เรื่องของเรื่องคือ ผมอยู่กับเมียมา16ปี มีลูกด้วยกัน1คนอายุ10ขวบ ผมกับเมียจดทะเบียนมาราวๆ10กว่าปี แต่ต้องบอกก่อนว่าที่จดไม่ใช่ว่าผมอยากจดนะ ผมแค่ตัดความคำคาญนั้นนี่ เพราะผมกล้วจะมีปัญหากันแล้วมันจะยาก แต่ทุกอย่างความรับผิดชอบ ไม่ว่าจะรายจ่ายทั้งหมดทั้งครอบครัวผมหาคนเดียว เมียไม่ได้หาเลยไม่ได้ทำงาน ทุกอย่างในชีวิตตลอด16ปีผมต้องเป็นฝ่ายยอมตลอด เพราะตัดความลำคาญขี้เกรียจจะมีปัญหา ไหนจะเรื่องแม่เมียอีก ถ้าว่าดีไหมบางมุมก็ดี แต่หล่ยๆมุมผมก็ไม่ชอบ พอพูดพออะไรเมียก็ขึ้นอีก มีครั้งนึงตอนนั้นผมเปิดร้านแล้วร้านผมมีกล้องวงจรปิดอม่ผมกับแม่เขาก็นั่งคุยกันหน้าร้านจู่ๆอม่ผมมาบอกผมว่าหากระเป๋าเงินให้หน่อยหายไปไหนไม่รู้ผมเลยเปิดกล้องดูแล้วผมก็เห็นกับตาว่าแม่เมียหยิบไป แต่ผมก็ไม่ว่าไรแต่จำ แล้วแม่เมียเวลาใช้ให้ทำอะไรจะทำให้ได้ๆจะเอาให้ได้ดั่งใจแต่ไม่ยอมทำเองชอบตะคอกใส่ซึ่งผมโครตไม่ชอบเลยแต่ผมไม่อยากจะพูด ตอนนั้นแม่ผมเดือดร้อนเลยลองขอยืมเงินแม่เมีย โอเคเขาให้ แต่จี้ที่จะเอาคืนยิ่งกว่าแต่ไม่ผิดเข้าใจ แต่มันก็เกินไปพูดครั้งเดียวก็รู้เรื่องแล้ว ไหนจะเรื่องอื่นๆอีกเยอะ ผมโครตอึดอัดแต่ผมไม่เคยพูดกับไคร ผมทำงานผมเจอลูกค้ามาไม่รู้เท่าไรผมไม่เคยคิดจะคุยกับไครเลยจนมาเมื่อล่าสุดผมทำงานให้เขาปกติไม่ได้คิดอะไรแต่จู่ๆหัวใจมันก็สั่งผมว่าต้องทักไปคุยกับคนนี้แล้วพอได้คุยผมก็รู้สึกโครตดี มีความสุข มีความสุขมากๆถึงมากที่สุด และ ผุ้หญิงคนนี้เขาก็มีลูก2คนแต่ผมไม่ติด ผมแค่รู้สึกพี่หญิงคนนี้เก่งจัง ผมมีความเป็นห่วงคิดถึงเขา และที่พูดมาผมไม่ใช่ได้คุยกับคนใหม่แล้วทำให้ผมอยากหย่ากับเมียนะ แต่ถ้าเลือกได้ผมอยากอย่านานแล้วไม่อยากจด ตั้งแต่แรกอยู่แล้ว ตอนนี้ผมโครตเครียดว่าผมจะทำยังไงกับทะเบียนสมรสนี้ดี ผมไม่อยากเสียผู้หญิงคนนี้ไปไม่ได้ว่าหลงนะแต่อย่างที่บอกว่าพอเราได้คุยแล้วเรารู้สึกดีมีความสุขเลยอยากสานต่อแต่ก็ไม่อยากให้เป็นแบบนี้เพราะถ้าเป็นแบบนี้ก็สงสารเขา ผมควรทำยังไงดี
มีเมียแล้วจดทะเบียนด้วยกันมา10กว่าปีแต่มีปัญหาหลายๆอย่างที่อยากเลิกมาก