สถานการณ์คู่กรณีได้เปรียบ เช่น เขามีเรื่องเจรจาต่อรองได้เปรียบ 4 เรื่อง เรามีเรื่องได้เปรียบ 1 เรื่อง
เขามีปัญหากับแม่ผม แต่สิ่งที่ฝั่งเราได้เปรียบอยู่กับผมที่เป็นลูก
เวลาคุยเรื่องที่ได้เปรียบ เขาจะกลัวผมเอาคืนเขาในเรื่องนั้น
แต่ไม่ใช่เลย ผมตีหน้าซื่อ พูดคุยปกติโดยไม่พูดเรื่องที่แม่มีปัญหาอะไรเลย ไม่ต่อรองเขาด้วย
ตอนเขาระแวงใส่แบบอ้อมๆ ผมก็ตีหน้าซื่อพูดปกติ ยึดถือเหมือนเดิม ไม่ต่อรองเขาด้วย
โดยแอบคิดในใจลึกๆว่า เขารบกับแม่ผมครอบครัวผม ผมยังวางตัวเป็นกลาง ไม่เอาข้อได้เปรียบเดียวที่เรามี มาต่อรองสู้
ตามน้ำแบบเงียบๆ เนียนๆ เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
อยากทราบว่าการทำแบบนี้จะทำให้อีกฝ่ายสงสาร เปลี่ยนใจ ยอมไกล่เกลี่ย ข้อที่ตัวเองได้เปรียบทั้ง 4 แบบไม่ให้เสียน้ำใจเรามากไหม
คือก็ยึดผลประโยชน์ตัวเองเป็นหลักเหมือนเดิมนั่นเหละ เพียงแต่ไม่เอาแบบสุดๆมากเกิน เกิดความปราณีในจิตใจขึ้นบ้าง (สักนิดก็ยังดี)
หรือมันจะยิ่งได้ใจ ยิ่งเห็นเราไม่กล้าสู้ ยิ่งเอาให้หนักกว่าเดิม
ขอความเห็นกรณีนี้หน่อยครับ
แบบนี้ช่วยให้คู่กรณีเห็นใจขึ้นไหมครับ
เขามีปัญหากับแม่ผม แต่สิ่งที่ฝั่งเราได้เปรียบอยู่กับผมที่เป็นลูก
เวลาคุยเรื่องที่ได้เปรียบ เขาจะกลัวผมเอาคืนเขาในเรื่องนั้น
แต่ไม่ใช่เลย ผมตีหน้าซื่อ พูดคุยปกติโดยไม่พูดเรื่องที่แม่มีปัญหาอะไรเลย ไม่ต่อรองเขาด้วย
ตอนเขาระแวงใส่แบบอ้อมๆ ผมก็ตีหน้าซื่อพูดปกติ ยึดถือเหมือนเดิม ไม่ต่อรองเขาด้วย
โดยแอบคิดในใจลึกๆว่า เขารบกับแม่ผมครอบครัวผม ผมยังวางตัวเป็นกลาง ไม่เอาข้อได้เปรียบเดียวที่เรามี มาต่อรองสู้
ตามน้ำแบบเงียบๆ เนียนๆ เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
อยากทราบว่าการทำแบบนี้จะทำให้อีกฝ่ายสงสาร เปลี่ยนใจ ยอมไกล่เกลี่ย ข้อที่ตัวเองได้เปรียบทั้ง 4 แบบไม่ให้เสียน้ำใจเรามากไหม
คือก็ยึดผลประโยชน์ตัวเองเป็นหลักเหมือนเดิมนั่นเหละ เพียงแต่ไม่เอาแบบสุดๆมากเกิน เกิดความปราณีในจิตใจขึ้นบ้าง (สักนิดก็ยังดี)
หรือมันจะยิ่งได้ใจ ยิ่งเห็นเราไม่กล้าสู้ ยิ่งเอาให้หนักกว่าเดิม
ขอความเห็นกรณีนี้หน่อยครับ