เรากลับมาตั้งกระทู้ถามอีกแล้วค่ะ
เรามีพี่ชายคนนึงค่ะปีนี้อายุก็จะ25แล้ว เราเคยคุยกับเขาว่าเราไม่ได้มีเงินให้เขาทุกวัน เพราะงั้นเข้าใจด้วย ห้ามเอาของในบ้านไปขายค่ะ เขาเหมือนจะเข้าใจนะคะ แต่ก็ ไม่ เพราะเขาเอาของไปขายค่ะ แล้วเงินที่ขายได้ตั้ง700กว่าบาทเขาใช้แค่2วันเองค่ะ ทั้งๆที่เราก็บอกเขาไปว่าใช้ให้ครบ7วันแต่ก็ไม่เลยค่ะ เราต้องกลับมาจ่ายให้เขาอีก ทั้งๆที่เราก็ไม่ได้มีเงินเพราะเราอยู่บ้านแถมอายุแค่14ปีเอง พ่อแม่เราก็ไม่มีเงินจะให้ค่ะเพราะช่วงนี้ครอบครัวไม่มีเงินเลย เขามักจะกินข้าวแค่มื้อเดียว เวลาเราไม่ให้เงินเขาก็จะเอาเรื่องของกินมาอ้างว่าวันๆก็ไม่ได้กินอะไร ตังก็ไม่ได้ใช้ แต่เขาขอวันละ100 แต่เราถ้ามี100เราก็จะเอาไปซื้อของลดราคามาทำกับข้าวกินกับพี่สาวค่ะ
ถ้าเราไม่ให้เงินเขา เขาก็จะโมโหอารมณ์เสีย มาใช้คำว่า

ใช้คำหยาบคายพิมพ์บอกเราค่ะ
เขาบอกว่าแค่ขอตังให้หน่อย100เดียวก็ไม่ได้ แค่นี้ยังช่วยไม่ได้เลย
เราควรจะรู้สึกยังไงหรอคะ เราผิดไหมที่เงินแค่100เรายังช่วยเขาไม่ได้เลย
ทุกวันนี้ถ้าคนที่เป็นประโยชน์กับเขา เขาก็จะทำดีด้วยค่ะ
เราควรจะจัดการกับคนแบบนี้ยังไงดีคะ
แบบนี้มันถือว่าช่วยไหมคะ
เรามีพี่ชายคนนึงค่ะปีนี้อายุก็จะ25แล้ว เราเคยคุยกับเขาว่าเราไม่ได้มีเงินให้เขาทุกวัน เพราะงั้นเข้าใจด้วย ห้ามเอาของในบ้านไปขายค่ะ เขาเหมือนจะเข้าใจนะคะ แต่ก็ ไม่ เพราะเขาเอาของไปขายค่ะ แล้วเงินที่ขายได้ตั้ง700กว่าบาทเขาใช้แค่2วันเองค่ะ ทั้งๆที่เราก็บอกเขาไปว่าใช้ให้ครบ7วันแต่ก็ไม่เลยค่ะ เราต้องกลับมาจ่ายให้เขาอีก ทั้งๆที่เราก็ไม่ได้มีเงินเพราะเราอยู่บ้านแถมอายุแค่14ปีเอง พ่อแม่เราก็ไม่มีเงินจะให้ค่ะเพราะช่วงนี้ครอบครัวไม่มีเงินเลย เขามักจะกินข้าวแค่มื้อเดียว เวลาเราไม่ให้เงินเขาก็จะเอาเรื่องของกินมาอ้างว่าวันๆก็ไม่ได้กินอะไร ตังก็ไม่ได้ใช้ แต่เขาขอวันละ100 แต่เราถ้ามี100เราก็จะเอาไปซื้อของลดราคามาทำกับข้าวกินกับพี่สาวค่ะ
ถ้าเราไม่ให้เงินเขา เขาก็จะโมโหอารมณ์เสีย มาใช้คำว่า
เขาบอกว่าแค่ขอตังให้หน่อย100เดียวก็ไม่ได้ แค่นี้ยังช่วยไม่ได้เลย
เราควรจะรู้สึกยังไงหรอคะ เราผิดไหมที่เงินแค่100เรายังช่วยเขาไม่ได้เลย
ทุกวันนี้ถ้าคนที่เป็นประโยชน์กับเขา เขาก็จะทำดีด้วยค่ะ
เราควรจะจัดการกับคนแบบนี้ยังไงดีคะ