เราทำผิดหรือผิดที่เป็นเรา

ผมก็เป็นนักเรียนมัธยมปลายคนนึงที่ใช้ชีวิตไปวันๆแบบไม่มีเป้าหมายไม่ม่ความชอบเป็นพิเศษ มันเริ่มตั้งแต่ตอนผมขึ้น มา.4 ผมขอขยายนิดนึง ผมเข้าได้ด้วย รอบ Portfolio(ช่วง ม.ต้น ผมเรียนค่อนค้างดี) วันแรกที่เปิ

คือมีครูท่านหนึ่งท่าก็มีอายุราวๆ50ได้ค่ะแล้วคือท่านก็ชอบดุด่านักเรียนขึ้นกูบ้าง ด่าลักษณะรูปร่างของร่ากายเราบ้างว่าเราโง่บ้าง เช่น เรียนคาบแรกนักเรียไม่เข้าใจแต่ครุให้ตอบคำถาม คือไ

คือว่า เราเพิ่งขึ้นม.1 ซึ่งพอย้ายโรงเรียน เราก็ไม่ค่อยรู้จักโรงเรียนใหม่มากเท่าไร ตอนที่ประถมนิเทศ เราก็นั่งฟังครูฝ่ายปกครองพูดไป จู่ๆ ครูฝ่ายปกครองอีกคนเขาก็ตะโกนแบบว่า คำหยาบนี่มาเต็มๆเลยค่ะ แบบว่า

คืออยากรู้ว่านักเรียนที่เขาใช้คำพูดแทนชื่อครูเช่น บักตามด้วยชื่อครู เขาไม่มีจิตสำนึกกันบ้างเลยหรอค่ะ ปล.ขออภัยในคำหยาบค่ะ

ครูที่โรงเรียนมีอยู่คนนึงค่ะ สำหรับเราเขาหยาบมาก พูดมึ-กู กับนักเรียนตลอด มึ-อย่างนั้น กูอย่างนี้ บางครั้งก็ใช้กำลัง ครูเขาเป็นทอมค่ะ พูดจาไม่ค่อยดี เราไม่กล้าเข้าใกล้เลย ไม่อยากเข้าใกล้ด้วย สรรพนาม ก

ด่าหยาบๆว่า เฮีย ควา ย โง่ (ด่าแบบจริงจัง) ปล.อาจารย์ผู้หญิง

ขอความคิดเห็นหน่อยค่ะ พอดีจขกท.เป็นคนเจอมากับตัว อยากเตือน แต่ด้วยความที่จขกท.เป็นแค่นักเรียน และอยากรู้ว่าการที่อาจารย์พูดคำหยาบต่อนักเรียนเป็นเรื่องปกติ หรือควรทำอย่างไรดีคะ? คำหยาบก็ประมาณ ตอแห* ค่

พอดีเพื่อนเราโดนครูว่าเรื่องใช้กระเป๋าผิดระเบียบ ต่อมาครูยึดกระเป๋าแล้วเพื่อนไม่ให้ ต่อมาครูเริ่มโมโห ขึ้นกูกับเพื่อนเรา พูดประมาณว่า ทำไมสมองไม่พัฒนาแบบนี้ ต่อมาก็จะให้กระเป๋ากูไหม ถ้าไม่ให้ไม่ต้องมา

ผมไม่แน่ใจว่า norm หรือบรรทัดฐานสังคมเดี๋ยวนี้เปลี่ยนไปหรือเปล่า ได้ยินผู้หญิงพูดกูเป็นปกติ ตั้งแต่นักเรียน รร.ดังๆที่ขึ้น bts ผ่านมาแถวสยาม นักศึกษาหรือวัยทำงานพูดกูกับเพื่อนหรือแฟน หรือละครบางช่องที