ขอพื้นที่ระบายหน่อยนะคะ🙏🏻

หัวข้ออาจจะประหลาดไปหน่อย แต่คิดได้แค่นี้จริงๆค่ะ5566 ตามหัวข้อเลยค่ะ ในวัยเด็กเรามีชีวิตที่พอมีพอกินจริงๆ ไม่ได้รู้สึกว่าหาเช้ากินค่ำขนาดนั้น บ้านก็ธรรมดา ไม่ได้หรู มีเงินเก็บแสนสองแสน มีพี่น้อง3คน

ตอนนี้ยอมรับว่าเครียดและอยากหาทางออกกับสิ่งที่กำลังแบกและเผชิญอยู่ครับ ผมอายุ 34 มีลูก 2 คนแม่ 1 คน ที่ผ่านมาผมพยายามจะลุกขึ้นจากวิกฤตชีวิตชข่วงโควิดแต่ก็ประคองตัวเองร่อแร่มาตลอดจากร้านเสื้อผ้าที่ติดล

เกริ่นก่อนว่าเราไม่ค่อยได้ลางานนักตลอดระยะเวลาที่ทำงานมาหลายปี อาจจะเพราะงานเดิมไม่ได้เข้าระบบ เป็นสัญญาปีต่อปีที่ต่อทุกปีไปจนกว่าเราจะออก การลาไม่ได้กำหนดวันชัดเจน แล้วแต่หัวหน้าจะให้หรือเราขอ แต่ก็แ

ดื่มเป็นครั้งเเรกค่ะ ซัดโซจู12%ไปเกือบ2ขวด+ฟูมูน4-5ขวด เเรกๆก็หน้าเเดงคอเเดงตัวร้อนนิดหน่อย มีผื่นขึ้นตามหน้าอกเเต่ไม่คันค่ะ จำได้ว่าตอนนั้นหัวใจเต้นเร็วมากเพื่อนเอามือทาบหน้าอกมันตกใจเลย คือเเรงเเบบต

เราเป็นคนนึง ที่เวลามีปัญหา แล้วชอบคิดว่า เออ ใครๆก็มีปัญหาทั้งนั้น อย่าไปเพิ่มปัญหาให้ใครเค้าเลย จึงทำให้เก็บความเครียดเอาไว้คนเดียว ไม่อยากบอกใคร แม้แต่แฟน พ่อแม่ พี่น้อง เพื่อนสนิท จนเดี๋ยวนี้ เวลา

เราเป็นลูกสาว มีพี่น้องหลายคนค่ะ  ตั้งแต่ที่พี่สาวเราป่วย แม่เราพูด 2-3 ครั้งว่าคนเป็นพ่อแม่มักจะรักลูกคนที่ป่วย ไม่สบาย มากกว่าคนที่ปกติ แข็งแรง คงน่าจะเรื่องการเป็นห่วง สุขภาพ การใช้ชีวิตอะไรแบ