สวัสดีค่ะ
ก่อนอื่นก็เหตุผลที่เข้ามาพิมพ์กระทู้
1.ระบายความรู้สึก
2.อยากรู้มุมมองของเพื่อนๆ
เริ่ม
ตอนนี้เราอายุ 28 จะ 29 ปัจจุบันเรากำลังตั้งครรภ์ เราอยากมีลูกนะแต่คิดว่าสัก30
แต่ก็ไม่ได้ป้องกัน เพราะตลอดเวลาที่ครบแฟนมา7ปี ปล่อยตลอด ไม่เคยติดเลย
สถานะเรายังไม่ได้แต่งงาน
แต่จดทะเบียนแล้ว แฟนทำงานมั่งคง
และที่บ้านครอบครัวเราดีกับเรามากๆ
ครอบครัวเราเองฐานะยากจน เหลือแต่แม่กับน้องๆและหลาน(ซึ่งเป็นลูกของน้องสาวเรา)
ปกติเราเองพึ่งพาตัวเองตลอด
มาอยู่กรุงเทพฯ เรียนไปทำงานไป
จบมาก็หางานทำ บ้านอยู่ต่างจังหวัด
ครอบครัวไม่อบอุ่น ด้วยปัญญาทางการเงิน ทะเลาะ ด่าทอ และบั่นทอนจิตใจ
เราจึงเลือกจะมาหางานทำที่กรุงเทพฯมาเองหาเองสมัครเรียนเอง สมัครงานเองอันนี้ไม่ได้ลำบากครอบครัวนะ เพราะครอบครัวเราเขาไม่ใช่สายซัพทำอะไรจะยากกว่าครอบครัวอื่น
ส่วนอีกฝั่งครอบครัวพอมี แต่พ่อแม่เขาเลี้ยงดูลูกดีมาก เลี้ยงด้วยความรักทำให้เราคบกับแฟนได้นานเพราะความรักที่แฟนมอบให้ ทำให้เราพอจะลืมความทุกข์ที่เกิดจากฝั่งครอบครัวของตัวเอง
แต่ปัจจุบันเราลาออกจากงานเพราะท้อง
เราอยู่กรุงเทพคนเดียวเวลาไปทำงานต้องนั่งรถหลายต่อ ทางฝั่งครอบครัวแฟนเป็นห่วงเลยให้ลาออกมาอยู่บ้านเขาเลย ทำอาชีพค้าขาย ช่วยเขาเล็กๆน้อยที่คนตั้งครรภ์จะสามารถทำได้
เราเองมีภาระ ส่ง กยศ ประกันสังคม บัตรเครดิต เนื่องจากก่อนหน้าเราอยู่คนเดียวในกรุงเทพจึงมีภาระหนี้
ตอนนี้เครียดมากอยากจะขอเงินแฟนมาแบ่งเบาเรื่องนี้ก็ไม่สบายใจเพราะเงินที่เขาหามาก็ใช้กับเรื่องอื่นด้วย เขาเองก็ภาระ
ส่วนกินอยู่ เราเองไม่เสียเงินนะพ่อแม่ครอบครัวแฟนเขาดูแลเรากับเจ้าตัวเล็กในท้องดีมากๆ แต่เราอยากหางานที่ทำแล้วได้เงินด้วยความที่มีภาระ และไม่มีเงินส่งที่บ้านเลย ก่อนหน้าได้ยืมเงินแม่ของเรามาเป็นจำนวนหนึ่ง หลักหมื่น พอไม่ได้ทำงานเราก็ไม่มีเงินคืน ด้วยสถานะตอนนี้ ที่ตั้งครรภ์ แล้วก็ไม่ได้ทำงาน แม่เราก็ทวง และมองเราว่าไม่ปรึกษาอะไรเลยออกจากงาน (เราปรึกษาไม่ได้เพราะเราอยู่กรุงเทพคนเดียวเป็นอะไรมาที่บ้านไม่เคยมาดูแลได้อยู่แล้ว) ประเด็นคือเขาต้องการเงินคืนเท่านั้น
แฟนเราก็ไม่มีเงินก้อนที่เหลือมาให้ไปใช้ขนาดนั้น
เพราะเขาจ่ายภาระอื่นๆให้เราเช่นค่าโทรศัพท์รายเดือน ค่าใข้จ่ายเดินทางไปหาหมอ ค่ากินอื่นๆ ที่เราท้องอาจจะอยากกินหรือควรกิน ของบำรุงครรภ์
เรารู้ว่าเราผิดมากแต่ไม่ใช่มีลูกตอนไม่พร้อมนะ ทางฝั่งเราและครอบครัวแฟนอยากมีเพราะแฟนก็อายุเยอะแล้ว ไม่มีตอนนี้คงยากแล้ว แต่หนักตรงฝั่งครอบครัวเราเองที่นอกจากไม่เข้าใจสถานการณ์ ไม่เคยห่วงเรา ยังบีบบังคับเราด้วยคำว่าอกตัญญูด้วย เราไม่อยากเครียด เพราะเวลาเขาโทรจะคุยแต่เรื่องเงิน ไม่ยืม ก็จะทวงเงินคืน ที่ผ่านมาเราให้ตลอดนะน้อยมากตามที่มี แต่อันนี้เราไม่ได้ให้เขาแบบยืมคือให้ด้วยฐานะลูกให้เงินแม่และน้องใช้ ชื่อของกินของใช้ให้ ซึ่งเป็นหน้าที่ลูกอยู่แล้ว หลังเรียนจบ เราคิดแบบนี้ ที่ไปยืมแม่ก็พยายามจะคืน แต่อยากให้เข้าใจสถานการณ์ตอนนี้ แม่รับรู้ว่าเราท้องแต่ก็เอาเรื่องมาให้เครียดโทรมาขอเงิน ยืมเงิน เราบอกไม่มี ก็พูดเหมือนเราโกหก ทวงบุญคุณ พอเราบอกต้องการเงินใช่ไหมที่พูด ก็ว่าเราเนรคุณ เราทุกข์มาก เลยตัดสินใจไม่ติดต่อที่บ้าน เพราะปกติเขาก็ไม่เคยโทรหาเรานะ นอกจากเรื่องยืมเงิน
คำถาม ทุกคนคิดว่าถ้าเขาปล่อยไปก่อน
จะได้ไม่เครียดซึ่งจะมีผลต่อลูกในท้อง รอคลอดมีงานทำก่อนค่อยติดต่อเขาไปแบบนี้เราจะผิดมากไหม ทุกวันนี้เงินไม่มีใช้แต่ได้กินอยู่แบบไม่เสียเงินก็ดีแค่ไหน อยากให้เขาเข้าใจเราบ้าง แค่นั้นจริงๆ
ความสัมพันธ์ในครอบครัว
ก่อนอื่นก็เหตุผลที่เข้ามาพิมพ์กระทู้
1.ระบายความรู้สึก
2.อยากรู้มุมมองของเพื่อนๆ
เริ่ม
ตอนนี้เราอายุ 28 จะ 29 ปัจจุบันเรากำลังตั้งครรภ์ เราอยากมีลูกนะแต่คิดว่าสัก30
แต่ก็ไม่ได้ป้องกัน เพราะตลอดเวลาที่ครบแฟนมา7ปี ปล่อยตลอด ไม่เคยติดเลย
สถานะเรายังไม่ได้แต่งงาน
แต่จดทะเบียนแล้ว แฟนทำงานมั่งคง
และที่บ้านครอบครัวเราดีกับเรามากๆ
ครอบครัวเราเองฐานะยากจน เหลือแต่แม่กับน้องๆและหลาน(ซึ่งเป็นลูกของน้องสาวเรา)
ปกติเราเองพึ่งพาตัวเองตลอด
มาอยู่กรุงเทพฯ เรียนไปทำงานไป
จบมาก็หางานทำ บ้านอยู่ต่างจังหวัด
ครอบครัวไม่อบอุ่น ด้วยปัญญาทางการเงิน ทะเลาะ ด่าทอ และบั่นทอนจิตใจ
เราจึงเลือกจะมาหางานทำที่กรุงเทพฯมาเองหาเองสมัครเรียนเอง สมัครงานเองอันนี้ไม่ได้ลำบากครอบครัวนะ เพราะครอบครัวเราเขาไม่ใช่สายซัพทำอะไรจะยากกว่าครอบครัวอื่น
ส่วนอีกฝั่งครอบครัวพอมี แต่พ่อแม่เขาเลี้ยงดูลูกดีมาก เลี้ยงด้วยความรักทำให้เราคบกับแฟนได้นานเพราะความรักที่แฟนมอบให้ ทำให้เราพอจะลืมความทุกข์ที่เกิดจากฝั่งครอบครัวของตัวเอง
แต่ปัจจุบันเราลาออกจากงานเพราะท้อง
เราอยู่กรุงเทพคนเดียวเวลาไปทำงานต้องนั่งรถหลายต่อ ทางฝั่งครอบครัวแฟนเป็นห่วงเลยให้ลาออกมาอยู่บ้านเขาเลย ทำอาชีพค้าขาย ช่วยเขาเล็กๆน้อยที่คนตั้งครรภ์จะสามารถทำได้
เราเองมีภาระ ส่ง กยศ ประกันสังคม บัตรเครดิต เนื่องจากก่อนหน้าเราอยู่คนเดียวในกรุงเทพจึงมีภาระหนี้
ตอนนี้เครียดมากอยากจะขอเงินแฟนมาแบ่งเบาเรื่องนี้ก็ไม่สบายใจเพราะเงินที่เขาหามาก็ใช้กับเรื่องอื่นด้วย เขาเองก็ภาระ
ส่วนกินอยู่ เราเองไม่เสียเงินนะพ่อแม่ครอบครัวแฟนเขาดูแลเรากับเจ้าตัวเล็กในท้องดีมากๆ แต่เราอยากหางานที่ทำแล้วได้เงินด้วยความที่มีภาระ และไม่มีเงินส่งที่บ้านเลย ก่อนหน้าได้ยืมเงินแม่ของเรามาเป็นจำนวนหนึ่ง หลักหมื่น พอไม่ได้ทำงานเราก็ไม่มีเงินคืน ด้วยสถานะตอนนี้ ที่ตั้งครรภ์ แล้วก็ไม่ได้ทำงาน แม่เราก็ทวง และมองเราว่าไม่ปรึกษาอะไรเลยออกจากงาน (เราปรึกษาไม่ได้เพราะเราอยู่กรุงเทพคนเดียวเป็นอะไรมาที่บ้านไม่เคยมาดูแลได้อยู่แล้ว) ประเด็นคือเขาต้องการเงินคืนเท่านั้น
แฟนเราก็ไม่มีเงินก้อนที่เหลือมาให้ไปใช้ขนาดนั้น
เพราะเขาจ่ายภาระอื่นๆให้เราเช่นค่าโทรศัพท์รายเดือน ค่าใข้จ่ายเดินทางไปหาหมอ ค่ากินอื่นๆ ที่เราท้องอาจจะอยากกินหรือควรกิน ของบำรุงครรภ์
เรารู้ว่าเราผิดมากแต่ไม่ใช่มีลูกตอนไม่พร้อมนะ ทางฝั่งเราและครอบครัวแฟนอยากมีเพราะแฟนก็อายุเยอะแล้ว ไม่มีตอนนี้คงยากแล้ว แต่หนักตรงฝั่งครอบครัวเราเองที่นอกจากไม่เข้าใจสถานการณ์ ไม่เคยห่วงเรา ยังบีบบังคับเราด้วยคำว่าอกตัญญูด้วย เราไม่อยากเครียด เพราะเวลาเขาโทรจะคุยแต่เรื่องเงิน ไม่ยืม ก็จะทวงเงินคืน ที่ผ่านมาเราให้ตลอดนะน้อยมากตามที่มี แต่อันนี้เราไม่ได้ให้เขาแบบยืมคือให้ด้วยฐานะลูกให้เงินแม่และน้องใช้ ชื่อของกินของใช้ให้ ซึ่งเป็นหน้าที่ลูกอยู่แล้ว หลังเรียนจบ เราคิดแบบนี้ ที่ไปยืมแม่ก็พยายามจะคืน แต่อยากให้เข้าใจสถานการณ์ตอนนี้ แม่รับรู้ว่าเราท้องแต่ก็เอาเรื่องมาให้เครียดโทรมาขอเงิน ยืมเงิน เราบอกไม่มี ก็พูดเหมือนเราโกหก ทวงบุญคุณ พอเราบอกต้องการเงินใช่ไหมที่พูด ก็ว่าเราเนรคุณ เราทุกข์มาก เลยตัดสินใจไม่ติดต่อที่บ้าน เพราะปกติเขาก็ไม่เคยโทรหาเรานะ นอกจากเรื่องยืมเงิน
คำถาม ทุกคนคิดว่าถ้าเขาปล่อยไปก่อน
จะได้ไม่เครียดซึ่งจะมีผลต่อลูกในท้อง รอคลอดมีงานทำก่อนค่อยติดต่อเขาไปแบบนี้เราจะผิดมากไหม ทุกวันนี้เงินไม่มีใช้แต่ได้กินอยู่แบบไม่เสียเงินก็ดีแค่ไหน อยากให้เขาเข้าใจเราบ้าง แค่นั้นจริงๆ