…ก่อนอื่นเราต้องแจ้งก่อนนะคะว่าเรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องของตัวเราเอง แต่เจ้าของเรื่องตั้งใจให้เรานำเรื่องนี้มาแชร์…
สวัสดีค่ะ เราคบกับแฟนมาสามปีแล้วแต่ไม่มีอนาคตเลย ต่างกันเกินไปควรไปต่อหรือพอแค่นี้แต่ถ้าต้องจบจริงๆเราคงจะเสียใจมากๆแต่มีแค่รักแล้วที่ทำให้ยังอยู่
แฟนเราอายุ28แล้วเราอายุ23เราต่างกันมากขอแยกเป็นเรื่องๆนะคะ
1.เรื่องครอบครัว แฟนเราเป็นเลสเบียนค่ะ เราเป็นไบ ฐานะที่บ้านแฟนมีธุรกิจเป็นของตัวเองไม่ได้ร่ำรวยมากแต่ก็ไม่ขัดสนมีกินมีใช้ไม่มีหนี้สินอะไร ที่บ้านเลี้ยงแฟนมาแบบคุณหนูมีเงินให้ก้อนนึงสำหรับจะใช้ไปลงทุนทำธุรกิจเป็นของตัวเอง เรื่องที่แฟนเป็นเลสเบียนครอบครัวแฟนไม่รู้ไม่สามารถรับได้เพราะเค้าไม่ยอมรับและอคติมากๆ แฟนเก่าแฟนเราคบมาห้าปีก็เลิกเพราะเรื่องนี้ค่ะ เราคบไปแรกๆก็โอเคนะคะเพราะคิดว่าสักวันเค้าต้องบอกครอบครัวเค้าให้รู้แต่นี่จะสี่ปีแล้วครอบครัวเค้าไม่รู้เลย เรารู้สึกไม่มีอนาคตเพราะไม่สามารถเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวเค้าได้แล้วจะทำ
อะไรร่วมกันก็ไม่ได้เพราะไม่สามารถตอบคำถามครอบครัวเค้าได้ว่าทำไมต้องทำกับเรา แล้วมันจะไปต่อได้ยังไง
2.เรื่องทัศนคติ
ครอบครัวเราไม่ได้ร่ำรวยอะไรฐานะปานกลางค่อนไปล่าง ทำให้เรารู้สึกต้องพยามต้องกระ
กระสนเพื่อจะให้มีฐานะดีขึ้น แล้วเราเป็นคนอยากทำอะไรทำเลย ตัดสินใจแล้วคิดถี่ถ้วนแล้วคือทำ แต่แฟนเราเค้าใช้ชีวิตแบบไม่ได้รีบร้อนอะไรใช้ชีวิตให้ผ่านวันไปทำวันนี้ให้ดี เค้าไม่มีความอยากสร้างอนาคตอะไรเลย ไม่อยากผ่อนคอนโดเพราะไม่พร้อมไม่อยากเป็นหนี้ ไม่อยากผ่อนรถเพราะมองว่าไม่จำเป็นไม่อยากเป็นหนี้ และเค้ามีสิ่งที่อยากทำแล้วบอกเราตั้งแต่วันแรกที่คบกันคืออยากเปิดร้านกาแฟเป็นคาเฟ่เล็กๆมีทุนจากแม่อยู่ แค่ยังหาที่หาทำเลไม่ได้ แล้วเค้าก็หาที่หาทำเลมาจะสี่ปีแล้วก็ยังไม่ได้เริ่มทำ เราถามเค้าว่าเค้าวางแผนชีวิตไว้ยังไงมองชีวีตตัวเองในอีกสี่ปีห้าปีข้างหน้าไว้แบบไหนจะทำงานประจำไปอีกกี่ปีถึงจะเริ่มเปิดร้าน จะซื้อคอนโดซื้อบ้านตอนไหนเค้าตอบเราว่าเค้าไม่รู้... เราได้ยินแล้วคือเรารู้สึกคบกันไปแบบไม่มีอะไรเลยเค้าจะสามสิบแล้ว แต่เค้าไม่มีความเป็นผู้ใหญ่ใช้ชีวิตไปวันๆ
เราเป็นคนไม่ได้มีฐานะแต่ก็ไม่ได้ขัดสน อยากจะเริ่มสร้างอนาคตถ้าจะซื้อบ้านหรือคอนโดเราก็อยากเริ่มตั้งแต่ตอนนี้เพราะยังมีแรงทำงานจะได้มีอะไรเป็นชิ้นเป็นอันทุกเรื่องเราอยากเริ่มที่จะทำเราพร้อมที่จะทำถ้าอีกคนเค้าจะจับมือทำไปกับเรา... แต่ติดตรงเค้าไม่พร้อม
3.นิสัย
เราเป็นคนทันโลกติดตามข่าวสารเหตุการณ์ต่างๆ(เราจบรัฐศาสตร์ค่ะ)เราชอบดูหนังชอบฟังเพลง หนังทั้งในกระแสนอกกระแสเราดูหมด ชอบฟังเพลงสากลเราว่าเราก็ปกติเหมือนคนทั่วไปนะคะเราเป็นคนเฮฮาเป็นคนแคร์คนรอบข้างเป็นสายเอนเตอร์เทนมีความเป็นตัวเองสูง ชอบพูดชอบคุยค่ะ
แต่แฟนเราต่างกันสุดขั้วเหมือนมาจากคนละโลก(เรียนจบออกแบบผลิตภัณฑ์) เค้าไม่ชอบดูหนังไม่ติดตามข่าวสารบ้านเมืองไม่ได้รู้เหตุการณ์ต่างๆที่เกิดขึ้นไม่ได้สนใจ ไม่รู้จักดาราศิลปินไม่ฟังเพลงฮิตไม่มีเพลงที่ชอบไม่ชอบดูหนังไม่อิน เป็นคนเฉยๆกับทุกอย่างไม่สนใจใครจะแคร์แค่คนที่เค้าเลือกจะแคร์ บางทีเราอยากจะเล่าเรื่องที่มันติดเทรนด์อยู่อยากคุยกับเค้าเค้าก็ไม่รู้เรื่องด้วย เราจะคุยอะไรกับเค้าเค้าก็ไม่อินด้วย
มาถึงตรงนี้ทุกคนคงงงว่าแล้วเราคบกันมาได้ยังไงตั้งสามปีกว่า... เพราะรักค่ะเค้าเป็นคนดีมากเอาใจใส่เราทุกอย่างยอมเราแทบทุกเรื่องจนเราคิดว่าถ้าเลิกกับเค้าไปคงหาคนที่รักเราขนาดนี้ไม่ได้แล้วคนที่จะทำให้เราทุกอย่างใส่ใจในทุกรายละเอียด ยอมกินข้าวตามที่เราอยากกิน ไปเที่ยวตามที่เราอยากไปเสียสละยอมลำบากเพื่อเรา ทุกอย่างนี้เค้าทำให้เราเพราะความรัก แล้วเราก็รักเค้ามากๆค่ะ เรารักเค้ามากเคยคิดว่าความรักจะนำพาให้เราผ่านทุกอย่างไปได้ ต่างกันแค่ไหนก็จะมีความรักที่ดึงเราไว้อยู่ด้วยกันโลกมันจะพังลงมาหรือต่อให้ทางข้างหน้าเป็นเหวขอแค่เรารักกันมีกันและกันก็พอแล้ว แต่ ณ ตอนนี้เรารักเค้ามากเหมือนเดิม แต่เราจะยอมลงเหวจริงๆหรือ ถ้ารู้ว่ารักกันต่อไปแล้วไม่มีอนาคต ไม่มีอะไรเลย เราควรปล่อยเค้าไปมั้ยให้เค้าได้ไปเจอกับคนที่เข้ากับเค้าได้มากกว่าเราคนที่เค้าใช้ชีวิตคล้ายๆกัน คนที่มีฐานะเหมือนเค้าไม่ต้องมาอยากสร้างหนี้สินอยากได้อยากมี ให้เค้าไม่ต้องกังวลหรือเร่งรีบตัวเอง ส่วนเราก็จะได้ไปเจอคนที่คิดอะไรเหมือนกันคนที่อยากสร้างอะไรไปด้วยกัน ทุกวันนี้กังวลมากค่ะ -ควรคบกันต่อไปแล้วค่อยๆปรับเผื่อจะเจอตรงกลางระหว่างกันซึ่งก็ไม่รู้ว่าจะเจอมั้ย เค้าก็อายุจะสามสิบแล้วเค้าจะต้องมาเสียเวลากับเรารึเปล่า
-ควรจะเจ็บแต่จบไปเลยมั้ย ยอมเสียใจมากๆเจ็บมากๆไปครั้งเดียวแล้วจบ ให้ต่างคนต่างใช้ชีวิตไปตามทางของตัวเอง
ควรไปต่อ หรือ เจ็บแต่จบ
สวัสดีค่ะ เราคบกับแฟนมาสามปีแล้วแต่ไม่มีอนาคตเลย ต่างกันเกินไปควรไปต่อหรือพอแค่นี้แต่ถ้าต้องจบจริงๆเราคงจะเสียใจมากๆแต่มีแค่รักแล้วที่ทำให้ยังอยู่
แฟนเราอายุ28แล้วเราอายุ23เราต่างกันมากขอแยกเป็นเรื่องๆนะคะ
1.เรื่องครอบครัว แฟนเราเป็นเลสเบียนค่ะ เราเป็นไบ ฐานะที่บ้านแฟนมีธุรกิจเป็นของตัวเองไม่ได้ร่ำรวยมากแต่ก็ไม่ขัดสนมีกินมีใช้ไม่มีหนี้สินอะไร ที่บ้านเลี้ยงแฟนมาแบบคุณหนูมีเงินให้ก้อนนึงสำหรับจะใช้ไปลงทุนทำธุรกิจเป็นของตัวเอง เรื่องที่แฟนเป็นเลสเบียนครอบครัวแฟนไม่รู้ไม่สามารถรับได้เพราะเค้าไม่ยอมรับและอคติมากๆ แฟนเก่าแฟนเราคบมาห้าปีก็เลิกเพราะเรื่องนี้ค่ะ เราคบไปแรกๆก็โอเคนะคะเพราะคิดว่าสักวันเค้าต้องบอกครอบครัวเค้าให้รู้แต่นี่จะสี่ปีแล้วครอบครัวเค้าไม่รู้เลย เรารู้สึกไม่มีอนาคตเพราะไม่สามารถเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวเค้าได้แล้วจะทำ
อะไรร่วมกันก็ไม่ได้เพราะไม่สามารถตอบคำถามครอบครัวเค้าได้ว่าทำไมต้องทำกับเรา แล้วมันจะไปต่อได้ยังไง
2.เรื่องทัศนคติ
ครอบครัวเราไม่ได้ร่ำรวยอะไรฐานะปานกลางค่อนไปล่าง ทำให้เรารู้สึกต้องพยามต้องกระ
เราเป็นคนไม่ได้มีฐานะแต่ก็ไม่ได้ขัดสน อยากจะเริ่มสร้างอนาคตถ้าจะซื้อบ้านหรือคอนโดเราก็อยากเริ่มตั้งแต่ตอนนี้เพราะยังมีแรงทำงานจะได้มีอะไรเป็นชิ้นเป็นอันทุกเรื่องเราอยากเริ่มที่จะทำเราพร้อมที่จะทำถ้าอีกคนเค้าจะจับมือทำไปกับเรา... แต่ติดตรงเค้าไม่พร้อม
3.นิสัย
เราเป็นคนทันโลกติดตามข่าวสารเหตุการณ์ต่างๆ(เราจบรัฐศาสตร์ค่ะ)เราชอบดูหนังชอบฟังเพลง หนังทั้งในกระแสนอกกระแสเราดูหมด ชอบฟังเพลงสากลเราว่าเราก็ปกติเหมือนคนทั่วไปนะคะเราเป็นคนเฮฮาเป็นคนแคร์คนรอบข้างเป็นสายเอนเตอร์เทนมีความเป็นตัวเองสูง ชอบพูดชอบคุยค่ะ
แต่แฟนเราต่างกันสุดขั้วเหมือนมาจากคนละโลก(เรียนจบออกแบบผลิตภัณฑ์) เค้าไม่ชอบดูหนังไม่ติดตามข่าวสารบ้านเมืองไม่ได้รู้เหตุการณ์ต่างๆที่เกิดขึ้นไม่ได้สนใจ ไม่รู้จักดาราศิลปินไม่ฟังเพลงฮิตไม่มีเพลงที่ชอบไม่ชอบดูหนังไม่อิน เป็นคนเฉยๆกับทุกอย่างไม่สนใจใครจะแคร์แค่คนที่เค้าเลือกจะแคร์ บางทีเราอยากจะเล่าเรื่องที่มันติดเทรนด์อยู่อยากคุยกับเค้าเค้าก็ไม่รู้เรื่องด้วย เราจะคุยอะไรกับเค้าเค้าก็ไม่อินด้วย
มาถึงตรงนี้ทุกคนคงงงว่าแล้วเราคบกันมาได้ยังไงตั้งสามปีกว่า... เพราะรักค่ะเค้าเป็นคนดีมากเอาใจใส่เราทุกอย่างยอมเราแทบทุกเรื่องจนเราคิดว่าถ้าเลิกกับเค้าไปคงหาคนที่รักเราขนาดนี้ไม่ได้แล้วคนที่จะทำให้เราทุกอย่างใส่ใจในทุกรายละเอียด ยอมกินข้าวตามที่เราอยากกิน ไปเที่ยวตามที่เราอยากไปเสียสละยอมลำบากเพื่อเรา ทุกอย่างนี้เค้าทำให้เราเพราะความรัก แล้วเราก็รักเค้ามากๆค่ะ เรารักเค้ามากเคยคิดว่าความรักจะนำพาให้เราผ่านทุกอย่างไปได้ ต่างกันแค่ไหนก็จะมีความรักที่ดึงเราไว้อยู่ด้วยกันโลกมันจะพังลงมาหรือต่อให้ทางข้างหน้าเป็นเหวขอแค่เรารักกันมีกันและกันก็พอแล้ว แต่ ณ ตอนนี้เรารักเค้ามากเหมือนเดิม แต่เราจะยอมลงเหวจริงๆหรือ ถ้ารู้ว่ารักกันต่อไปแล้วไม่มีอนาคต ไม่มีอะไรเลย เราควรปล่อยเค้าไปมั้ยให้เค้าได้ไปเจอกับคนที่เข้ากับเค้าได้มากกว่าเราคนที่เค้าใช้ชีวิตคล้ายๆกัน คนที่มีฐานะเหมือนเค้าไม่ต้องมาอยากสร้างหนี้สินอยากได้อยากมี ให้เค้าไม่ต้องกังวลหรือเร่งรีบตัวเอง ส่วนเราก็จะได้ไปเจอคนที่คิดอะไรเหมือนกันคนที่อยากสร้างอะไรไปด้วยกัน ทุกวันนี้กังวลมากค่ะ -ควรคบกันต่อไปแล้วค่อยๆปรับเผื่อจะเจอตรงกลางระหว่างกันซึ่งก็ไม่รู้ว่าจะเจอมั้ย เค้าก็อายุจะสามสิบแล้วเค้าจะต้องมาเสียเวลากับเรารึเปล่า
-ควรจะเจ็บแต่จบไปเลยมั้ย ยอมเสียใจมากๆเจ็บมากๆไปครั้งเดียวแล้วจบ ให้ต่างคนต่างใช้ชีวิตไปตามทางของตัวเอง