สวัสดีครับ ผมขอเริ่มแนะนำตัวนะ ผมเป็นคนลาว อายุปัจจุบันคือ 16 ( อีก15 วันก็ถึงวันเกิดครบ 17 แล้วล่ะครับ ) และ ต้องขอกราบประธานโทษทีผมไม่ค่อยเก่งในการบรรยายนะครับ ต้องขออภัยด้วย
คือเรื่องนี้เป็นเรื่องที่ผมจุกอก หนักใจเป็นอย่างมาก เพราะเหตุแบบนี้ไม่ใช่เกิดวันนี้ แต่มันเกิดมานานแล้วล่ะครับ
จะบอกว่าช่วงนี้สมองผม ความคิดอ่านเริ่มถดถอยเป็นอย่างมาก จากอดีตค่อนข้างจะฉลาดคิดไว แต่ปัจจุบันนี้สมองผมแทบจะอื้อไปหมด มันหนักไปหมด อันนี้เกิดมาจากผมนั้นนอนไม่เยอะ เวลานอนเฉลี่ย 4-5 ชั่วโมงเท่านั้นครับ เพราะต้องตื่นมาทำงานช่วยเหลือที่บ้านช่วง 3:00 จนถึงเช้าก่อนไปโรงเรียน คือแทบจะไม่ได้นอนเลยครับในบางวันนะ เพราะทางบ้านผมมีฐานะไม่ยากจนเท่าไหร่ แต่ก็ทำไปเพราะต้องหากินประทังชีวิต บางเดือนผมต้องไปรับจ้างทำนู่นทำนี้ จนไม่ได้นอนยาวเลยครับ
อีกอย่างผมเองก็รับรู้สุขภาพร่างกายของตัวเองดีครับ และนี้ละประเด็น : คือช่วงปีก่อนนะมันมีเหตุการณ์โควิดละบาดใช่ไหมครับ นั้นละครับทุกคนต้องได้ฉีดวัคซีนกันใช่ไหม อ่า ที่นี้ถึงคราวครอบครัวผม ผมยืนกรานไม่ฉีดเพราะอะไร เพราะว่า ผมไม่รู้ว่าผมมีโรคประจำตัวคืออะไร และ ทำไมผมไม่รู้ เพราะว่าพ่อกับแม่ไม่เคยพาผมไปตรวจสุขภาพประจำปีที่โรงหมอเลย
( ผมรับรู้ว่าร่างกายผมมีหลายอย่างเกิดขึ้น น่าจะมีหอบหืด และ กรดไหลย้อน นี้ล่ะครับ นอกนั้นไม่รู้ )
แล้วพอผมบอกพ่อแม่ สิ่งที่ตามมา !
พ่อ แม่ : ลูกไม่เป็นไรหรอก ไม่มีหรอกคิดไปเอง
คือ วอท ! มาก ครับทำไมเป็นแบบนี้ล่ะลูกทั้งคนนะ แบบไม่ยอมรับฟังสุขภาพ หรือ การขอร้องให้พาไปตรวจเลยครับ สิ่งที่ได้รับตอบมา
ผม : คือพ่อแม่ครับ ผมบอกความจริงนะว่า ผมนะอาจจะมีอาการกรดไหลย้อนเพราะผมมีน้ำลายฟุมปากตลอดบ้วนทิ้งตลอด เวลาพูดกับใครน้ำลายก็ออกมาเต็มปากต้องกลืนตลอดเวลา
พ่อ : พ่อเกิดมาก่อน ผ่านมาแล้ว ไม่เป็นไรหรอกเพราะแกอาจไม่ได้แปลงฟันบ่อยๆนี้ละ
ผม : เอ่อ พ่อครับ ผมแปลงหลายรอบเลยนะ อาการแบบนี้เขาน่าจะเรียกกรดไหลย้อนแน่นอน
พ่อ : เจ้าฟังพ่ออย่าเถียง ฟังพ่อ พ่อเกิดมาก่อนรู้ก่อน อย่าเถียง
นั่นละครับผมนั่งนิ่งเงียบไม่พูดอะไรเลย จะไปตรวจเองก็ไม่ได้เพราะที่ลาวต้องให้ผู้ปกครองพามา อีกอย่างที่ผมรู้ว่า ทำไมพ่อแม่ไม่พาไปตรวจเพราะ กลัวเสียเงินที่ใช้จ่ายมหาศาล 🥲 แล้วสุขภาพผมละ ชีวิตผมละ
นอกจากนี้ยังชอบดูถูกผมในเรื่องการหาเงินครับ ผมทำทุกอย่างเพื่อที่จะได้เงินมาจุนเจือค่าใช้จ่าย ด้วยการทำงานผ่อนออนไลน์ หรือ ปั่นรถส่งของ วิ่งตลาดรับส่งผักแต่เช้า ไปเสริฟ แม้กระทั่งแดดแรงๆผมยังปั่นรถตามตัวเมืองเพื่อขายของหวานด้วย อีกอย่างผมมีคติประจำใจคือ : เหล้าไม่กินยาไม่สูบ พนันไม่เล่น แต่สิ่งที่ได้กลับมาคือโดนด่าว่าโง่ ไม่ก็ไม่เห็นทำไรเลย
ผมยอมรับนะครับว่าสิ่งที่กลัวที่สุดในชีวิตนี้คืออายุสั้น และ ความตาย . ใช่ครับสิ่งนี้คือกลัวที่สุดเพราะเราไม่รู้ว่าตายไปแล้วเราจะเป็นอย่างไรกันแน่ อาจจะนอนหลับไปเฉยๆก็ได้ อีกอย่างผมยังอยากทำในหลายสิ่งที่และ อยากตายอย่างสงบตามโรคชราครับ
ใครที่มีพ่อแม่แบบเดียวกับผมไหมครับ ?
ตอนนี้ในความคิดของผมมีเพียงรอเวลาอีก 2 ปีให้อายุครบ 18 ถึงวันนั้นผมคงมีเงินเก็บหลายอยู่ ว่าจะไปใช้ตรวจสุขภาพ และ รักษาอาการทุกอย่างที่ผมมีครับ
ขอบคุณที่สละเวลามาอ่าน และ แชร์ ตอบคำถามนะครับขอบใจหลายๆ
พ่อแม่ไม่ยอมฟังคำกล่าวของลูก ( โดยเฉพาะด้านตัวสุขภาพของผมเอง )
คือเรื่องนี้เป็นเรื่องที่ผมจุกอก หนักใจเป็นอย่างมาก เพราะเหตุแบบนี้ไม่ใช่เกิดวันนี้ แต่มันเกิดมานานแล้วล่ะครับ
จะบอกว่าช่วงนี้สมองผม ความคิดอ่านเริ่มถดถอยเป็นอย่างมาก จากอดีตค่อนข้างจะฉลาดคิดไว แต่ปัจจุบันนี้สมองผมแทบจะอื้อไปหมด มันหนักไปหมด อันนี้เกิดมาจากผมนั้นนอนไม่เยอะ เวลานอนเฉลี่ย 4-5 ชั่วโมงเท่านั้นครับ เพราะต้องตื่นมาทำงานช่วยเหลือที่บ้านช่วง 3:00 จนถึงเช้าก่อนไปโรงเรียน คือแทบจะไม่ได้นอนเลยครับในบางวันนะ เพราะทางบ้านผมมีฐานะไม่ยากจนเท่าไหร่ แต่ก็ทำไปเพราะต้องหากินประทังชีวิต บางเดือนผมต้องไปรับจ้างทำนู่นทำนี้ จนไม่ได้นอนยาวเลยครับ
อีกอย่างผมเองก็รับรู้สุขภาพร่างกายของตัวเองดีครับ และนี้ละประเด็น : คือช่วงปีก่อนนะมันมีเหตุการณ์โควิดละบาดใช่ไหมครับ นั้นละครับทุกคนต้องได้ฉีดวัคซีนกันใช่ไหม อ่า ที่นี้ถึงคราวครอบครัวผม ผมยืนกรานไม่ฉีดเพราะอะไร เพราะว่า ผมไม่รู้ว่าผมมีโรคประจำตัวคืออะไร และ ทำไมผมไม่รู้ เพราะว่าพ่อกับแม่ไม่เคยพาผมไปตรวจสุขภาพประจำปีที่โรงหมอเลย
( ผมรับรู้ว่าร่างกายผมมีหลายอย่างเกิดขึ้น น่าจะมีหอบหืด และ กรดไหลย้อน นี้ล่ะครับ นอกนั้นไม่รู้ )
แล้วพอผมบอกพ่อแม่ สิ่งที่ตามมา !
พ่อ แม่ : ลูกไม่เป็นไรหรอก ไม่มีหรอกคิดไปเอง
คือ วอท ! มาก ครับทำไมเป็นแบบนี้ล่ะลูกทั้งคนนะ แบบไม่ยอมรับฟังสุขภาพ หรือ การขอร้องให้พาไปตรวจเลยครับ สิ่งที่ได้รับตอบมา
ผม : คือพ่อแม่ครับ ผมบอกความจริงนะว่า ผมนะอาจจะมีอาการกรดไหลย้อนเพราะผมมีน้ำลายฟุมปากตลอดบ้วนทิ้งตลอด เวลาพูดกับใครน้ำลายก็ออกมาเต็มปากต้องกลืนตลอดเวลา
พ่อ : พ่อเกิดมาก่อน ผ่านมาแล้ว ไม่เป็นไรหรอกเพราะแกอาจไม่ได้แปลงฟันบ่อยๆนี้ละ
ผม : เอ่อ พ่อครับ ผมแปลงหลายรอบเลยนะ อาการแบบนี้เขาน่าจะเรียกกรดไหลย้อนแน่นอน
พ่อ : เจ้าฟังพ่ออย่าเถียง ฟังพ่อ พ่อเกิดมาก่อนรู้ก่อน อย่าเถียง
นั่นละครับผมนั่งนิ่งเงียบไม่พูดอะไรเลย จะไปตรวจเองก็ไม่ได้เพราะที่ลาวต้องให้ผู้ปกครองพามา อีกอย่างที่ผมรู้ว่า ทำไมพ่อแม่ไม่พาไปตรวจเพราะ กลัวเสียเงินที่ใช้จ่ายมหาศาล 🥲 แล้วสุขภาพผมละ ชีวิตผมละ
นอกจากนี้ยังชอบดูถูกผมในเรื่องการหาเงินครับ ผมทำทุกอย่างเพื่อที่จะได้เงินมาจุนเจือค่าใช้จ่าย ด้วยการทำงานผ่อนออนไลน์ หรือ ปั่นรถส่งของ วิ่งตลาดรับส่งผักแต่เช้า ไปเสริฟ แม้กระทั่งแดดแรงๆผมยังปั่นรถตามตัวเมืองเพื่อขายของหวานด้วย อีกอย่างผมมีคติประจำใจคือ : เหล้าไม่กินยาไม่สูบ พนันไม่เล่น แต่สิ่งที่ได้กลับมาคือโดนด่าว่าโง่ ไม่ก็ไม่เห็นทำไรเลย
ผมยอมรับนะครับว่าสิ่งที่กลัวที่สุดในชีวิตนี้คืออายุสั้น และ ความตาย . ใช่ครับสิ่งนี้คือกลัวที่สุดเพราะเราไม่รู้ว่าตายไปแล้วเราจะเป็นอย่างไรกันแน่ อาจจะนอนหลับไปเฉยๆก็ได้ อีกอย่างผมยังอยากทำในหลายสิ่งที่และ อยากตายอย่างสงบตามโรคชราครับ
ใครที่มีพ่อแม่แบบเดียวกับผมไหมครับ ?
ตอนนี้ในความคิดของผมมีเพียงรอเวลาอีก 2 ปีให้อายุครบ 18 ถึงวันนั้นผมคงมีเงินเก็บหลายอยู่ ว่าจะไปใช้ตรวจสุขภาพ และ รักษาอาการทุกอย่างที่ผมมีครับ
ขอบคุณที่สละเวลามาอ่าน และ แชร์ ตอบคำถามนะครับขอบใจหลายๆ