไรเเม่อยากได้ซื้อให้หมด ซึ่งในเรื่องที่จะเล่าผมคือคนเก่งที่ว่า

คนโต พี่ชาย ค่อนข้างเเก่หย่าภรรยาเเล้วเเล้วปัจจุบันต้องส่งเงินลูก 2 คนเรียนมหาลัย เเม่ขอเงินพี่เขาค่าเลี้ยงดูตลอดหลังๆส่งน้อยลงเเต่ก็ส่งทุกเดือนเพราะเป็นพี่คนโต

คนรอง พี่สาว ปัจจุบันเป็นเเม่ม่าย ลูกสอง เป็นคนเเย่ของที่นี้เพราะเจ้าตัว ชอบอ้างปัญหาครอบครัวแล้วยืมเงินจากทางบ้านไปเยอะมาก มาทีไรขอเเต่เงินซึ่งขอไปใช้หนี้เจ้าตัวนั้นละ ขอทีขอเยอะด้วย ครั้งที่จำได้เเม่นก็เอาบ้านไปจำนองเเลกเงิน เเม่ขายทองให้ เเม่เอารถเข้าไฟเเนนให้ ซึ่งหลายครั้งผมก็เข้าใจเขาลำบากเเต่รอบล่าสุดคือเเม่ต้องเอาที่ดินไปขายใช้หนี้ให้ ซึ่งตอนนั้นผมกับพี่ชายก็ห้ามกันเพราะจะขายกันเองได้ยังไง ที่ดินก็อยู่กันเเต่เเม่ก็เเอบเอาไปขายใช้หนี้ให้พี่สาว ซึ่งตามตรงตอนนั้นเคืองมากเเต่ก็ขายไปเเล้วก็พอพูดกันได้

เเต่ที่เริ่มรู้สึกไม่เป็นธรรมคือ การเเบ่งมรดก ตอนเเรกคือหากไม่รวมที่ดินที่ขายไปจะเเบ่ง 3 ส่วน ส่วนที่ขายไปแล้วกับอีกสองส่วน 

ปกติทุกคนควรได้เท่าเทียมกันคนละส่วนตามตกลง เเต่พอเเม่เเอบขายที่ดินให้พี่สาวไปเเล้วเลยเหลือ 2 ส่วนเเต่ปัญหาคือเเม่ยังจะหาร 3 เหมือนเดิม

ซึ่งตามตรงผมคิดว่าไม่เป็นธรรมเเก่ลูกๆซึ่งก็คือพวกผมเลย

เพราะ จากที่เเม่บอก พี่เขาลำบากเเบ่งให้พี่เข้าบ้างเเต่ไม่ถามลูกชายทั้งสองเลยว่าคิดยังไงครับ

คือเเม่ชอบบอกก็ผมทำงานสบายมีเงินเยอะกว่าเพื่อนควรให้พี่ เเต่ไม่ถามสักคำว่าลูกชายก็ลำบากนะ

พี่ชายก็ต้องส่งเลี้ยงดูลูก 2 คน เหมือนพี่สาวแถมตอนนี้คือกำลังเข้ามหาลัยต้องใช้เงินเยอะมากทำงานทุกวันไม่เคยหยุดเอา OT จ่ายค่าเทอมลูกเเถมแม่ยังมาขอใช้หนี้เก่าของเเม่ไม่ขาด

ผมก็เหมือนกันคือด้วยความอยากให้เเม่ภูมิใจก็พยายามอย่างหนักเพื่อจะเข้าบริษัทดีๆจนเครียดมากเเต่พอเเม่ขอเงินไปใช้หนี้ของเเม่ส่วนใหญ่ผมก็เป็นคนจ่ายให้ เเถมค่าเลี้ยงดูเเม่ส่วนใหญ่ผมเป็นคนจ่ายเยอะสุด

ซึ่งพี่สาวไม่เคยจ่ายสักบาท ค่าเลี้ยงดูเเม่ที่เเก่เเล้วก็ไม่เคยจ่าย ไม่เคยจ่ายนี้คือไม่เคยจริงๆตั้งเเต่ก่อนมีลูกเพราะเจ้าตัวเป็นลูกสาวคนเดียวของบ้านพ่อเเม่โอ๋มากไม่เคยต้องให้คอยรับผิดชอบอะไรในครอบครัวเลย สิ่งเดียวที่เห็นคือจะเสนอหน้ามาบ้านมาขอเงินเวลาขัดสน

ซึ่งผมพอเเม่พูดเเบบนั้นบ้านจะเเตกเลยเลยเพราะผมก็คิดหลายครั้งทำไมต้องตามใจพี่สาวตลอดขายบ้านให้เงินเขาไปเเล้วทำไมมรดกยังหาร 3 เหมือนเดิมเเถมตั้งเเต่จำความได้พี่สาวไม่เคยเเสดงความรับผิดชอบต่อเเม่เลย ปัจจุบันเวลาเเม่ร้องไห้มาให้ใช้หนี้พวกผมก็เป็นคนจ่ายส่วนใหญ่ทั้ง หนี้ กยศ เงินล้าน หรือ จำนองที่ดินที่ส่วนใหญ่ก็เอาเงินไปให้พี่สาวนั้นละ ซึ่งยอมรับตอนจำนองพวกผมก็ได้บ้างเเต่ก็น้อยเป็นเงินค่าปิดปากจากเเม่เพื่อช่วยพี่สาวซึ่งปัจจุบันใครใช้หนี้ก็พวกผมนั้น ละ

ที่ตั้งกระทูนี้คืออยากระบายเพราะใจหนึ่งก็สงสารพี่สาวนะเเต่พอคิดอีกทางก็คิดเราจำพยายามใช้ชีวิตอยากหนักทำเพื่อทั้งที่คนที่ไม่ต้องทำดีเด๋อะไรได้สิทธิ์เยอะกว่าชาวบ้านเเล้วลูกคนเก่งต้องเเบ่งปันให้คนไม่เก่งเเบบนั้นผมไม่น่าจะพยายามตั้งเเต่แรกไม่ดีกว่าเหรอ ซึ่งตามตรงยอมรับอคติในใจตอนนี้มีเยอะมากผมอาจผิดส่วนหนึ่งเเต่ก็อยากถามชาว พันทิฟว่าต้องทำไง

ปล อันนี้เรื่องจริงไม่ได้เเต่งหากไม่เชื่อก็ขอให้เป็นนิทานอ่านเล่นของทุกคนไปละกันครับ