แอบชอบเขาแต่ไม่อยากคบและการเลิกแอบชอบเค้าแต่ยังแอบมองอยู่หน่อยๆ แปลกไหมคะ? ขออนุญาตเล่าประสบการณ์ไปด้วยนะคะ

คือเรามีผู้ชายคนหนึ่งที่เราแอบชอบไม่เรียกว่าแอบหรอกค่ะรู้แทบจะทุกคนเค้าเป็นอิสลามค่ะเราก็ไม่ได้ไม่อยกคบะพราะเขาเป็นอิสลามนะคะแต่เพราะรู้ว่าถึงได้คบกันคงไปต่อไม่รอดเพร่ะตอนนั้นพึ่งประถมปลายส่วนน้อยมากที่จะไปกันรอดแต่พยายามฝืนตัวเองค่ะถึงจะชอบแค่ไหนก็ฝืนใจถึงได้คบกันคงจะได้เป็นแค่ความสุขชั่วคราว มีครั้งหนึ่งเรารู้ว่าเค่ก็ชอบเราและเค้ามากระซิบข้างหูเราว่าเค้าชอบเรานะแต่ตอนนั้นเรายืนเฉยๆแอบพูดกับตัวเองว่าจริงหรอ!? เพราะเราเชื่อใจคนยากไม่รู้ว่าทดสอบเรารึป่าวเราเลยไม่ได้ตอบรับอะไรไปแต่ก็เขินๆงงๆอยู่และใครจะไปรู้เมื่อเราได้ยินจากปากเพื่อนว่าเค้าเคยคบกันคนที่เราแอบชอบตอนเด็กๆตอนนั้นเราเป็นเด็กใหม่เลยอยากรู้เรื่องเขาและไม่ใช่แค่นั้นเค้าคบกับหลายคนมาก แต่ตัดมาตอนนี้เราก็ไม่คิดเรื่องอดีตและเรารู้สึกว่าความแอบชอบเค้ามันเริ่ดลดลงจนไม่ชอบแต่มองแอบมองอยู่หน่อยๆนี่เรียกเลิกไหมคะเพราะเรารู้สึกหมดใจ(เหนื่อย)อะค่ะ มันนานมากจริงๆครึ่งเดือนกว่าๆสำหรับเรานานนะคะ และรูสึกท้อมาก เค้ารู้ว่าเราชอบตอนแรกก็ไม่ได้อะไรพอหลังๆเค้าก็ไม่ค่อยอยูใกล้เราและชอบแสดงท่าทางอยู่กับ ผ.ญที่สนิทแบบ มันเกินไปมั้ยล่ะ? ทั้งที่รู้ว่าเราชอบแต่เหมือนแกล้งหรือเล่นกับความรูสึกเราอย่างนี้ แต่เค้าก็มองเราบ่อยอยู่นะคะดีที่เรามีครูที่ปรึกษาที่รู้ว่าเราชอบใครแล้วชงมากเวอร์เราชอบมากครูคนนี่เข้าใจเด็ก(ครูผู้ชาย)เพื่อนกับครูนี่นักชงเลย เราดีใจที่มีคนให้กำลังใจแต่ตอนนี้ปกติแล้วค่า แค่แอบมองเค้าอยู่ห่างๆไม่ได้สนิทกันไม่ค่อยได้คุยกัน และมันคงไม่แปลกใช่ไหมคะ เพื่อนเรา(ไม่ค่อยสนิท)คนนึงพูดว่า ม*งบ้าหรอใครเขาชอบและไม่อยากคบ เราเลยคิดว่ามันแปลกหรอ เล่าซะนานเลยขออภัยนะคะ555