ทะเราะกับเเม่จนไล่เราออกจากบ้าน

สวัสดีค่ะคือเราพึ่งทะเราะกับเเม่มา สดๆร้อนๆเลยคือเราอ่ะเรียนมหาลัยเเล้วเรียนหนักมากไม่มีเวลาพักเลยเเล้วช่วงนี้คือช่วงปิดเทอมช่วงที่เราจะได้พักผ่อนเเล้วมหาลัยเราให้ปิดเทอมได้เเค่ 2 อาทิตย์เราก็อยากใช้เวลาของเราให้เพียงพอที่จะได้ไปสู้ต่อตอนเปิดเทอม เเล้ววันนี้คือเรานอนตอนบ่ายโมงเเล้วเเม่มาปลุกเราด้วยความที่เราง่วงนอนยังนอนอยู่ เเม่ก็มาปลุกเเถวให้น้องอายุ 2 ขวบเข้ามากวนเราเลยบอกแม่กลับไปว่า นอนอยู่อย่าพึ่งมายุ่งได้ไหม!! เเล้วเขาก็ออกไป พอเราตื่นมาตอนบ่าย 3 โมง เราก็มานั่งหน้าบ้านเเล้วบอกเเม่ว่าหิวมีอะไรกินบ้างเเม่ก็มาด่าเราเลยว่าวันๆเอาเเต่เเดกกับนอนกลางคืนเที่ยวกลางวันนอน (กลางคืนที่ว่าเที่ยวคือเเค่ออกไปหาชื้ออะไรกินเเล้วก็มากินที่บ้านด้วยไมาได้กละบดึกหรืออะไรเลย) เราเลยบอกแม่ไปว่าก็ตอนเรียนเรียนหนักมากไม่ได้พักผ่อนเลย คือเราเรียนพยาบาลค่ะเเล้วต้องฝึกงานที่ ร.พ. มันหนักมาก จริงๆ😂  เเม่ก็พูดเชิงด่าว่าวันๆไม่ทำอ่ะไรเเล้วก็โยงด่าไปเรื่องอื่นผสมกันทุกเรื่องเลยเเล้วเราไม่ได้ทำอะไรผิดเลยเราก็เลยเถียงกลับไปแต่เเม่คิดว่าตัวเองถูกเสมอ เราก็เลยบอกเเม่ไปว่าถ้ากลับมาบ้านเพื่อมาพักผ่อนเเล้วเป็นเเบบนี้อยู่ที่มหาลัยดีกว่า เเล้วเขาก็ไล่เราออกจากบ้านบอกว่า(งั้นก็ไปอยู่บ้านเเฟนเลยไม่ต้องมาอยู่นี่ นิสัยเลวตลอดพูดอะไรไม่เคยได้ )  เเล้วก็พลานไปว่าเเฟนเราด้วยว่าชอบมาอยู่บ้านอับอายขายขี้หน้าเขาสรุปจะเรียนหรือจะมีผัว เรียนไม่จบก็เรื่องไม่ต้องกลับมาอยู่บ้าน.

คือเราอยากทราบว่าเราผิดขนาดนั้นเลยเหรอเเค่เรานอนกลางวัน เราพยายามเข้าใจเเม่พยายามเงียบตอนเขาว่าเเต่บางคำมันก็เงียบจนไม่ให้เถัยงกลับไม่ได้ แเดล้วยิ่งพอเราเงียบเขาก็จะหาเรื่องมาพูดอีกตลอดเลย 
คือเรากลับบ้านคือต้องหารพักผ่อนมากๆ ไม่ใช่กลับมาเเล้วเจอเรื่องเเบบนี้เคยคิดเหมือนกันว่าถ้าเราไม่อยู่เเล้วเขาจะรู้สึกยังไง เเต่ก็ได้เเค่คิดเท่านั้น😭